Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2015, Page 138

Múlaþing
Fannfergi í Norðfirði veturinn 1966. Myndin er tekin frá Skuggahlíð af Herdísi Guðjónsdóttur.
Hellisfjarðarskriður. Vegna umsvifanna sem
fylgdu síldarárunum var örðugra að fá menn
til aðstoðar við hrossin ef með þurfti. Geta má
til að einnig hafi verið farið að gæta nokkurrar
þreytu hjá bændunum vegna neikvæðra radda
sem látlaust efuðust um velferð hrossanna í
útigöngunni. Gagnrýnisröddunum var Her-
mann farinn að svara með hálfkæringi þegar
að honum var sneitt varðandi útigöngustóðið.
Einhverju sinni í kalsaveðri að vetrarlagi
vindur sér maður að Hermanni og segir: „Það
er líklega kalt á stóðmerunum þínum núna.“
Hermann brá sér hvergi og svaraði: „Þær
skelfa sér til hita.“
Veturinn 1966 var sérlega erfiður vegna
linnulausra illviðra og erfitt reyndist að koma
heyi í Hellisfjörð til hrossanna vegna lang-
varandi brælu og brims. Það eina vor mun eitt-
hvað af hryssunum hafa verið folaldslausar.
Árin 1965 og 1966 munu vera lokaárin í sögu
Sandvíkurstóðsins. Megninu af hrossunum er
lógað þessi haust og stóðhesturinn seldur í
kjölfarið. Einhver minniháttar hrossalógun og
folaldasala varð haustin 1967 og 1968. Þessi
síðustu ár var lógað heima í Skuggahlíð til að
sinna þeirri eftirspum sem enn var nokkur eftir
kjötinu. I dagbókum Guðjóns Hermannssonar
er síðast getið um pantanir á hrossakjöti
sumarið 1968.
Þar með var lokið sögu þessarar sérstæðu
hrossaræktar sem stóð í einn og hálfan áratug
og stofnað var til af hugkvæmni og áræðni
tveggja bænda í Norðfirði með það eitt að
markmiði að tryggja sér og sínum framfærslu
með því að nýta gjöfult land með nýjum hætti.
Djarfri búskapartilraun var lokið, sem átti
sitt blómaskeið í byrjun en varð undan að
láta vegna fátíðra harðinda sem spönnuðu
heilan áratug.
Nokkur brot
um Sandvíkurhesta
Léttfeti
Eins og áður hefur verið minnst á var hestur til
í Skuggahlíð sem Léttfeti hét, jarpskjóttur að
lit, einstaklega faxprúður og fallega litskiptur.
Hann var úr Sandvíkurstóðinu undan Skjóna.
Þrátt fyrir nafnið þótti Léttfeti heldur þungur
til reiðar. Léttfeti hafði lag á því að opna flest
hlið og hurðir sem kræktar voru aftur. Skapaði
klárinn sér töluverðar óvinsældir með þessari
kunnáttu. Sigfús Þorsteinsson í Efri-Skálateigi
136