Morgunblaðið - 22.06.2008, Qupperneq 25

MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 22. JÚNÍ 2008 25
Actavis og lyfjafræðideild Háskóla Íslands
auglýsa til umsóknar styrk fyrir doktorsnema
í þrjú ár á sviði lyfjafræði.
Verkefnið er mjög fjölbreytt og snertir m.a.
lyfjagerðarfræði, eðlislyfjafræði og frásog lyfja.
Verkefnið hentar lyfjafræðingi, efnafræðingi,
lífefnafræðingi eða líffræðingi og þarf nemandi
að hafa lokið mastersprófi.
Styrkur fyrir doktorsnema
Actavis og lyfjafræðideild Háskóla Íslands:
Háskóli Íslands
Lyfjafræðideild
H
V
ÍT
A
H
Ú
S
IÐ
/S
ÍA
–
0
8
–
1
2
0
6
Nánari upplýsingar um verkefnið og styrkinn veitir Hákon
Hrafn Sigurðsson, dósent við lyfjafræðideild HÍ (hhs@hi.is).
Umsóknarfrestur er til 18. júlí. Ferilskrá og staðfest einkunn
úr grunn- og mastersnámi þarf að fylgja umsókninni.
Umsókn sendist til:
Actavis Ph.D.-styrkur
Lyfjafræðideild Háskóla Íslands
Haga, Hofsvallagötu 53
107 Reykjavík
Við fluttum frá Helsingforshingað til Borgå, þegar égfór á eftirlaun. En ég vildiauðvitað alltaf vera að og
nota kunnáttuna til einhverra
verka. Hér hafði verið rekið sum-
arleikhús fram á miðjan níunda ára-
tuginn, en það hafði sofið Þyrnirós-
arsvefni í ein tíu ár, þegar ég fékk
þá flugu í höfuðið að endurvekja
það.
Ég byrjaði með Þið munið hann
Jörund eftir Jónas Árnason. Ég
hafði leikið Jörund í sýningu hjá
Vasa og vissi því að þýðing var til.
Sigurður Karlsson kom til liðs við
mig og lék Stúdíósus með miklum
tilþrifum.“
– Tókst þú ekki þátt í sýningum á
leikritinu í Iðnó á sínum tíma?
„Jú, reyndar gerði ég það. Ég
byrjaði í litlu hlutverki en sýningin
gekk svo lengi að á endanum var ég
orðinn Jörundur, tók við hlutverk-
inu af Helga Skúlasyni og lék það
seinna leikárið sem það var á fjöl-
unum. Þegar ég flutti til Finnlands
var ég með Jörund í farteskinu og
það fór svo að leikritið var sýnt í
Vasaleikhúsinu.
Og svo leikstýrði ég Jörundi
hérna í Borgå.“
– En af hverju óperu nú?
„Mig langaði til þess að sýna
fram á fleiri möguleika sumarleik-
hússins en leiksýningar. Það er tón-
list og óperur út um allt Finnland á
sumrin, en ekki akkúrat hérna og
ég ákvað að bæta úr því.
Ég fékk vin minn frá Kaup-
mannahöfn, Anders Ahnfelt-Rønne,
sem var leikhússtjóri Rialtoleik-
hússins þar og setti þá meðal ann-
ars upp óperusýningar, þar á meðal
Madame Butterfly í fyrravor. Ég sá
sumar þessara sýninga og vissi því
hvað hann kunni. Hann leikstýrir
en sjálfur er ég framkvæmdastjóri
sýningarinnar.“
Rønne notast við flygil í stað
hljómsveitar, kór er enginn, en ein-
söngvararnir eru allir atvinnumenn.
Konsertuppfærslur af þessu tagi,
þar sem nálægðin er mikil milli
söngvara og áhorfenda, hafa náð
miklum vinsældum svo Borgar seg-
ist vera vongóður um að fólk taki
óperunni vel.
Borgå er um 50 km í austur frá
Helsingfors. Sumarleikhúsið er úti-
leikhús undir þaki og náttúran allt í
kring. Áhorfendur sitja umhverfis
sviðið.
Óperan er sungin á sænsku og
frumsýning er 3. júlí. Finnska sópr-
ansöngkonan Sari Hourula og
sænski tenórinn Mats Carlsson
syngja aðalhlutverkin: Butterfly og
Pinkerton, þannig að Norðmenn
eru eina Norðurlandaþjóðin sem
ekki á fulltrúa í uppfærslunni. En
fjórir af fimm duga vel til þess að
telja óperuuppfærsluna til nor-
rænnar samvinnu!
Starfsemi Borgars hefur leitt til
þess að fleiri vilja koma fram í sum-
arleikhúsinu og þegar Madame
Butterfly hefur sungið sitt síðasta,
kemur annar leikhópur á sviðið.
„Þar með er þetta orðin skemmtileg
keðjuverkun, sem ég er afskaplega
ánægður með,“ segir Borgar Garð-
arsson. freysteinn@mbl.is
Borgar drífur upp
óperu í Borgå
Hann var ekki fyrr
„setztur í helgan stein,“
en hann vakti sum-
arleikhús staðarins af
Þyrnirósarsvefni. Og
nú er Borgar Garð-
arsson framkvæmda-
stjóri sýningar á óp-
erunni Madame
Butterfly.
Morgunblaðið/Þorkell
Starfssamur Borgar lætur ekki deigan síga, þótt kominn sé á eftirlaun.
Þeir sem eru óskipulagðir frá
náttúrunnar hendi þurfa flestir
einhvern blóraböggul til að þeim
líði betur, einhvern sóða til að
kenna um draslið. Þegar kemur
að því að taka til í geymslum og
kjöllurum verða sambýlingar oft-
ar en ekki fyrir valinu. Lestr-
arhestum finnst mörgum erfitt að
skilja við bækur sem þeir hafa
eignast, hvort sem þær féllu eig-
andanum vel eða illa í geð. Því er
ágætt, þegar hafist er handa við
að losna við eitthvað af bókum, að
hver velji og hafni úr sínu bóka-
safni. Með því tekur hver ábyrgð
á sínu drasli, sem upp hefur safn-
ast.
Bækur hafa oft tilfinningalegt
gildi og margir kjósa að fórna öllu
öðru áður en tekið er til við að
gefa eða henda þeim. Þegar bæk-
ur eru flokkaðar er ágætt að taka
fyrst saman allar skáldsögurnar
og velja þær sem eru manni kær-
astar til að halda eftir. Það eru
ekki margar skáldsögur sem eru
lesnar margoft. Því næst er hægt
að skoða ástand bókanna sem eft-
ir eru. Sumar bækurnar eru jafn-
vel gulnaðar og gamlar og þá er
spurning hvort þær verði nokkurn
tímann lesnar aftur. Annað gott
ráð er að vera raunsær hvað varð-
ar kiljur. Þær eldast verr en harð-
spjalda bækur og flestir lesa kilj-
urnar sínar ekki oftar en einu
sinni, sérstaklega þær smáu.
Morgunblaðið/ÞÖK
Uppsafnaðar bækur
Þeir sem vilja prýða heimili sín lista-
verkum, en vita ekki hvar á að byrja,
verða að gefa sér góðan tíma til að
skoða það sem í boði er.
Í bandaríska dagblaðinu Los Ang-
eles Times var nýjum kaupendum
listar ráðlagt að hugsa sig vel um,
áður en málverkið yfir sófann er
keypt, eða splæst í skúlptúrinn í
stofuna.
Dagblaðið vitnar í listaverkasal-
ann Doris Mukabaa Marksohn. Hún
segist ráðleggja þeim, sem ekki vita
hvernig þeir eigi að bera sig að við
að velja list, að feta þrjú stig.
Fyrsta stig, samkvæmt lista-
verkasalanum, er að skoða verk,
ekki bara í einu galleríi heldur öllum
sem hægt er að komast yfir. Þeim
mun meira sem skoðað er, þeim mun
líklegra að eitthvað alveg sérstakt
reki á fjörur manns.
Annað stig er líka að skoða,
merkilegt nokk. Því nú er ekki að-
eins verið að skoða hvert verkið á
eftir öðru, heldur þjálfar listaverka-
kaupandinn augu sín og hug svo
hann geti farið fljótt yfir þau verk
sem ekki höfða til hans. Og munu
aldrei gera.
Hvert er svo þriðja stig lista-
verkasalans ráðagóða? Að skoða. .
Í stíl við sófa og maka?
Listaverkasalinn segir að þótt
kaupandi falli fyrir verki, þá sé það
auðvitað engin trygging fyrir að
hann verði jafn ánægður með það-
mörgum árum síðar. Þess vegna
verði fólk að verða reiðubúið að
sætta sig við mistök.
Stundum getur fólk ekki tekið
ákvörðun um listaverkakaup af af-
skaplega praktískum ástæðum.
„Ætli makinn verði jafn hrifinn?
Verður þetta alveg út í hött fyrir of-
an nýja sófann?“ Engar áhyggjur,
segir frú Mukabaa Marksohn, látið
bara listaverkasalann taka verkið
frá og gefið ykkur nægan tíma til að
svara þessum brennandi spurn-
ingum. Svo er ekki vitlaust að skoða
fleiri verk eftir listamanninn sem
heillar, hann hefur áreiðanlega gert
bæði stærri og minni verk, dekkri og
ljósari, grófari og fínni.
Marksohn finnst heldur aumt
þegar fólk lætur innréttingar og
húsgögn stjórna listaverkakaupum.
Fólk á að kaupa listina hennar vegna
og vera tilbúið til að færa til hluti
heima, henni til dýrðar.
Listilega valið