Skógræktarritið - 15.05.2011, Side 96

SKÓGRÆKTARRITIÐ 201194
MINNING
Sigurður Ágústsson frá Vík var hugsjónamaður í
skógrækt og má til marks um þátt hans á þeim vett-
vangi nefna að hann var formaður Skógræktarfélags
Stykkishólms frá árinu 1973 til 1997, en áður hafði
hann um langt skeið setið í stjórn félagsins. Árið
1987 var Sigurður einnig kosinn til trúnaðarstarfa í
Skógrækarfélagi Íslands og sat í varastjórn félagsins
um 10 ára skeið. Þá gegndi hann ýmsum störfum
í þágu félagsins en fyrst og fremst eru verk hans
sýnileg í Stykkishólmi og nágrenni þar sem vegur
félagsins dafnaði í formannstíð hans. Á hans árum
voru ný lönd numin og friðuð og þau eldri stækkuð.
Störf við ræktun lands og lýðs áttu vel við Sigurð.
Hann undi sér vel í faðmi náttúru landsins og í mörg
ár unnu unglingar í Stykkishólmi undir handarjaðri
Sigurðar við ýmiskonar ræktunarstörf í Grensási við
Stykkishólm, Tíðási og Sauraskógi og síðar á svæði
félagsins við Vatnsdal undir Drápuhlíðarfjalli. Það
var áreiðanlega gott veganesti ungmenna sem voru
að stíga sín fyrstu skref á lífsins braut.
Sigurður var opinn fyrir nýjungum og þegar eitt
sinn barst ósk frá Samvinnuferðum - Landsýn um
að gefa ferðamönnum tækifæri á því að gróðursetja
trjáplöntur, tók hann verkefninu opnum örmum og
sinnti þessum þætti ræktunarsögu Stykkishólms í
mörg ár eða meðan áhugi ferðaskrifstofunnar entist.
Sigurður Ágústsson frá Vík
23. september 1925 – 22. desember 2010
Þrátt fyrir að afköst ferðamanna væru takmörkuð
er nú að vaxa snotur ferðamannalundur í Laugás
skammt innan við Stykkishólm.
Sigurður var kvæntur Elínu Sigurðardóttur sem
lifir bónda sinn. Á heimili þeirra var alltaf gott að
koma og ríkti þar mikil gestrisni og höfðingjabragur.
Komu þau ætíð fyrir sjónir sem samrýmd hjón og
ríkti gagnkvæm virðing þeirra milli. Oft komu þau
hjónin á mót skógræktarhreyfingarinnar, þau voru
m.a. tíðir gestir á aðalfundum Skógræktarfélags Ís-
lands þar sem þau tóku þátt í gleði, söng og samveru
skógræktarfólks.
Sigurður var höfðingi heim að sækja og standa
heimsóknir í Stykkishólm efst fyrir hugskotsjónum.
Á heimavelli öðlaðist frásagnalist Sigurður sannar-
lega líf því allt nágrennið, hvert hús eða gata var
krydduð sögum samtímamanna, ekki síður en um-
hverfi og landslag sem vaknaði til lífsins í sagna-
bálkum fornsagna Eyrbyggju. Hann hafði unun af
því að segja sögur og hló manna hæst þegar hann
heyrði aðra segja góðar sögur. Sigurður var stór
maður og gat farið mikinn ef honum mislíkaði en
fyrst og fremst var Sigurður glaðsinna ljúfmenni sem
vildi bæta umhverfi Íslands.
Lengst af æfi vann Sigurður hjá Vegagerðinni en
stundaði einnig ýmiskonar íhlaupastörf, fiskvinnslu
og var um langt árabil umsjónarmaður flugvallarins
í Stykkishólmi. Einnig var hann um árabil umsjón-
armaður með girðingum og ræktunarstarfi Land-
græðslu ríkisins í Helgafellssveit.
Fyrir liðlega ári komu skógræktarmenn saman
á fagráðstefnu í Stykkishólmi. Sigurður tók á móti
hópnum í Sauraskógi og rakti þar nokkuð sögu
félagsins og ræktun í Setbergi. Heimsóknin var eftir-
minnileg og þrátt fyrir að merkja mætti að röddin
væri aðeins farin að gefa sig var enn að heyra sama
brennandi áhuga á málefnum skógræktar. Haft var
á orði að þar færi maður sem skilað hefði góðu
dagsverki. Fundurinn og ferðin í Sauraskóg var lík-
lega eitt síðasta skylduverk Sigurður við skógrækt
en hann lést 22. desember 2010 og var jarðsettur
í Stykkishólmi þann 30. desember að viðstöddu
miklu fjölmenni.
Brynjólf ur Jóns son