Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1949, Blaðsíða 2

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1949, Blaðsíða 2
NÁTTÚRUFRÆBINGURINN Sigurðssonar járnsmíðameistara, og eru ættir þeirra hjóna úr Rang- árvallasýslu. Guðni var tvíburi, og er bróðir hans, Sigurður, starfs- maður hjá h. f. Djúpavík. Þeir bræður voru mjög samrýndir, og liéldu þeir 35 ára afmæli sitt hátíðlegt á Djúpavík síðastliðið sumar, en höfðu þá ekki komið slíku við í 15 ár. Guðni kvæntist um páska 1947 Álfhe'ði Kjartansdóttur (Ólafs- sonar, bæprfulltrúa í Hafnarfirði). Eignuðust þau eitt barn, Sig- rúnu, sem fæddist í marz 1948. Ég hafði ekki náin kynni af Guðna í Menntaskóla, enda vorum v:ð ekki bekkjarbræður. En margt höfðum við saman að sælda, því að hann var með ólötustu mönnum og því oft kvaddur til fram- kvæmda í félagsskap nemenda. Þar komu strax fram tveir meginþætt- ir í skapferli hans, en það voru drengskapur og ósérhlífni. Umstangi . og vafstri tók hann með sérstakri lipurð og glaðlyndi, og þótti því öllum gott að vinna með honum. Hugðarefni átti hann mörg í.skóla. Ásamt rektor var liann einn af hvatamönnum áhugaflokksins um bókmenntir, sem stofnað var til á þessum árum, og hafði mikið yndi af íslenzkum skáldskap. Hann tók þátt í leiksýningum skólanemenda og þótti þar takast með ágætum. En síðast og ekki sízt var íslenzk náttúra hugðarefni, sem liann tók ástfóstri við, og gróðurríki landsins tók hann að kynna sér þegar á skólaárum sínum. Eftir það voru engar vöflur á honum, hvað hann skyldi taka sér fyrir hendur að stúdentsprófi loknu. Litlá örvun fengu þeir stúdentar í veganesti, sem héldu til annarra landa a árunum milli lieimsstyrjaldanna til þess að nema náttúru- fræði. Eastar stöður í þeirri fræðigrein voru þá því nær óþekktar, og það þurfti bjartsýni til að Iiafa að engu úrtölur skammsýnni manna. Guðni var gæddur þessari bjartsýni og sigldi til Hafnar strax um haustið 1933. Var hann þá staðráðinn í að nema grasafræði. I Kaupmannahöfn var félagslíf þá í miklum blóma, og var það mjög að skapi Guðna. Nám var stundað sómasamlega, en af engu ofurkappi fyrstu árin. Margt var að sjá og læra, og í vinahópi var Guðni hrókur alls fagnaðar. Hann hafði alltaf eitthvað fyrir stafni. Auðnideysislegt aðgerðarleysi, sem hrjáir suma landa erlendis, með- an þeir eru að kynnast nýjum mönnum og nýjum þjóðháttum, varð Guðna aldrei að neinu fótakefli. Hann kynntist samlöndum og einn- ig Dönum, bæði fliótt og vel.

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.