Goðasteinn - 01.03.1965, Síða 57

í. Sá ég þá bezt, hve Páíí hafði verið mér hollráður daginn
áður. Ég var fljótur yfir vötnin og vöknaði ekki í fætur. Einn
slæman þröskuld átti ég þá cftir, Hverfisfljótið. Ég ákvað að
koma við hjá Sigurði bónda á Orustustöðum og fregna, hvað
hann vissi um fljótið. Hvarvetna var snjólaus jörð en ísar mikl-
ir. Renndi ég mér víða fótskriðu milli hnjóta og rima og spar-
aði mér mörg spor. Víða kom stöngin sér vel, og ekki bagaði
mig lengd hennar, þegar ég þurfti að hlaupa yfir lækjarrennsli
cða kanna varasama staði.
Mér gekk greitt að Orustustöðum, var kominn þangað undir
hádegi. Þar bjó Sigurður Jónsson með konu sinni Solveigu Magn-
úsdóttur og þremur börnum, uppkomnum að kalla. Bræðurnir,
Magnús Jón og Einar Gísli, eru dánir, en Elín systir þeirra er
enn á lífi. Ég kynntist þeim bræðrum vel síðar, voru þeir gull
að manni, svo að öðrum betri hef ég ekki kynnzt um ævina.
Hjónin á Orustustöðum og börn þeirra voru rík að hjáipsemi
og góðvild við gest og gangandi. Efni þeirra voru af skornum
skammti, en þar sem kærleikurinn býr er eins og nóg sé af ölln.
Orustustaðafólkið var í sérstöku vinfengi við foreldra mína.
Ég komst ekki hjá að þiggja góðgerðir á Orustustöðum, og
voru þær ekki við nögl skornar. Ekki vissi Sigurður, hvernig
til hagaði við Hverfisfijótið, taldi þó líklegt, að það hefði ekki
rutt sig. Úrfellið hafði að sönnu verið fádæma mikið en staðið
stutt og ísinn á fljótinu þykkur fyrir. Þó bað Sigurður mig að
fara með allri gát.
Ég hafði stefnt syðst á Eidvatnstangann frá Orustustöðum.
Hverfisfljótið rennur rétt austan við hann. Á leiðinni þangað
var um áveituengjar að fara. Var ísinn þar víða skorinn sund-
ur af vatnsrennsli. Eldvatnið var svipað að vatnsmagni og Græn-
lækur en laust við sandbleytu. Skeytti ég þá engu, þótt sokkar
og buxur blotnuðu, því nú var skammt heim, ef ekkert óvænt
hindraði.
Af hrauntanganum blasti við blessaður bærinn minn og -
það sem verra var - autt Hvcrfisíljótið. Það brauzt fram milli
skara í straumköstum og með jakaburði. Vatnið rann þarna
scm í upphækkuðum stokki, 6-7 faðma breiðum. Ég gekk spöl
Gndasteinn