Morgunblaðið - 23.12.1998, Qupperneq 47

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
MIÐVIKUDAGUR 23. DESEMBER 1998 47
eða uppgerð, eða það að ganga á bak
orða sinna.
Við erum mörg sem munum
sakna Reynis vegna hógværðar
hans, góðs hjartalags, trausts, góð-
vilja, fróðleiks og sannrar visku. Eg,
sem hefði átt að deyja löngu á undan
honum, óska þess að ég geti lært af
honum og tekið hann mér til fyrir-
myndar. Hann var einstakur maður.
I shall not see his like again.
Robert Cook.
Hinsta kveðja frá
Frakklandi
Sorgleg frétt barst í dag frá
Reykjavík til Versala: óvænt andlát
vinar míns, Reynis Unnsteinssonar,
samstarfsmanns á Stofnun Árna
Magnússonar á íslandi, sunnudag-
inn 13. desember.
Reyni hef ég þekkt í flmmtán ár,
fyrst af afspurn (í Árnasafni í Kaup-
mannahöfn árið 1984 hafði ég heyrt
næturvarðarins á stofnuninni í
Reykjavík að góðu getið) og svo eftir
að ég kom til Islands um haust 1986.
Okkur varð strax vel til vina og sam-
töl okkar lengdust með hverjum
degi sem leið. Reynir mætti til vinnu
um sexleytið á kvöldin og fór um
átta að morgni næsta dags, en hann
var einnig á vakt með reglulegu
millibili á laugardögum og sunnu-
dögum.
Reynir var rólegur og hlédrægur
að eðlisfari, hlýlegur og einkar vin-
samlegur í garð erlendra gesta við
Amastofnun. Hann var ávallt tilbú-
inn að rétta hjálparhönd og gefa góð
ráð um gang mála í nýju landi.
Einnig sýndi hann þeim útlending-
um sem vildu spreyta sig á íslensk-
unni sérstaka þolinmæði. Hann
hafði ríka kímnigáfu og var glöggur
á skoplegar hliðar atvika og brosleg
einkenni í fari fólks sem hann dró
gjaman fram án þess þó að særa til-
fínningar annarra. Eins og mai-gir
íslendingai- hafði Reynir góða frá-
sagnargáfu og sagðþmér og öðrum
erlendum gestum á Árnastofnun frá
ýmsum atburðum úr félags- og
menningarlífinu á Islandi.
Þekktum- persónum úr stjórn-
mála- og menningarheimi samtím-
ans og fyrri tíma brá fyrir þegar
Reynir sagði frá, því hann las mikið
og fékk einnig tíðar heimsóknir þeg-
ar hann var á vakt á Ámastofnun
um helgar. Hann var einkar vel að
sér í atburðum líðandi stundar og
fyrir þann gest sem vildi taka sér
hvíld frá lestri fomra texta og
spjalla við Reyni í kaffistofu Áma-
stofnunar var hann ótæmandi upp-
spretta frásagna um lífið á íslandi.
En hann hafði einnig óvenju góða
yfirsýn yfir það sem var að gerast á
alþjóðavettvangi: hann las skandin-
avísk, þýsk og ensk dagblöð og
fylgdist svo grannt með stjórnmál-
um víða um heim að í hvert skipti
sem ég kom til sumardvalar á Is-
landi seinustu tíu ár, kom hann mér
á óvart með víðtækri þekkingu sinni
á mínu eigin landi sem og mörgum
öðrum. Því hafði ég og fleiri vinir
Reynis hvatt hann til að skrifa um
erlend stjómmál í íslensk dagblöð
en hógværð hans hélt aftur af hon-
um.
Þrátt fyrir lýjandi starf og missi
náinna ættingja seinustu ár var
Reynir ávallt léttur í lund. Hann var
alúðlegur í garð annarra og laginn
við að kalla fram kosti þeirra með
því að fá þá til að tala um efni sem
hann vissi að þeim vom hugstæð.
Þegar færi gafst fór Reynir gjarnan
í ökuferðir með góðum vinum sínum.
Margar af þessum ánægjulegu ferð-
um um Suður- og Vesturland era
mér og öðrum ferðafélögum okkar
minnisstæðar og af þeim sprattu
ýmsar litríkar frásagnir.
I mörg ár axlaði Reynir þá miklu
ábyrgð að vaka yfir fjársjóði ís-
lands. Hann var vel metinn af öllu
sínu samstarfsfólki á Árnastofnun
en heiðarleiki hans, örlæti og tryggð
gera hann einnig að fulltrúa helstu
eiginleika íslendinga. í huga mér
verður hann ætíð góður drengur
eins og þeir gerast bestir. Blessuð
sé minning þín, Reynir minn.
Frangois-Xavier Dillmann.
MARGRET SELMA
MAGNÚSDÓTTIR
+ Margrét Selma
Magnúsdóttir
fæddist í Hérðasdal,
Lýtingsstaðahreppi,
Skagafirði, 13.
ágúst 1926. Hún
lést á sjúkrahúsinu
á Sauðárkróki 14.
desember síðastlið-
inn og fór útför
hennar fram frá
Sauðárkrókskirkju
19. desember.
Elsku amma. Nú
ertu farin frá okkur
eftir löng og erfið veikindi og þín
er sárt saknað. Á stundu sem þess-
ari eru ýmsar minningar sem
streyma í gegnum hugann þar sem
þú varst alltaf svo stór hluti af
mínu lífi. Fjölskyldan var alltaf
það sem skipti þig mestu máli. Þú
fylgdist með okkur öllum, hvattir
okkur til dáða og hjálpaðir okkur
við að láta drauma verða að veru-
leika. Ég leitaði til þín með svo
margt og kom aldrei að tómum
kofunum. Ef ég þurfti aðstoð við
heimanámið hafðir þú alltaf tíma,
stundum langaði mig til að spjalla
eða þá að mig vantaði ullarsokka
og vettlinga; þá var alltaf eins og
þú hefðir ekkert annað að gera. Ég
man sérstaklega eftir því þegar ég
fékk þá hugdettu að fara til
Bandaríkjanna sem skiptinemi þá
varst það þú sem hvattir mig hvað
mest og aðstoðaðir mig eins og þér
einni var lagið. Elsku amma, það
var alltaf gott að koma til þín. Oft-
ast áttum við ánægjulegar stundir,
þó kom fyrir að við rifumst eins og
tveimur ljónum sæmir og hvorug
vildi gefa eftir, ég man eftir augna-
blikum við eldhúsborðið eftir lang-
ar umræður; það varð þögn, enda
er vafalaust ýmislegt til í því að
margt sé líkt með skyldum og svo
erum við auðvitað ekki nöfnur fyr-
ir ekki neitt. í veikindum þínum
myndaðist smám saman tómarúm í
lífi mínu sem ekki er hægt að fylla.
Það er svo einkennilegt og svo sárt
að horfa uppá manneskju sem
fylgist með einu og öllu, hefur
gaman af lífinu og er manni svo
kær, smám saman verða að sætta
sig við að vera ekki fær um að taka
þátt eins og áður, líkt og verið sé
að svipta eina manneskju öllum
lífs- og sálarkrafti. Þegar ég velti
þessu öllu fyrir mér og horfi á
hlutina í þessu ljósi kemur stöðugt
fram í huga mér sannleiksgildi
þess að enginn veit hvað átt hefur
fyrr en misst hefur. Elsku amma,
ég er innilega glöð yfir því að hafa
fært þér langömmubarn á meðan
þú varst enn hjá okkur, en á sama
tíma finn ég fyrir tómleika fyrir
hönd dóttur minnar að fá ekki
tækifæri til að njóta nærveru þinn-
ar, líkt og við hin sem eldri erum.
Ég veit að það er þér fyrir bestu
að fá að hvílast hjá Guði, en þrátt
fyrir að ég geri mér grein fyrir
staðreyndum lífsins er þetta svo
sárt.
Elsku amma mín, ég trúi að þér
líði betur, ég veit að þú ert hjá
okkur og fylgist grannt með eins
og áður.
Guð geymi þig og verndi.
ar og drottningar,
alltaf var hlaðborð af
veitingum og þú lagðir
þig alla fram við að
gera okkur til hæfis.
Okkur er minnisstætt
haustið sem þú helltir
þér út í pizzugerð,
svona bara til að eiga í
frystinum þrátt fyrir
að bæði þér og afa
þættu pizzur hálfgerð-
ur óþverri og ekki vor-
uð það heldur þið afi
sem hrifust af ham-
borgurnum sem búnir
voru til í tonnatali
handa barnabörnunum á hverju
hausti. Samskipti okkar allra voru
alltaf mikil og erfitt að sætta sig
við þær breytingar er urðu í lífi
okkar allra samhliða veikindum
þínum. Þú varst gjarnan fyrsta
manneskjan sem við hittum þegar
við komum heim úr skólanum, þá
sastu inni í eldhúsi í hárþurrkunni
hjá mömmu, kannski með hárið tú-
berað út í allar áttir eða þá að ver-
ið var að lakka á þer neglurnar,
enda fór það ekki framhjá neinum
að þú varst glæsileg kona og lagðir
þig fram við að líta alltaf sem best
út. Elsku amma, þú varst okkur
öllum stoð og stytta, þú hafðir
alltaf ákveðnar skoðanir á öllum
hlutum sem við ósjálfrátt tókum
tillit til. Menntun var og hefur
alltaf verið þér mikilvæg enda
varstu fróð um svo marga hluti og
það var eins og þú vissir svör við
nánast öllum spurningum, og ef þú
vissir ekki svörin þá vissir þú alla-
vega hvar þau var að finna. Þú
hvattir okkur og studdir í námi og
hafðir alltaf tíma til að hjálpa okk-
ur ef við þurftum aðstoð með
heimalærdöminn og það virtist
ekki skipta þig máli hvort það var
danska, enska, íslenska, landa-
fræði eða eitthvað annað sem við
vorum að læra þú varst alltaf með
á nótunum. Þú hafðir áhuga á því
sem við vorum að fást við, vissir
hvernig okkur gekk á prófum,
hvernig okkur gekk á síðasta
körfuboltamóti, ræddir við okkur
um vinahópinn og vissir jafnvel
hverjir voru farnir að slá sér upp.
Öllu sýndir þú áhuga sem viðkom
okkur, jafnvel foreldravandamál
virtist þú skilja betur en nokkur
annar. Oftast var stutt í gaman-
semina og eigum við margar bros-
legar minningar um þig og þá tíma
er við veltumst um af hlátri við
eldhúsborðið á Grundastígnum
vegna spaugilegra frásagna eða
einhverra uppátækja. Við systkin-
in eru innilega þakklát fyrir yndis-
lega ömmu og allar þær stundir
sem við áttum með þér, við eigum
haug fullan af góðum minningum
um þig sem við munum geyma og
rifja upp þegar við þurfum á að
halda.
Elsku amma, við biðjum Guð að
blessa þig og munum ávallt minn-
ast þín með gleði og þakklæti. Við
sendum afa okkar og börnum þín-
um innilegustu samúðarkveðjur og
megi góður Guð vera með þeim í
sorginni.
Svavar, Sebna, Óli,
Sesselja og Magnús.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson frá Presthólum)
Þín
Selma.
Elsku amma, við kveðjum þig
með miklum söknuði, þú varst
alltaf stór þáttur í lífi okkar allra,
ein af þeim manneskjum sem við
litum upp til og tókum mark á, sú
manneskja sem hafði svo sterk
áhrif á þá sem voru í kringum
hana. Það er okkur öllum minnis-
stætt hvað það var alltaf notalegt
að koma til ykkar afa. Þú stjanaðir
við okkur eins og við værum kóng-
ÚTFARARSTOFA
OSWALDS
sími 551 3485
. ÞJÓNUSTA ALLAN
SÓLARHRÍN GIN N
ADALS'I RÆTI 4B • 101 RKYKJAVl'K
Í.ÍKKISTUVINNUSTOKA
F.YVINDAR ÁRNASONAR
.Kftí'-ú 1899
K
t
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
JÓNÍNA ARNFRÍÐUR VÍGLUNDSDÓTTIR,
fyrrum húsfreyja
á Blómsturvölum,
lést á Kristnesspítala 21. desember.
Útför hennar fer fram frá Glerárkirkju þriðju-
daginn 29. desember kl. 14.00.
Þeir, sem vilja minnast hennar, láti Kristnesspítala njóta þess.
Stefán Þorsteinsson, Anna Björnsdóttir,
Víglundur Þorsteinsson, Kristjana Skarphéðinsdóttir,
Haukur Þorsteinsson, Aðalheiður Gísladóttir,
Sigurður Þorsteinsson, Arndís Steinþórsdóttir,
Páll Þorsteinsson, Sigurbjörg Einarsdóttir,
Ásta Þorsteinsdóttir,
Ragnheiður Þorsteinsdóttir, Grétar Óli Sveinbjörnsson,
Þorsteinn Þorsteinsson, Guðbjörg Árnadóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
ÁGÚST STEINSSON,
Hamragerði 12,
lést mánudaginn 21. desember á hjúkrunar-
heimilinu Seli á Akureyri.
Jarðsungið verður frá Akureyrarkirkju þriðju-
daginn 29. desember kl. 13.30.
Baldur Ágústsson, Anna María Hallsdóttir,
Vilhelm Ágústsson, Edda Vilhjálmsdóttir,
Birgir Ágústsson, Ingunn Baldvins,
Skúli Ágústsson, Fjóla Stefánsdóttir,
Eyjólfur Ágústsson, Sigríður Sigurþórsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Faðir okkar,
SIGURJÓN ÞÓRODDSSON
verslunarmaður,
andaðist mánudaginn 14. desember á Hrafn-
istu í Reykjavík.
Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hins látna.
Jónína Sigurjónsdóttir,
Sonja Sigurjónsdóttir,
Hafdís Sigurjónsdóttir,
Sigurjón Sigurjónsson.
+
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
VALUR SIGURBJARNARSON,
vistheimilinu Víðinesi,
áður Skúlagötu 68,
Reykjavík,
lést á Landspítalanum mánudaginn 21. desember sl.
Jarðarför auglýst síðar.
Sigurbjörg Valsdóttir, Halldór Bjarnarson,
Þorvaldur Valsson, Janína Laskowska,
Rúnar Valsson, Inga Sonja Eggertsdóttir,
Aðalheiður Valsdóttir, Agnar Hávarðsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Móðir okkar,
BERTHA MARÍA GUÐMUNDSSON,
Egilsgötu 24,
lést á Vífilsstaðaspítala fimmtudaginn 26. nóvember.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Fyrir hönd aðstandenda,
Guðmundur Tómasson,
Tómas Tómasson.
+
ÞÓRDÍS ÁGÚSTSDÓTTIR,
Ytra-Hrauni,
Landbroti,
sem lést laugardaginn 19. desember, verður jarðsungin frá Prestbakka-
kirkju mánudaginn 28. desember kl. 13.00.
Fyrir hönd aðstandenda,
Arnar Sigurðsson.