Ný félagsrit - 01.01.1853, Blaðsíða 107

UM GODORD.
107
hve hann a u r þ j <5 fe *)
auöi gnægir,
því at Gi'jótbjörn
ura gæddan hefir
Freyr ok Njörbr
at fjárafli.
En Hr<5 ald s
á höfuhbabmi
auls i&gnótt
af álnum sifjar,
sera vinreib
af vegum öllum
á vindkers
ví&um botni.
Hann d r a g s e i 1
um eiga gat,
sem hildíngar,
heyrnar spanna,
go&um ávar&r***)
’) I útg. steudur „árþ]ób“, sem er hifc sama, úr merkir væta; en
aurþjót) er fallegra, og hitt líkiega a%eius ránglesit), sem vel
mátti ver>a í svo mábu handriti. Merkilegt, og þó ei undar-
legt, er, ab eyrir, fl. aurar, peníngar, sem menn graeba, er
sömu rótar sem aur, grófervavökvi.
”) I útg. stendur .,at álnum sifja“, sem er meiníngarlaust og
líkiega aþeins rángt lesií); a'b „afsifja sör“ = „afsala sér“, er
alkunnugt, þat) kemur fyrir í Jónsbók.
”’) I útg. stendur ,,á vart)i“, sem er meiníngarleysa, og Gu%m.
Magnússon heflr yflrhöfut) mjög misskilit) þessa vísu einsog
kvæíiiEgils víþar; en hann heflr líka útlistaí) margt ágæta vel.
Orbib „veklínga týr“ skil eg ei, þó þaí) sjálfsagt abeins