Ársritið Gestur Vestfirðingur - 01.01.1855, Blaðsíða 58

58
hlýir sól, hýr dæl,
halt skýlt, allt hvílt,
blátt hei&, blítt láí),
braubs nægfe, aubs hægb,
geb gle&st, ráí) ræ&st,
reynd frygh, leynd stygfc.
Vísa þessi er og vífea, þar hún finnst ritufe, eignub
Hallgrími, og er afe sjá hann kvæfei hana á Akranesi:
Hlákan blikar hæg, mjúk,
hlýnar vindur, súl skín,
bræfeir burtu snjú ;
alla leysir upp mjöll,
æfei svellin mínka skæfe,
verfeur foldin frjú,
tárum skýja títt úr
tærist, vífea og grær,
gustur glefeur sjú;
þorrinn fönnum þakti fyr,
þi'ttan haffei brúna blett
og klúru mörgum klú;
fyrsta gúuvikan verst
vægfearlitla sýndi hægfe,
íjúk úr lopti flú;
baulur sultu bæfei og fyl,
bút finnst ekki á mút,
urfeu þrotin þú;
saufeir lifeu sára naufe,
seggi jarfear mæddi hregg,
keyrfeu fé í krú;
vors mefe komu víst hýr
vindur hverja gladdi kind,
grynnti greitt á mú;