Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1963, Síða 54

Eimreiðin - 01.01.1963, Síða 54
42 EIMREIÐIN stund. Þessi ár verður henni þungt í huga af styrjöldinni, sem geysar og trúmálin leita meir og meir á luiga hennar. Henni fæddist dóttir, en þau örlög biðu hennar, að vera andlega vanheil og oft veik þau rösk tuttugu ár, sem hún lifði. Það var kalt í húsinu um veturinn og Sigrid Undset var þreytt, rnjög þreytt. Vorið 1916 fluttu þau í betra húsnæði og þá ákvað hún að taka stjúpbörnin til sín. Þau voru öll á skólaskyldualdri og Sigrid fór alltaf á fætur klukkan sjö til að sjá um, að þau kæmust af stað í skólann og eítirmiðdagana sat hún hjá þeim og iylgdist með nárni þeirra. Þar að auki sinnti hún sín- um eigin börnum og alltaf jukust áhyggjur hennar af telpunni. Samt reyndi hún að skrifa eitthvað dag- lega eftir hádegismat. Hvíld fékk hún aldrei, en viljinn var óbugandi. Jólaundirbúningurinn var mikill og alla ævina gaf hún öllum skyld- mennum og vinum jólagjafir. Sigrid Undset bjó í sömu íbúð- inni næstu þrjú ár og munu þau hafa verið með þeim erfiðustu í ævi hennar. Litla telpan var oft með krampaflog og varð að fara á sjúkrahús. Yngsti stjúpsonurinn var ekki alveg heilbrigður og átti erfitt með að fylgjast með í skólan- um. Hún hafði sömu stúlkuna sér til aðstoðar og var það henni ómet- anlegt. Hana dreymdi um þann munað að fá einhverntíma barn- fóstru. Oft vakti hún heilu næturn- ar yfir dótturinni. Samt gaf hún út skáldsögur, ritaði greinar og flutti erindi. Næsta sumar fór hún með börnin upp í sveit og fékk unglings- stúlku til að líta eftir Jjeim og sat við skriftir vissan tíma hvern dag. Sumarið var heitt og hún sagðist oft óska, að sín eina ástríða væri að bródéra og liekla, en ekki að fást við skriftir. Um þessar mundir segir hún í bréfi til vinkonu sinnar í tilefni af nýútkominni skáldsögu, sem fjall- aði á rómantískan hátt um ættar- bönd, að slík skrif fari í taugarnar í sér. Sá, sem sé í sannleika ætt- rækinn, geymi í brjósti jafn and- stæðar tilfinningar og Jreir sönnu ættjarðarvinir eða heilbrigð rnóðir. Þeir séu stundum sárgramir ætt- ingjunum og þreyttir á börnum sínum og Jrað sé aðeins Jregar menn standi andspænis ógæfu og mótlæti, sem sterk kærleiksbönd opinberist milli Jæssara aðila. Um Jjessar til- finningar sé ekki hollt að tala of mikið. Unt móðurástina sé búið að rausa svo lengi og þyrla upp ósann- indavaðli um hana, að nú geti börn ekki lengur grátið móður sína úr helju, já, ekki einu sinni úr faðmi ókunnugs manns. í ársbyrjun 1919 varð fjölskyldan enn að hafa bústaðaskipti. Svar- stad hafði keypt hús, en Jrað losn- aði ekki strax og því leystu þau upp heimilið, sendu stjúpbörnin í fóst- ur, en Sigrid fór með sín börn á gistihús í Lillehammer. Þar tókst henni að leigja hús — til bráða- birgða að hún sjálf hélt. Hún ætlaði að fá lærða barn- fóstru og hjálparstúlku, því hún átti von á barni. En stúlkurnar brugðust og hún var ein með
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128

x

Eimreiðin

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.