Eimreiðin


Eimreiðin - 01.07.1951, Side 60

Eimreiðin - 01.07.1951, Side 60
172 HÖLLUSTEINN eimreiðin sinnandi og týndi sér. En þegar líða fór á ársvist Höllu, koin það í ljós, að hún var þunguð; varð hún þá stundum lasin og gat ekki aðstaðið verk sín. Við það urðu húsbændur liennar óðir og uppvægir. Og þegar rétt var að því komið, að liún skyldi ala barnið, ráku þau hana í burtu; sögðu, að liún skyldi leita sveitar sinnar, Norðfjarðarlirepps, og ala harnið þar, en ekki hjá þeim. — Halla lagði af stað sárlasin, liálfnakin og mögur, með aleigu sína, örlítinn fataböggul. Hún var máttfarin og þrótt- lítil og átti erfitt um gang, einkum upp í móti. Það var að kvöldi dags, að hún kom að bænum Högnastöðum í Reyðarfirði, sem er norðanvert við mynni Eskifjarðar. Hún var orðin örþreytt, svöng og þyrst og baðst gistingar. Húsfreyjan á bænum koni til dyra og stóð fyrir svörum; sagðist engu um það ráða, nieð því bóndi sinn væri eigi lieima og taldi öll tormerki á að liýsa liana eins og hún væri útlítandi. Halla sneri því frá við svo búið og stefndi á fjallveginn til Norðfjarðar og bjóst ekki við að koma þangað fyrr en einhvemtíma um nóttina. II. Islenzkur vetur er eins og kirkja í almætti sínu, íburðarmikiÞ stíll allra tegunda, samvizkulaus, miskunnarlaus og auðugur i eðli, enda stór í syndinni, máttugur og mikillar náttúru. Aust- firðirnir eiga þar ítök, stuðla og styttur. Inni í greipum andnesj- anna eru firðirnir, en úti fyrir sá ógnarsær, er vakir á verði og sjaldan sefur. Og inn til fjarða og fjalla rísa kolsvört klettabeltin upp úr auðnum fannanna, þungbrýn og þegjandi. Halla hrærist enn upp á móti í áttina að Oddsskarði. Hún er „á réttri lei<5“, mundu menn segja. Ein manneskja í auðn og natt er ekki stór í augum vorrar veraldar, sízt af öllu sé hún „á rdttTi lei&“. Og til að dylja og skýla fortíð sinni og fyrri leiðum fynr hnýsnisaugum samvizkunnar, liafa ósýnilegir arkitektar reist himinvíð musteri úr rúbínum, smarögðum og öðrum ginisteiH' um, sólfáðum og settum gulli, sveipað fjöllin dýrindis ábreiðuiiL íofnum og silkiseimdum eftir meistarana miklu fyrir sunnan sól- Þeir Iiafa ofið óskaplega, látið greipar sópa um allan hnöttinn og borið allt liingað að liásæti einlivers ósýnilegs, aldurhnigt118 drottins, segjandi: „Sjá! Þetta allt er þitt — frá þjóðum þínum
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.