Skógræktarritið - 15.05.2011, Blaðsíða 92

Skógræktarritið - 15.05.2011, Blaðsíða 92
SKÓGRÆKTARRITIÐ 201190 Síberíulerki er einn besti barrviðurinn sem við getum ræktað. Í honum er nokkur náttúruleg fúa- vörn og aðeins 10–40 ystu árhringir eru rysja, en til samanburðar eru t.d. 20–80 ystu árhringir rysja í skógarfuru. Hægt er að fúaverja lerki og furu þar sem frumu- æðar haldast opnar eftir þurrkun. Frumur grenis lokast hins vegar og taka lítt við fúavarnarefnum. Þessar barrviðartegundir henta því til notkunar utanhúss. Fura þornar hratt í klæðningu, lerki er með fúavörn og greni lokar æðum, sem hindrar árás niturbrotsörvera. Sitkagreni er dæmi um tré sem getur vaxið hratt og myndar beina boli. Viður þess er ekki þægilegur í vinnslu, einkum vegna þess að mikill munur er á viði í greinum (kvistir í unnu timbri) og bol. Stafafura er oft með stórar greinar sem einnig virka truflandi í viðarvinnslunni. Grisjunarvið barrtrjáa má nýta í marga hluti. Það er t.d. góður markaður fyrir smáhýsi í görðum landsmanna, skjólgirðingar eru vinsælar og bæði timbur-og steinhús þarf að klæða. Þessi markaður hefur verið mettaður af ódýru timbri frá Eystrasalts- löndunum, en grisjunarviðurinn hefur varla verið nýttur í þess háttar verk. Um barrvið verður ekki meira fjallað að þessu sinni heldur reynt að vekja athygli á viði lauftrjáa, en þar er verðmætan við að finna. Þau lauftré sem við getum ræktað með góðu móti til smíða eru alla vega birki, reynir, alaskaösp, blæösp, gráelri og fáeinar víðitegundir, svo sem selja, alaskavíðir og viðja. Þar að auki má líklega rækta garðahlyn og gullregn til viðarnytja. Sérhver tegund hefur kosti og galla sem smíðaviður. Í lauftrjám verður hlutfall sumarviðar hátt ef vaxtarskilyrði eru góð og lauftré sem vaxa við góðar aðstæður mynda oft betri við en þau sem vaxa við slæmar. Viður lauftrjáa hefur líka marga kosti um- fram barrvið og flestum þykir sá viður fallegri. Í lauftrjám eru margar frumugerðir. Frumur eru styttri en í barrtrjám, 1–2 mm og oddmjóar. Lifandi frumur eru á víð og dreif í annars dauðum viði. Vatn er að mestu flutt í sérstökum vatnsæðum sem oft sjást með berum augum. Annað einkenni í mörgum lauftrjám er að merggeislar sem liggja frá kjarna og út að berki eru oft sýnilegir berum augum. Merg- geislar barrtrjáa eru hins vegar yfirleitt ósýnilegir. Í lauftrjám er „lítill“ munur á viði í greinum og stofni og greinar (kvistir) eru oft til fegurðarauka. Íslensku lauftrén sem hráefni til smíða Lauftrén sem vaxa hér á landi eru ekki með mikla náttúrulega fúavörn og henta því yfirleitt ekki til notkunar utanhúss þar sem raki er. Til að fúasveppir geti vaxið í tré þarf vatnsinnihald þess að vera yfir u.þ.b. 20%. Vatn í viði sem er í regnvari eða innan- hús fellur fljótt undir þau mörk og eftir það endist viðurinn mjög lengi. Við lauftrjáa má líma með öllum límgerðum og hægt er að fúaverja þau flest. Sumar tegundir henta með matvælum. Ösp, birki og elri gefa lítið bragðefni frá sér. Í birki er efnið betulin sem hindrar bakteríuvöxt. Það er hentugt ef t.d. á að nota ílátið undir mjólkurafurðir eða í leik- föng. Ösp, víði og hlyn er hægt að beygja mikið eftir hitun í gufubaði og móta í margs konar form. Þegar viður er geymdur lengi jafnast út spenna sem er í viðnum. Ef nota á viðinn í mjög sérstakan hlut, svo sem hljóðfæri, þarf að geyma viðinn lengi áður en smíðað er úr honum. Birki Birki er framúrskarandi viður innanhúss. Hann er mun sterkari en viður grenis og furu og auðvelt er að vinna hann. Birki hentar í smáa límtrésbita (t.d. í húsgögnum) og birkikrossviður er einn besti krossviður sem völ er á. Rýrnun viðar við þurrkun er tiltölulega mikil. Yfirleitt er birki ljós viður, en verðmætir bútar finnast svo sem eldtungur og augn- viður (sjá síðar). Viður birkis er verslunarvara, sem Birki hentar vel í rennda og tálgaða hluti.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Skógræktarritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skógræktarritið
https://timarit.is/publication/1996

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.