Morgunn


Morgunn - 01.07.1974, Blaðsíða 84

Morgunn - 01.07.1974, Blaðsíða 84
82 MORGUNN yfirleitt aukast stórum, og ég held, að þá muni trúin lyftast eitthvað upp á við til hinna réttu heimkynni sinna, en þau eru þær hæðir vitundarlífsins, þar sem ekki er hœgt að koma hlut- rænum vísindum við. Því að ríki hinnar miklu dular („Mystík- ur“) er ofar öllum skynfærum og vísindalegum rannsóknar- tækjum. — Þannig mun hin nýja þekking magna hið and- lega eðli manna og beina sjón þeirra hærra og hærra upp á við. — Kirkjan ætti því að taka þessi mál upp á arma sína, fullviss þess, að hún mundi þjóna hinum æðsta tilgangi sínum, jafn- vel með engu öðru betur. Og minnast mætti hún þess, að ekki hefur Guðshugmyndin beðið neinn hnekki, nema síður sé, þótt vísindunum hafi tekizt að sanna, að jörðin er hnöttótt en ekki flöt eins og pönnukaka, og að stjörnurnar eru hnettir, sem geysast áfram i geimi, sem virðist vera takmarkalaus. Guð hefur að sjálfsögðu stækkaÖ í vitund manna eftir þvi sem heimurinn stækkaði út á viÖ. Guð mun heldur ekki minnka í draumum mannanna um þennan hinzta leyndar- dóm tilverunnar, ef vísindunum tekst að stækka heiminn inn á viS, ef svo mætti segja, það er að segja opna mannkyninu ósýnileg tilverusvið á bak við hinn sýnilega heim. Afstaða vor hér á Vesturlöndum til dauðans þarf að breyt- ast. — Óttinn þarf að hverfa fyrir þekkingu og skilningi. — En ekki er það minnst um vert, að oss lærist að lifa lífi voru þannig, að sem fæst bönd bindi oss við þess jörð, svo að vér getum boðið hinn mikla Vígjanda velkominn og mætt honum í hátíðaskapi, eins og vitrum vígsluþegum sæmir.-------Vér þurfum því að leitast við að leysa þessi bönd, — ekki með sjúklegum ákafa eða offorsi, heldur á sem eðlilegastan hátt. En alveg sérstaklega þurfum vér að brjótast undan oki líkamans og áhrifavaldi, og gera oss grein fyrir því, hvað svo sem vér erum í raun og veru, þá er það eitt víst, að vér erum ekki líkam- inn. Hér um bil allur misskilningur í sambandi við dauðann á rót sína að rekja til þeirrar höfuðvillu, að maðurinn og líkami hans séu eitt og hið sama. — Á þá kórvillu verður því að ráð-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116

x

Morgunn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.