Morgunblaðið - 04.11.1976, Blaðsíða 40

Morgunblaðið - 04.11.1976, Blaðsíða 40
40 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR4. NOVEMBER 1976 Silfurdepillinn Eftir Annette Barlee Ef þú gætir fengið að sjá landabréf ljósálfanna, myndirðu sjá þér til mikillar furðu, að það er alsett örsmáu silfurdeplum. Eins og þú veist, eru borg- irnar á okkar landabréfum auðkenndar með svörtum deplum, svartar rákir sýna fljótin og einkennilegar brúnar klessur eru notaðar til að tákna f jöll og hæðir. Þessu ér ólikt farið með ljósálfana. Þeir vilja ekkert nema falleg landabréf, og þess vegna nota þeir silfurdepla til að sýna smábæi, og gullstjörnur til að sýna stórborgir og bláar og gyltar rákir til að sýna læki og fljót. Þeir hafa lika silfurhringi til að auð- kenna ætasveppaakra og rauða til að sýna hvar jarðarberin eru, og bláar stjörnur til að sýna bláberjasvæðin, svo þú sérö sjálfsagt að litlar líkur eru fyrir því, að ljósálfabörn geti villst. Ef ljósálfar týnast á vorin, þurfa þeir ekkert annað að gera en fljúga út á einhvern ætisveppaakurinn og hringja álfabjöllunum, sem þar eru. Þeim er þá bjargað á örfáum sekúndum. Nú vill svo til, að kvöld nokkurt, er ég sat heima hjá mér og var að viröa fyrir mér uppdrátt af landinu, sem ég bý í, þá sýndist mér ég sjá silfurdepil og þyrp- ingu af bláum stjörnum rétt við heimili mitt. Ég sýndi einum vina minna landabréf- ið og spurði hvað þetta væri, en þá vildi svo einkennilega til, að hún gat ekki séð þessi furðulegu merki, og þegar ég gáði aftur að, gat ég ekki heldur séð þau, en það þóttist ég þó vita, að þau táknuðu eitthvað stórkostlega merkilegt. Næsta kvöld leit ég út um gluggann minn, til þess að virða fyrir mér fallega engið, sen allt var þakið blómum og þar sem rauðar hænur og rauðskjöótt belja héldu til á hverjum degi. Þegar ég leit út um gluggann, fannst mér eins og engið hefði tekið hinum furðulegustu breytingum. Ég gáði betur að, og sá nú, að vissulega voru þarna hinir merkilegustu hlutir að ske. Þarna var aragrúi af örsmáum ljósálf- um, sem léku sér á blómunum og sveifl- uðu sér á milli háu puntstráanna. Ein- kennilegur kliður barst í gegnum glugg- ann minn, og vel getur verið að þetta haf i verið söngur eða hjal álfanna, nú eða þá bara eitthvað af þessum dularfullu hljóð- um, sem við stundum heyrum á nóttinni. Rétt undir trégirðingu, sem þarna var, sást ljósbjarmi. Nú getur vel verið, að þetta hafi stafað af tunglskininu eða ein- hverju öðru, en bjarminn virtast koma undan runnunum þarna og trjárótunum og út úr smáholum í jörðinni. Og allt í Mtf> KAvtlNÚ Hún hefur alltaf haft ótrúlega matarlyst. T #^ i?**T Med tilvfsun til flöskuskeytis ydar, skal upplýst að ég smfða nú aðeins hraðbáta. * w t klúbbnum. — Hafið þið heyrt það, að hann Sörensen ætlar að fara að gifta sig? — Ojæja, hvers vegna skyldi hann verða lánsamari en við hinir? varð einhverjum að orði. Frú Petersen: Haldið þér það, að það sé réttara af mér að fara til tannlæknis? Nýgiftur maður: Konan mfn bjó til matinn f fyrsta skipti f gær. Vinur hans: Hvað fenguð þið þá? Sá nýgifti: Magapfnu. Frú Petersen fékk verk f bakið og spurði heimilislækni sinn ráða. Læknirinn: Það er ekki hlaupið að þvl að losa yður við verkina á þessum aldri. Það er tímans tönn, sem farin er að hafa áhrif á vður. Pabbi, hvernig er konfak staf- að? Það er ekki stafað, drengur minn, það er drukkið. Framhaldaaaga aftir RoMmary Qatanby Jóhanna Kristjðnadóttir þýddi Jack staulaðist með erfiðísmun- um niður þrepin. Ilann þá fúslega aðstoð Erin.s. Eg gleymdi að segja að Martin og hans menn senda óskir um góðan bata. — Það er fallegt af þeim .. .Jack gekk eins og hann væri berfættur og rogaðist með Ijósmyndaútbúnað Verns, sem Jamie hafði beðið hann að taka. Vern átti enga f jölskyldu svo að kannski mátti vænta þess að Jack væri jafnvel að þvf kominn að erf a hann og hver annar. Hann gat ekkí látið vera að hugsa um Vern sem nú var að rotna einhvers staðar úti f eyði- mörkinni og það fór kaidur hroll- ur um hann víð tilhugsunina. — Eruð þér alveg vissir um að Linn sé farin? spuroi hann Erin þegar hann staulaðist áfram. — Hún tðk við leigubflnum mfnum, þegar ég kom aftur frá hótelinu. Emilio fór upp að ná I farangurinn hennar, en ... Hjartslátturinn varð örari þeg- ar hann sá gegnum opnar dyrnar að hún var ekki farin. Hun stéð við hliðina á Heiene skammt frá bf Inum. Hann færði sig tii hennar með erfiðismunum og iagði hönd- ina Utan um hana. — Það var fallegt af þér að blða ef tir mér. — Hvernig ifður þér? — Eins og gömlu vindlausu dekki, sagði hann. — En ef ég fæ nokkrar bætur.. .Hann sté inn f bflinn og haiiaði aflur augunum um hún hafði kvatt Helene. — Eg kem og hitti ykkur á hotelinu, sagði Erin. — Já, þakka þér fyrir. Hann kinkaði þreytuiega kolli til Erins og Helene sem veifuðu til þeirra. — /Etlaðir þú virkilega að fara án mfn, sagði hann í ásökunartón. — Ég held nú að þú hafir oftar leikið þann leik við mig en ég við þig, sagði hún. — Ekki f þvf ástandi sem ég er núna. Miguel keyrði upp að hliðinni á bflnum og hrópaði: — Senor Seavering. — Miguel. Góðan dag. — Er verkinu lokið, senor? — Já, okkur tðkst að yfirbuga þá. Miguel stöðvaði bflinn og mið- aldra sðlbrenndur maður sté ú( úr bílruim. Jack reyndi að sperra upp þreytt augun og var sann- færður um að nú væri hann far- inn að sjá ofsjðnir. Hann starði inn f andlit Vernons Fix. — Skelfing er að sjá útlitið á þér, sagði Vern og hló við. Miguel ætlar að keyra okkur $11 á gisti- húsið. Gamli vinur, þú verður að fara beint i bólið. — Má ég kynna þig fyrir Linn Emries, stundi Jack upp. Þau stigu inn f bfl Mlguels og hann sneri við og ók á eftir leigu- hflniim f áttina tii gistihússins. — Hvernig fðrstu eiginlega að þessu? spurði Jack. — Ég gekk og gekk og gekk. Gekk mig upp að hnjám. Loks komst ég tii lltils þorps f f jöllun- um og þar hef ég beðið I heila viku eftir að komast þaðan. — Já, Miguel, sagði Jack og tok um Mnd Linn. — Verki okkar er sannarlega vel og giftusamlega lokið. — Eg heyrði I gær hjá lögregl- unni, að þú hefðir orðið fyrir skot i, sagði Vern. Jack hristi höfuðið! — Eg hef nfu Iff eins og köttur- inn. Eftirmáli Hann gekk upp f vinnuherberg- ið sitt og settist niður. Sfðar (dag myndi hann fara með Dwight f vélinni tii sjúkrahússins I La Paz. Stjórnvóld höfðu loks gefið leyfi til að hann yrði fluttur undir læknishendur. Erin ætlaði að koma með þeim. Lfðan Janiies var voðaieg. En hann vissi að einhvern tfma

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.