Goðasteinn - 01.03.1965, Side 27

ar seilar af fiski, þá hefði hann komið með eina ýsustirtlu.
Konan hans hafði sagt, þegar hún sá aflann: „Fannstu þetta
allt einn, Ólafur minn“? Varð það svo þegjandi samkomulag
þeirra hjónanna, er ekki vildi rætast úr með aflabrögðin hjá
Ólafi, að hann varð heima að gæta bús og barna, en Ragn-
hildur fór í föt Ólafs og fór í fjörðinn. Varð aflinn þá meiri.
Eitt sinn fór Ragnhildur þannig búin í fjörðinn og var að vaða
þar með seilina sína nokkuð þunga. Mætti hún þá Stefáni í
Árnanesi, einnig með seil í eftirdragi. Þóttist hann ekki þekkja
þennan mann og spurði að nafni. Svarið kom hiklaust: „Ég
heiti Ranki“.
Við manntal í Mýrahreppi 1845 er þetta fólk til heimilis í
Slindurholti:
„1. Ólafur Arason, 43 ára, f. í Bjarnarnessókn, bóndi.
2. Ragnhildur Rafnkelsdóttir, 27 ára, f. í Einholtssókn, hans
kona.
3. Ari Ólafsson, 7 ára, f. í Bjarnanessókn, hans barn.
4. Guðný Magnúsdóttir, 6 ára, f. hér í sókn, hennar barn
5. Sigríður Magnúsdóttir, 3 ára, f. hér í sókn, hennar barn.
6. Guðrún Ólafsdóttir, 1 árs, f. hér í sókn, þeirra barn.
7. Guðrún Þorláksdóttir, 14 ára, f. hér í sókn, vinnukona“.
Við manntal í Mýrahreppi árið 1855 eru þau hjón enn í Slind-
urholti. Þá eru báðar dætur Ragnhildar horfnar að heiman,
einnig Ari Ólafsson. Tvö börn hafa þau hjónin eignazt, sem
skráð eru í manntalið, auk Guðrúnar, Einar, 7 ára, og Stein-
unni, tveggja ára. Við manntal 1870 er Guðný, dóttir Magn-
úsar og Ragnhildar, húsfreyju á Slindurholti, 31 árs, gift Krist-
jáni Þorvarðssyni, 34 ára, fæddum hér í sókn. Sonur þeirra,
Magnús, var þá átta ára.
Ég hefi rifjað upp þessar sagnir um Ragnhildi í Slindurholti,
af því mér sýnist hún hafi verið svo sérstæð kona að dugnaði
og allri framkomu, að hún eigi skilið að gleymast ekki alveg.
9. janúar 1965.
Godasteinn
25