Sjómannadagsblaðið - 26.05.1968, Qupperneq 22
Fulltrúaráð SJÓMANNADAGSINS 1968:
lézt er Haraldur var 10 ára að aldri, og
maður hennar, Hjálmar Þorsteinsson,
húsgagnasmíðameistari. Ungur að árum
fór Haraldur til sjós, fyrst sem aðstoðar-
matsveinn og síðan sem matsveinn, og
mun hann hafa stundað þessi störf um
þriggja áratuga skeið. Var hann fyrstu
árin á verzlunarskipum, en lengst af á
togurum okkar og síðustu árin, sem
hann stundaði sjómennsku, var hann á
togurum Bæjarútgerðar Reykjavíkur. - -
Hann var í þessu starfi sínu jafn vin-
sæll meðal yfirboðara og samstarfs-
manna, eiginleiki, sem hann hélt til
hinztu stundar.
Árið 1953 hætti Haraldur störfum til
sjós og hóf þá vinnu hjá Sameinuðum
verktökum á Keflavíkurflugvelli til áfs-
ins 1958, en þá tók hann við forstöðu
Verkamannaskýlisins við höfnina í
Reykjavík og síðar arftaka þess, Hafnar-
búðum, sem opnaðar voru árið 1962, en
þeim veitti hann forstöðu til dauðadags.
I Hafnarbúðum er fullkomin matar-
og kaffisala, þar er einnig Ráðningar-
skrifstofan til húsa og biðstofa verka-
manna, sem eru í atvinnuleit.
Ekki var það ósjaldan, að Haraldur
aðstoðaði þessa menn á ýmsan hátt, m.
a. með útvegun vinnu og á annan hátt.
Þeir eru heldur ekki svo fáir sjómenn-
imir, sem hann hjálpaði, en Hafnar-
búðir eru jafnframt sjómannaheimili,
þar sem fjölmargir sjómenn, innlendir
sem útlendir, áttu öruggt athvarf, enda
eru þar vel útbúin gistiherbergi.
Þegar þessir menn og þó sérstaklega
þeir, sem orðið höfðu útundan í lífsbar-
áttunni, áttu í hlut, var ekki spurt um
greiðslu, enda eru þeir margir, sem nutu
alveg sérstakrar greiðasemi Haraldar,
sem oft og tíðum fór langt fram yfir eðli-
leg takmörk, svo að fullyrða má, að vin-
semd hans og náungakærleiki sæti í
fyrirrúmi í starfi hans.
Við útför hans frá Dómkirkjunni, er
fram fór mesta annadag ársins, á Þor-
láksmessu, var kirkjan þéttskipuð fólki,
sem kom til að flytja þessum góða dreng
hinztu kveðjur og þakkir, og voru þó
fleiri fjarverandi, m. a. hans stóri vina-
hópur meðal sjómanna, vegna skyJdu-
starfa sinna.
Haraldur var mikill félagsmálamaður.
Hann var einn af frumkvöðlum þess að
stofna félag matsveina á fiskiskipum, og
var kjörinn varaformaður þess árið 1953,
og sat þar æ síðan í stjórn. Þetta félag
Skipstjóra- og stýrimannafélagið Aldan:
Guðmundur H. Oddsson,
Steindór Arnason.
Vélstjórafélag íslands:
Tómas Guðjónsson, Júlíus Kr. Olafsson.
Sjómannafélag Reykjavíkur:
Sigfús Bjarnason, Pétur Sigurðsson,
Hilmar Jónsson, Björn Pálsson,
Ólafur Sigurðsson, Óli Barðdal.
Stýrimannafélag Islands:
Aðalst. Kristjánsson, Hannes Hafstein.
Skipstjórafélagið Kári, Hafnarfirði:
Kristens Sigurðsson, Svanberg Magnúss.
Skipstjórafélagið Ægir:
Einar Thoroddsen, Karl Magnússon.
Skipstjórafélag íslands:
Lárus Þorsteinsson,
Eiríkur Kristófersson.
Félag ísl. loftskeytamanna:
Henry Hálfdansson. Tómas Sigvaldason.
varð síðan einn af stofnaðilum Sjó-
mannasambands íslands og sat Haraldur
á nokkrum þinga þess. Menntunarmál
þessarar starfsgreinar lét hann sig einnig
miklu skipta.
Haraldur skoraðist aldrei undan störf-
um fyrir þetta félag sitt, og í samtökum
okkar — Sjómannadagsráði — átti hann
sæti fyrir þess hönd um langt árabil,
fyrst sem varafulltrúi, en nú hin síðari
ár sem aðalfulltrúi. Hann sýndi allri
starfsemi okkar mikinn áhuga, þótt
barnaheimilið og dvalarheimilið ættu
því láni að fagna að njóta starfskrafta
hans fyrst og fremst.
Haraldur var einn af stofnendum
Kiwanisklúbbsins Heklu árið 1963 og
gegndi þar ýmsum trúnaðarstörfum,
bæði í aðalstjóm og nefndum — en
Kiwanishreyfingin — eins og Lions-
hreyfingin, vinnur að ýmsum góðgerða-
og mannúðarmálum.
Ég hefi aldrei farið í grafgötur um
það, hver hugmyndina átti að þvi, að
Kiwanisfélagar hafa nú í nokkur ár
boðið gamla fólkinu á Hrafnistu í ferða-
lag einu sinni á sumri, og aka þá sjálfir
Sjómannafélag Hafnarfjarðar:
Kristján Jónsson, Ólafur Ólafsson.
Félag framreiðslumanna, S. M. F.:
Guðmundur H. Jónsson,
Leifur Jónsson.
Matsveinafélag S. S. í.:
Magnús Guðmundsson,
Magnús Gestsson.
Mótorvélstjórafélag íslands:
Anton Nikulásson, Sveinn Jónsson.
Félag bryta:
Böðvar Steinþórsson,
Elísberg Pétursson.
Stjóm SJÓMANNADAGSINS 1967:
Formaður: Pétur Sigurðsson.
Gjaldkeri: Guðmundur H. Oddsson.
Ritari: Kristens Sigurðsson.
Meðstjórnendur:
Hilmar Jónsson,
Tómas Guðjónsson.
bílum sínum og sjá um veitingar fyrir
það.
Persónulega kynntist ég Haraldi hvað
bezt í starfi fyrir Sjálfstæðisflokkinn. —
Þar komu sem annars staðar fram hans
góðu eiginleikar, vinsemd og hjálpfýsi,
sem pólitískir andstæðingar kunnu að
meta, ekki síður en flokksbræður.
Haraldur kvæntist árið 1935 eftirlif-
andi konu sinni, Jónu Ólafsdóttur. —
Eignuðust þau þrjá syni, sem allir eru
fullorðnir og kvæntir, hinir mætustu
menn.
Nú þegar við minnumst Haraldar,
félaga okkar og vinar, minnumst við
starfa hans í þágu samtaka okkar, í þágu
íslenzkra sjómanna, og ekki hvað sízt
fórnfýsi hans og hjálpsemi við þá mörgu
utangarðsmenn og lítilmagna, sem hann
var ætíð boðinn og búinn að rétta hjálp-
andi hönd.
Um leið og við rísum úr sætum og
heiðrum minningu hans, sendum við
eftirlifandi konu hans, sonum og öðru
skyldfólki, okkar dýpstu samúðar-
kveðjur.
8 SJOMANNADAGSBLAÐIÐ