Goðasteinn - 01.03.1965, Side 22

Hornfjörður hefur þann prís,
helzt yfir sveitir allar,
að mörgum er þar matbjörg vís,
þá miðjum vetri hallar.
Að úthallandi vetri fóru fiskigöngur að koma á fiskimið og
á grunn fyrir Hornafirði. Sílið (loðnan) kom í torfum hcr að
fjörunum og æddi í torfum upp á fjörurnar, sérstaklega þó, þeg-
ar snjór lá alveg að sjávarmáli. Líka kom sílið með hinum harða
straumi inn um Hornafjarðarós og inn í fjörð. Rak það þá á
fjörur innanfjarðar og fjaraði uppi, þegar fjara kom. Það þótti
oft mikill fengur að ná í sílið til að borða, þegar lítið var um
annað fiskmeti. Sílin voru mesta sælgæti, soðin ný. Einnig voru
þau hert, breidd á klappir, möl eða timbur, hurðir og annað.
Hörð síli voru geymd í pokum til næsta vetrar og urðu þá
stundum þrá, ef þau voru fitumikil. Manni þótti þráabragðið
ekkert vont í þá daga, fyrir og um aldamótin 1900.
20
Goðasteinn