Réttur


Réttur - 01.06.1915, Blaðsíða 87

Réttur - 01.06.1915, Blaðsíða 87
- 93 - mest afgjald (rentu) — þá mundi enginn bjóða í jörð fram yfir það, sem hann hefði þörf fyrir. — Úti á landi (í sveitunum) lækkar jörðin í verði og opnast almenningi til notkunar, og ræktunin eykst og bygð- in þéttist. — Laun verkamanna hækka og húsaleigan lækk- ar í bæjunum — vegna þess að verkamenn hverfa úr bæj- unum og fá sér jarðarhorn. Pví enginn vinnur fyrir minni launurn heldur en hann getur haft upp úr því að búa sjálfur á jörð. Sönnun þess er húsmannastéttin í Danmörku, að nokkru leyti. Pað sem hann segir hér um áhrif skattsins á auðvitað fremur við frjósöm landbúnaðarhéruð erlendis. Priöja aðalatriðið er um afnám allra annara skatta — ó- beinna álaga og tolla. Pessir skattar, sem nú gilda í flestum Iöndum, eru hinn versti þröskuldur fyrir sönnuin framförum og vöruviðskift- um. Það er dýrara að kaupa vöru, sem framleidd er í ná- grannalandi, heldur en að fá hana sunnan úr Indlandi toll- frfa, þó framleiðendum sé borgað sama verð fyrir hana í báðum stöðum. Með öðrum orðum, verndartollurinn nem- ur meiru en því, sem svarar »frakt« á vörutegundinni, þó hún sé send kringum hnöttinn. Ennfremur koma þessir gildandi skattar og tollar mest- megnis niður á framleiðslu- og vinnuarði almennings, sem eftir eðli sínu ætti eigi að leggja neinn skatt á. Þeir hvíla þyngst á daglaunamönnum í bæjum, sem frek- ast eru neyddir til að lifa á tollskyldum vörum. Fjórða og síðasta atriðið: Hann gerir glöggan greinarmun á því hvað sé eign þjóðfélagsins í heild sinni, og hvað einstaklingsins. —H. O. hefir alls ekkert á móti »prívat«-eignarétti einstaklingsins, telur hann einmitt fullkomlega réttmætann, að því er snert- ir alt það, sem honum áskotnast fyrir vinnu sína og fram- leiðslu. Þess á hann að njóta án allra álaga. Þjóðfélagið á aftur á móti jörðina — auðsuppsprettuna — og á að hafa allar tekjur af henni. Pað er að skilja al- menna peningavexti af virðingarverði grunnsins (den nögne
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.