Nýjar kvöldvökur - 01.01.1930, Blaðsíða 38

Nýjar kvöldvökur - 01.01.1930, Blaðsíða 38
30 NÝJAR KVÖLDVÖKUR kom eg auga á þrjá menn og dálítinn drenghnokka, sem var mjög ríkmannlega búinn; rétt á eftir þeim gengu fimm eða sex aðrir og á meðal þeirra þekti eg Dar- rell vin minn, þóttist eg þá skilja, að þjónusta hans hjá ráðherranum mundi að minsta kosti ekki krefjast mikils erf- iðis. Um leið og þeir þrír, er á undan voru, fóru framhjá öðrum mönnum, tók eg eftir því að allir, sem mættu þeim, tóku ofan og stóðu berhöfðaðir; en eg hefði naumast þurft þetta tákn um sér- staka virðingu til þess að glöggva mig á að einn þeirra var enginn annar en kon- ungurinn. — Andlit hans var mér þegar kunnugt, en hár hans og yfirlituf voru enn dekkri en eg hafði gert mér í hugar- lund eftir þeim lýsingum, sem eg hafði heyrt af honum. — Hann var létlur á fæti og tígulegur og prúðmannlegur í framgöngu. Eg starði á hanu og virti hann svo vandlega fyrir mér, að mér næstum hafði láðst að taka ofan hattinn. Nú kom hann auga á okkur og þekti lá- varðinn, gerði hann honum strax bend- ingu um að koma; Quinton hlýddi og skildi mig einan eftir, og gat eg því virt gæðinga konungs fyrir mér í næði. Eg þóttist strax vera viss um, hver annar þeirra mundi vera, að það væri enginn annar en hinn nafntogaði hertogi af Buckingham, sem sagt var um, að hann jafnan reyndi að klæða sig konunglegar en konungur sjálfur. — Á meðan konung- urinn ræddi við Quinton lávarð, var hann að leika sér við drenginn. Maðurinn, sem með þeim var (og sem eg þóttist sjá að hertoginn liti fremur niður á) var að engu leyti sérkennilegur öðru en því, að hann virtist hafa vald yfir sjálfum sér til hins ítrasta. Alt látbragð hans var ein- kennilega kurteislegt, brosið stöðugt jafn vingjarnlegt, og allur svipurinn eins og á manni, sem með mikilli ástundun hlustar á alt, sem yfirmaður hans er að segja við hann. — Hann hafði stóran plástur á nef— inu og óprýddi það andlit hans. Þegar eg var búinn að bíða þarna í nokkrar mínútur eins og milli steins og sleggju, sneri lávarður minn sér við og benti mér að koma. Eg hlýddi og færði mig nær með hattinn í hendinni og fullur angistar — eins og á stóð fyrir mér gat það verið talsvert varasamur heiður að mega koma fram fyrir konung. Hræðsla mín óx við hvert fótmál, og eg óskaði nú' einskis fremur en að lávarðurinn hefðí ekki nefnt neitt um ásetning minn, en egr þóttist sjá, að þeir einmitt mundu hafa talað um þetta efni, því konungurinn leit við mér og brosti eins og til að freista. mín, Buckingham hló dátt og maðurinn með plásturinn virti mig afar gaumgæfi- lega fyrir sér með auðsærri forvitni. Quinton lávarður var rólegur en dálítill kvíði lýsti sér í svip hans, eins og hann vonaði, að eg fengi góðar viðtökur en ef- aðist þó um, hvernig fara mundi. — Þannig stóðum við allir nokkur augna— blik, og eg óskaði, að jarðskjálfti eða eitt- hvað þvílíkt kæmi og flýtti fyrir endalok- unum. En konungur virtist ekkert á því að flýta sér með að losa mig úr klípunni. Hann var nú alvarlegur, næstum reiðu- legur á svip og djúpar hrukkur voru milli brúna hans. Svo brosti hann aftur, en það var eins honum væri það móti skapi, þó að hann gæti ekki stilt sig. Eg veit ekkí hver endirinn hefði orðið, ef Buckingham hefði ekki farið að hlægja á ný, konung- ur gat þá ekki stilt sig, en hló með, en samt var það auðséð, að honum líkaði það alls ekki. »Svo yður finst viðeigandi að neita að taka við stöðu, er mér þóknast að skipa yður í, og viljið ekki bera vopn fyrir mig móti óvinum mínum?« — Konungur gerði sig mjög alvarlegan, þegar hann sagði þessi orð. »Eg vildi feginn berjast og láta lífið fyrir yðar hátign!« svaraði eg feimn-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.