Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2015, Síða 45

Jóhann Magnús Bjarnason skáld í Kanada og Arni Oddsson lögmaður á Leirá
Þá mælir Ámi við gildan garp:
„Greið þú nú för mína í kvöld
og seldu mér færasta fákinn þinn
og fyrir hann þrenn tak gjöld.“
Bóndi mælir, hans brá er yggld:
„Bið þú um annað mig,
Því ei á ég, gestur, svo frískan fák,
að fær sé að bera þig.“
Ami mælir: „Þú átt þann hest,
áðan þú rakst hann heim,
sem þolir að bera mig þingsins til
á þremur dægmm og tveim.“
„Folinn hann Högni er ungur enn;
enginn hann hjá mér fær,
Þó boðin sé fyrir hann bezta jörð,“
og bóndinn í kampinn hlær.
Láttu mér falan folann þann
fyrir þær jarðir þijár,
sem biskupinn á hér austanlands."
Og Ámi er fölur sem nár.
„Hvert er nafn þitt og hver er þín ætt?
hvaðan í dag komst þú?
Þú búinn ert líkt og biskups son.“
Og bóndi sig hneigir nú.
Ámi tekur nú tygin af Rauð
svo talar hann lágt um hríð.
Og bóndi hlýðir og hlustar á,
en heldur er brún hans síð.
Ámi hvíslar í annað sinn,
og all löng er bóndans þögn.
Hann breytir litum en bærist ei,
og brún hans léttist ögn.
Og Ámi þylur i þriðja sinn
við þrýstinn hal sína bón.
Þá hrópar bóndi á húskarl einn:
„I hlaðið rek folann, Jón.“
Og jór er rekinn í hlaðið heim,
hýmar nú lögmanns geð,
Því aldrei hefur hann áður neinn
svo ólman gæðing séð.
Á Högna leggja þeir léttan hnakk,
því löng skal nú hafín reið.
og Ámi heldur frá Hákonarstað
þá hallar af náttmálaskeið.
V
Á Effidal Ámi ríður,
en örðug þykir sú leið,
og fólkinu á bæjunum blöskrar,
því blöskrar sú ógnar-reið.
Draugslega bergmála björgin,
beljandi er Jökulsá,
og órótt er hjartað í Áma,
en eygló er risin úr sjá.
Já, órótt er hjartað í Áma,
og áköf þar ríkir þrá,
því lengi er ei tíminn að líða,
en langt er að Almannagjá.
Rétt eftir miðjan morgun,
til mjalta er ganga hjú,
á klár sínum kemur hann Ámi
að kvíunum fremri á Brú.
Kerling við kvíamar situr,
kveður hún gamlan brag:
„Högni minn, hví ertu móður,
og hvert áttu að fara í dag?“
Og Ámi hann svarar og segir:
„síðan við lögðum á Dal
hefur ann Högni minn stokkið.
hlaupa þó lengur ann skal.“
Kom þú með fötuna fulla
svo fái hann góðan drykk,
því yfir um til Almannagjár
einum við höldum í rykk.“
43