Ný félagsrit - 01.01.1853, Blaðsíða 126

126
UM GODORD
eí a b r a g n í n g r af b r a g i. og konúngar eru í fornuni
skáldskap opt kenndir a í> e i n s v i ö ra e n n og kallabir „loffea
gramir“, „virba dróttnar", „gumna stjórar“, „manna þenglar“
o. s. frv. Ab segja ab höfundar sögunnar hafi abeins
hugsab um oríiin „Konr úngr“, sem a&eins af tilviljan koma
fyrir hvort viö hli&ina á öbru í kvæ&inu, er þeir vildu
leiba nafn konúnga af Konr, er hin mesta rángsleitni vi&
hin fornu skáld; þeir kunnu betur máli& enn svo.
Vi& lýsíngu þessa, sem v&r nú höfum teki& upp
eptir hinu forna kvæ&i, um uppruna hinna þriggja kyn-
sló&a á jör&u, þurfum ver litlu sem engu a& bæta; hún
er í sjálfu s&r svo fullkomin og ágæt, a& hún skýrir
næstum því allt til hlýtar, a&eins a& menn misskilji hana
ekki. Vfcr höfnm se&, a& hugmyndin um upprunalegan mun
á kynsló&um var öldúngis hin sama sem hjá Indverjum,
Egyptalandsmönnum, Persum o. s. frv., a&eins me& þeim
mun a& þessar þjó&ir töldu íjóra flokka, þarsem Nor&menn
töldu ei nema þrjá, þare& þeir skiptu ei, einsog hinar
austlægari þjó&ir, hinni æfestu kynslófe, jarla kyninu, í
tvennt, en létu hinn sama mann bæ&i vera liermann og
forstö&umann fyrir blótum og helgihöldum; Rígr jarl og
Konr sonur hans námu ei sí&ur rúnir og vizku, enn þeir
vöndust vi& „frökkur at dýja“ og „skelfa aska“, og á þessi
skynsama tilhögun meiri þátt í því, enn frá ver&i sagt,
a& trúaránaufe, sem ætí& hefir verife svo algeng og ska&væn
á Austurlöndum, gat aldrei komist inn hjá Nor&mönnum.
sæln, og því het Freyja sto og Gefjon er sömu rótar. Geffear
heita á gotnesku Gepídar og eru taldir þjófeflokkur ser — en
allt um uppruna þjófenafna er, einsog -v^r opt híifum sagt,
mjög örfeugt afe útlista; þau eru flest í upphafl afeeins almenn
mannaheiti, eu opt Sro fögur og gófe, afe menn gáfu þau Ifka
álfum og landvættum, og heflr þafe valdife miklum misskilníngi.