Morgunblaðið - 18.01.1996, Blaðsíða 26

Morgunblaðið - 18.01.1996, Blaðsíða 26
26 FIMMTUDAGUR 18. JAN.ÚAR 1996 MORGUNBLAÐIÐ LISTIR Kjarvalsstaðir Galicrí Ingólfsstræti 8 NAUMHYGGJA/ INNSETNING Ingólfur Arnarsson. Kjarvalsstaðir, opið frá 11 alla daga til 18. febrúar. Aðgangur 300 kr. Bók 1.650 kr. Galleri Ingólfsstrætí 8, opið alla daga frá 14-18, lokað mánudaga, tíl 4. febrúar. Aðgangur ókeypis. ÞAÐ telst naumast nýtt í núlist- um að takmarka myndmál sitt til hins ítrasta, jafnvel svo fullkomlega að á stundum er ekkert nema lista- maðurinn í eigin persónu á staðnum. Gerir kannski minna til við opnanir sýninga, því þá vill athygli gesta beinast jafnmikið, eða meira, að náunganum og myndverkunum sem til sýnis eru, jafnvel á þann veg að þeir eru ekki til frásagnar um verk- in sjálf er út af þeim er komið. „Minimalisminn", sem við hneigj- umst til að nefna naumhyggju í skrifum okkar, varð til sem lista- stefna á sjötta áratugnum og kom fyrst fram á sýningu í Gyðingasafn- inu í New York árið 1966, en er þó af mun eldri toga, skyld nýtistefn- unni eða fúnkisstílnum í anda Adolfs Loos og seinna Bauhausskólanum, sem einfölduðu formin og þurrkuðu allt skreytikennt úr listiðnaði og húsagerðarlist, dýrkuðu beinar línur og skörp horn. Listastefnan var hugsuð sem mótvægi við abstrakt expressjónismann og byggðist á grunneðli myndbyggingarinnar, nefndist þannig og jafnframt „Prim- ary Structures" Hér er um að ræða myndrænt meinlæti í algjörleika sínum og á stundum er mótuð innsetning í fer- strent rými með jafnsparlegri viðbót og unnt er til að undirstrika og r árétta formsmíðina í algjörleika sín- um. Eins og margur innvígður veit, teljast þeir Donald Judd og Richard Morris mikilvægastir kenninga- smiðir listastefnunnar, og var Judd tíður gestur á íslandi síðustu ár ævi sinnar, eignaðist marga vini og hafði mikil áhrif á yngri kynslóð lista- manna, þá ekki sfst Ingólf Arnars- son. Ingólfur hefur svo stöðugt verið að einfalda myndmál sitt, verður er Morgunblaðið/Ásdís VERK eftir Ingólf Arnarsson. svo er komið að teljast mestur mein- lætamaður íslenzkra myndlist- armanna á vettvanginum, og hefur nú þegar þrengt svo mjög að sér að næsti leikur, getur vart verið annað en tómið sjálft vilji hann stíga feti lengra. Sýningin að Kjarvalsstöðum sam- anstendur af tveim myndaröðum innrammaðra og jafnstórra teikn- aðra flata, ferhyrndra og aflangra, sem virka nákvæmiega eins þótt misjafnlega mikið ljós og loft muni eiga að vera í grátónunum, en verk- in má telja framlag listamannsins til hinna svokölluðu ósýnilegu teikn- inga „invisible drawings" í anda Walters de Maria. Stærð teikning- anna munu annars vegar 20,5 x 14,5 sm (1990-91) og svo 21,3 x 15,3 sm (1991-1995). Vinnubrógðunum ber engan veg- inn að hafna, þótt þau virki sem tómið sjálft, því þau bera í sér vissa myndræna skírskotun og eru víða í uppáhaldi meðal innvígðra á núlist- ir. Má nefna að listspíran Harpa Árnadóttir fékk einmitt viðurkenn- ingu fyrir næman skilning á atriðum örveikra blæbrigða á hvítum grunni í Svíþjóð á sl. ári, svo þau eru í fullu gildi þar einnig. Ingólfur víkur í engu frá stefnu kennimeistaranna um einföld flat- armálsform án sundurgreinandi átaka, en með áherslu á jafna, sams- íða og hæga sjónræna þenslu lá- réttra og lóðréttra lína í hnitmiðaðri írými formskipan. Þessa dýrkun á miklum víddum í rúmtaki og einföldun klárra forma má í raun og stærra samhengi rekja aftur til fornaldar, hofa og hörga Grikkja og Rómverja, er þannig í eðli sínu sígilt ferli er tengist hugmyndafræði fyrri tíma um alheiminn. Á móti þessum fjölda ferninga teflir listamaðurinn nokkr- um aflöngum steinsteypustrending- um, sem hafa verið málaðir með mörgum lögum af hvítri vatnsmáln- ingu og yfirborðið sléttað til að árétta loftræna mýkt þess. Neðri helmingur þeirra er í örveikum lit, gráum, bleikum, grænum, bláum, og yfirborðið er í senn loftkennt og svífandi, þetta nefnir hann vatns- litamyndir. Ljóðurinn á þessu öllu er að tengi- rýmið að Kjarvalsstöðum er ekki nægilega hnitmiðað fyrir innsetn- inguna þrátt fyrir að það hafi verið klætt upp. Svo er alveg út í hött að staðsetja myhdaröð á skilrúmið gegnt stóru gluggunum, því í þeim aflanga gangi og í mótljósi njóta sín engin myndverk, hvað þá er sólin skín. Þá rýrna áhrifin til muna eftir því sem fleiri sýningargestir eru í rýminu, helst á skoðandinn að vera einn með sjálfum sér og hinni næstum algjöru sjónrænu þögn. Mun betur tekst til í hinu litla og aflanga galleríi að Ingólfsstræti 8, en það er eins og sniðið fyrir hina fjóru aflöngu steinsteypu- strendinga sem staðsettir eru í því. Naumlegra getur það tæpast verið og heildaráhrifin eru einstaklega markviss ásamt öllu því sem varðar samspil ljóss og sjónar, rýmiskennd- ar og jafnvægis, sem renna saman i eina samstæða og hrifmikla heild. Það var þannig viturleg ákvörðun að sýna einnig á staðnum, því án viðbótarinnar hefði framtakið naumast náð tilgangi sínum og því er áríðandi að líta þar einnig við. í sambandi við sýninguna að Kjarvalsstöðum hefur verið gefin út bók um listamanninn, sem vel getur þjónað sem sýningarskrá á báðum stöðunum og er hún látlaus, vel úr garði gerð, prýdd nokkrum litljósmyndum auk svart-hvítra mynda frá innsetningum úti í heimi. Inngang ritar Guðrún Jónsdóttir, formaður menningarmálanefndar, en grein um listamanninn Marianne Stockebrand. Bragi Ásgeirsson AÐSEMPAR GREINAR Bréf til presta og safnaða Elskum hvert annað! MÉR hefur liðið illa vegna deilnanna innan kirkjunnar og ég hlýt að spyrja: Hví er ófrið- ur og hnútukast í helgi- dóminum? Og tvenn ummæli Krists hafa hljómað í huga mér: „Nýtt boðorð gef ég yður, að þér elskið hver annan. Eins og ég hef elskað yður, skuluð þér einnig elska hver annan. Á því munu allir þekkja, að þér eruð mínir læri- sveinar, ef þér berið Jónas Gíslason elsku hver til annars." (Jóh.13: 34-35) Ég bið ekki einungis fyrir þess- um, heldur og fyrir þeim, sem á mig á trúa fyrir orð þeirra, að allir séu þeir eitt, eins og þú, faðir, ert í mér og ég í þér, svo séu þeir einnig í okkur, til þess að heimurinn trúi, að þú hefur sent mig. (Jóh. 17:20-21) Breytum við eftir þessu nýja boð- orði Krists? Sýnir einhugur og inn- byrðis kærleikur okkar heiminum, að Guð hafi sent Krist? Er þetta lýsing á íslenzkri kirkju í ársbyrjun 1996? Ber ekki of oft meir á samstarfsörðugleikum en samstarfi - átökum um völd og áhrif en löngun til að lofa og veg- sama frelsarann? Ýmsum sýnist ófriður ríkja þar, sem friður og sátt- fýsi ættu að móta líf og starf. Ég hef oft spurt sjálfan mig: Hvernig getur Guð notað mig - syndara - í þjónustu sinni? Ég skil það ekki, en Guð hefur aldrei átt aðra lærísveina en syndara, er játað hafa synd sína og þegið fyrirgefn- ingu Guðs. Ágreiriingur getur ætíð risið milli manna og stundum leitt til deilna — einnig innan kirkjunnar. En sí- felldar deilur hljóta að draga úr . trúverðugleika fagnaðarerindisins. Kirkjan líður einnig fyrir þær og á himnum grætur Hann, sem skapaði okkur eftir sinni mynd, frelsaði okkur og býður okkur velkomin í ríki sitt. Þegar okkur greinir á um mál- efni kirkjunnar - skulum við byrja á því að biðja fyrir deilumálunum og ræðast síðan við í hreinskilni - málefnalega og innan réttra stofn- ana kirkjunnar. Ella er hætt við, að fjölmiðlarnir taki að stjórna umræðum. Hafi okkur orðið á að nota stór- yrði í hita umræðunnar, eigum við að vera menn til að taka þau aftur - og biðjast fyrirgefningar. Guð hefur verið að óróa hjarta mitt seinustu daga og þótt mér sé erfitt að rita þetta bréf, fæ ég eng- an frið, fyrr en því er lokið. Er ekki meir en nóg komið af deilum innan kirkjunnar? íhugum áhrif þeirra á söfnuð- ina. Erum við reiðubú- in að bera okkar hluta ábyrgðarinnar af sund- urlyndinu frammi fyrir dómstóli Guðs? Elskulegu starfs- systkin og vinir! Mér er erfitt að rita þessi orð, en ég gjöri það í veikleika mínum af kærleik til kirkjunn- ar minnar. Tíminn styttist óðum, þar til ég geng fram fyrir Guð til að standa honum skil á lífi mínu. Er ég rifja upp liðna ævi, fyllir hryggð hjarta mitt. Ég hef brugðizt frelsara mínum svo oft og mér hefur mistekizt svo margt af því, sem mér var ætlað að gjöra, og eflaust líða margirfyrir óhlýðni mína og vanrækslu. Ég bið ykkur fyrirgefn- ingar á því, er ég hef brotið gegn ykkur. Ég er dauðasekur frammi fyrir Guði og játa synd mína fyrir hon- í krafti köllunar minnar sem biskups í kirkjunni, segir Jónas Gíslason, bið ég af öllu hjarta: hættum að horfa hvert á annað í leit að ávirðingum. um, um leið og ég bið hann fyrir- gefningar. En ég held fast í fyrir- heit frelsarans, um að hann muni standa við hlið mér á þeim mikla degi og íklæða mig réttlæti sínu, um leið og hann tekur alla synd mína á sig. í því er öll von mín fólgin. I krafti köllunar minnar sem biskups í íslenzku kirkjunni bið ég af öllu hjarta: Hættum að horfa hvert á annað í leit að ávirðingum. Göngum fram í ljós Guðs og leyfum því að sýna okkur synd okkar. Ját- um hana síðan og biðjum fyrirgefn- ingar Guðs. Og beinum loks sjónum til/rels- arans - Drottins Jesú Krists. í hon- um einum er von okkar allra fólgin. Kristin kirkja á aðeins að boða Krist! Hánn einn frelsar! Góður Guð hjálpi okkur og blessi íslenzka kirkju! Reykjavík, 18. janúar 1996 Höfundw er vígslubiskup Námskeið utn Þatttaka er ókeypis en hafðu með þér eintak «f ww Onnur námsgögn verða ólceypis. tf t»bl,unm. Nánari upplýsingar og innritun í símum 588 7100, 554 6850 og 565 6609. Allir velkomnir. Sjábu lilutina í víoara samhengi!
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.