Morgunblaðið - 04.06.1988, Qupperneq 53

MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 4. JÚNÍ 1988
Jóhanna R. B. Sófus-
dóttir — Kveðjuorð
Fædd 23. ágúst 1913
Dáin 2. apríl 1988
Hví skyldi yrkja utn önnur fljóð
en ekkert um þig ó móðir góð?
Upp þú minn hjartans óður
því hvað er ástar og hróðrar dís,
og hvað er engill úr Paradís,
hjá góðri og göfúgri móður?
(Matthías Jochumsson)
Þann 2. apríl sl. barst mér sú
sorgarfregn að Jóhanna Ragnheiður
Bára Sófusdóttir, móðursystir mín
(og mín önnur móðir), hefði kvatt
þennan heim eftir mikil og erfið
veikindi. í IV2 ár var hún búin að
vera meira og minna á Fjórðungs-
sjúkrahúsinu á Akureyri og þar lauk
hennar dauðastríði.
Jóhanna Ragnheiður Bára var
fædd 23. ágúst 1913 á Laugalandi
á Þelamörk. Foreldrar hennar voru
Kristjana Jóhannsdóttir fædd í
Útibæ á Flatey á Skjálfanda og Sig-
urgeir Sófus Gissurarson fæddur í
Slqaldarvík í Glæsibæjarhreppi.
Kristjana og Sófus eignuðust 7
böm og þar af eru 2 á lífi. Fyrst
eignuðust þau tvíburastúlkur,
Huldu, hún dó á sjötta ári, og Guð-
rún, sem dó í frumbemsku. Þriðja
bamið var Jóhanna og fjórða er
Hulda María, hún er búsett á Akur-
eyri. Sjðan kemur Sigríður sem gift-
ist til Isafjarðar, en lést úr berklum
1940. Að síðustu eignuðust þau tví-
burana Jón, sem lést í frumbemsku,
og Petreu Olgu, hún býr í Reykjavík.
Jóhanna fór að heiman sem vinnu-
kona til þeirra mætu læknishjóna
Sigríðar og Sigmjóns Jónssonar á
Dalvík og var í 6 ár, oft talaði hún
um hvað hefði verið þar. Síðan ligg-
ur leið hennar til Reykjavíkur og er
hún þar í rúmt ár. Svo liggur leiðin
aftur heim á æskustöðvarnar, þar
fer hún að vinna við herrafatasaum
á saumastofu Gefjunnar og vann þar
árum saman.
Hennar mikla lán í lífínu var þeg-
ar hún kvæntist 17. desember 1943
eftirlifandi manni sínum Jóni Gísla-
syni, fæddum á Bessastöðum í Sæ-
mundarhlíð, hann var þá að ljúka
námi í trésmíði. Jón byggði tveggja
hæða hús í Fjólugötu 14, Júlíus heit-
inn Bogason bjó á neðri hæðinni en
Jóhanna og Jón alla sína tíð á efri
hæðinni. Það var óskaplega flott og
fínt þegar þau fluttu þar inn, því
Jón lét sig ekki muna um að smíða
allt innbú í húsið sem var listasmíði
eins og allt sem hann tekur sér fyr-
ir hendur. Jóhönnu og Jóni varð 4
bama auðið. Þau eru: Sveinn Heiðar
Jónsson f. 26. mars 1944, hann er
húsasmíðameistari, maki Erla Odds-
dóttir frá Akranesi; Sigríður Sigur-
björg Jónsdóttir f. 12. ágúst 1945,
maki dr. Stefán G. Jónsson frá
Munkaþverá í Eyjafírði; Sæbjörg
Jónsdóttir f. 1. maí 1949, maki Jón
Hlöðver Áskelsson og er hann skóla-
stjóri Tónlistarskóla Akureyrar; Karl
Jónsson byggingameistari f. 18. jan-
úar 1952, maki Kristrún Helga Þórð-
ardóttir. Barnabömin eru 19 og
bamabamaböm 4.
Undirrituð var alin upp hjá móður-
foreldrum en ólst nú meira upp í
Fjólugötunni, þaðan á ég svo margar
yndislegar minningar um uppvaxtar-
árin mín með fjölskyldunni þar. Það
var alltaf tilhlökkun að fá að fara
upp í Kollagerði á sunnudögum og
tína ber. Jóhanna hafði alltaf tíma
til að gefa öðrum og alltaf var hún
tilbúin að rétta hjálparhönd. Hún
bæði pijónaði og saumaði á alla fjöl-
skylduna fatnað fyrir utan allan út-
saum. Oft var hún örþreytt en hún
kunni ekki að kvarta, hún var svo
jákváeð og heilsteypt. 011 sumur voru
gestir, oft uppí 15 manns og öllum
var tekið opnum örmum, og alltaf
hlaðborð af mat og kökum. Mér er
sérstaklega minnisstaett þegar hún
bauð heim af sínum myndarskap
öllum konum Slysavamafélaginu
Sæljósi á Flateyri þegar þær voru á
ferðalagi um Norðurlandið sumarið
1984. Eg var svo heppin að elsta
dóttir mín var hjá henni sumar eftir
sumar, og fengu öll böm mín að
kynnast ástríkri frænku og þessi
sumardvöl er ánægjuleg endurminn-
ing. Öm sonur minn kom til hennar
eftir fermingu og var hjá þeim hjón-
um í 5-6 ár og reyndust þau honum
sem bestu foreldrar.
Eg minnist móðursystur minnar
og fósturmóður sem stórbrotinnar
og hjartahlýrrar manneslqu.
Blessuð sé minning Jóhönnu R.
B. Sófusdóttur.
Ragnheiður Erla Hauksdóttir,
Flateyri
<53
Minning:
Kristján Magnússon
hóndi, Seljalandi
Fæddur 6. nóvember 1902
Dáinn 30. maí 1988
Okkur langar að minnast afa
okkar, Kristjáns Magnússonar, sem
lést í sjúkrahúsinu á Akranesi 30.
maí, eftir þriggja vikna legu þar.
Margs er að minnast, en efst í huga
okkar er hvé hress og kátur hann
var. Það var mikið lán, að hann var
hress í anda fram á síðasta dag,
og þannig munum við geta geymt
minninguna um hann. Afí bjó allan
sinn búskap í Seljalandi. Hann var
mikill bóndi, alltaf með hugann við
bústörfín. I þau fáu skipti, sem
hann þurfti að dvelja burtu frá
Seljalandi, var hann alltaf með hug-
ann þar, og þurfti helst að fá dag-
legar upplýsingar um hvemig gengi
í sveitinni. Hann vissi t.d. síðastlið-
inn laugardag hvað margar kindur
voru eftir óbomar, og hversu marg-
ar vom tvflembdar. Ekki megum
við gleyma hversu mikið hann unni
tónlist. Mikið leið honum vel þegar
hann hlustaði á hljóðfæraleik, oft
settist hann sjálfur við orgelið, eða
spilaði á munnhörpuna sína, það
vom góðar stundir eins og allar sem
við áttum. Afí og amma okkar,
Þorbjörg Sigvaldadóttir, giftu sig
árið 1932. Amma dó 22. september
1981. Það var mikill söknuður við
lát hennar. Það vantaði mikið þegar
hennar naut ekki lengur við, og
eins er það nú þegar afi er horfinn.
Það var gaman að koma í Seljaland
til afa, ömmu, Magga og 'Fríðu.
Mikill gestagangur hefur verið í
Seljalandi heimafólkinu til mikillar
ánægju. Þar er öllum tekið eins og
þjóðhöfðingjar væm í heimsókn.
Síðustu ár, þegar heilsu afa hrak-
aði, naut hann umönnunar bama
sinna, Hólmfríðar og Magnúsar,
sem em búsett í Seljalandi. Ónnuð-
ust þau hann af stakri alúð og
umhyggju.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljðta skalt.
(V.Briem)
Við bamabömin þökkum afa fyr-
ir allar góðu stundimar.
Bamaböm
»toSSS«"B’w'a''a's
Fagleg þekking, - fagleg þjónusta
| m\ M/ ____ ■!
01«
8