Ársritið Gestur Vestfirðingur - 01.01.1855, Blaðsíða 84

84
9 hinar síðustu af Fióres og Leó, en fyrri hlutann kvaö
Bjarni skáld Jónsson í Bæ í Borgarfirfri.
Ah síbustu var<5 Hallgrímur prestur kararmaftur og
jafnvel blindur, en þolinmóhur var hann mjög í sjúkleika
sínum; kvab hann þá sálma þá, ab því er Vigfús prófast-
ur telur: „Gub bib eg nú afe gefa mer ráb,“ 8 vers;
gjörfei hann sálm þann, er Hannes Arnason á Hólmi reiö
hjá og kom ei heim til hans ; og litlu fyrir andlát sitt kvaö
liann sálminn: „Enn ber eg andarkvein,“ 66. vers, og segir
Vigfús þarhjá, aö margt haíi hann fleira hjartnæmt kveÖiÖ
í sjúkleikanum. En aÖ lyktum andaöist hann, eptir hina
andríku iÖju sína, áriÖ 16T4, hinn 27. október, en aÖrir
telja hann á misseraskiptum dáiö hafa; en vetur kom
þetta ár hinn 16. októbermán.; var hann þá sextugur aö
aldri; haföi hann veriö 30 ár prestur. Var hann jarö-
aöur framan kirkjudyra í Saurbæ 31. sama mán., en nú
er leg hans aö mestu leyti innan kirkju, því kirkjan var
lengd fram, aö því er segir Vigfús prófastur.
GuÖríÖur Símonsdóttir varö ekkja eptir Hallgrím prest.
Ei er þess getiö, aö hún ætti börn meÖ fyrri manni
sínum Eyjólfi; var hún ekkja hjá syni þeirra Hallgríms
prests, er Eyjólfur het; bjó hann á Ferstiklu eptir fööur
sinn, til þess hann dó, 5 vetrum síöar fööur sínum; fór
GuöríÖur þá aö Saurbæ til Hannesar prests, og andaöist
þar 8 vetrum eptir lát manns síns, er hún hafÖi 4 vetur um
áttrætt; er aö sjá hana skorti einn á þrítugt, er hún giptist
Hallgrími. Börn hennar og Hallgríms prests dóu flest
úng; het eitt þeirra Steinunn, er dó hálfs fjóröa árs; sá
faöir hennar rnjög eptir henni, því aö fyrir námsgáfum
hennar vottaÖi miklum, er merkja má af minníngarsálmi
hans eptir nafni hennar. Eitt sinn þá veriö var aö tala
um Brönu, eÖur Brönu rímur voru kveönar, er sagt aÖ
mærin hafi kastaÖ fram þessari hendíngu: „Ei var Brana
vizku vana vægÖar mjó,“ en faöir hennar bætti viö: