Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1969, Side 144

142
sem ekki væri við hæfi hinna eldri, og því væri betra að hætta,
áður en ellimörk gerðu vart við sig.
Hann hætti þó ekki að starfa sem læknir, þótt hann fengist
lítið við skurðlækningar eftir þetta. Allt fram til dauðadags
starfaði hann sem ráðgefandi skurðlæknir fyrir Kleppsspítal-
ann. Árið 1952 var hann skipaður prófdómari við læknadeild-
ina og var það síðan þar til árið 1965, að hann fékk lausn frá
því starfi.
Læknisævi Guðmundar hefur náð yfir mjög viðburðaríkt
tímabil í þróun handlæknisfræðinnar. Þegar hann hóf starf,
var handlæknisfræðin um það bil að vaxa úr grasi. Meiri hátt-
ar skurðaðgerðir, sem hafa nú um áratugi verið gerðar dag-
lega, voru þá sjaldgæf afrek, næstum á borð við hjartaflutning
nú á dögum. Þróunin upp úr fyrri heimsstyrjöidinni varð hins
vegar mjög ör, en þrátt fyrir einangrun frá nágrönnum okkar
tókst aðalskurðlæknum okkar, þeim Guðmundi Thoroddsen,
Matthíasi Einarssyni og Halldóri Hansen, að halda vel í horf-
inu. Þeir munu, hvað allar algengar skurðaðgerðir snertir, í
engu hafa verið eftirbátar starfsfélaga sinna erlendis. Þessir
þrír læknar mótuðu handlæknisfræði hér á landi um árabilið
frá 1920 til 1950, og er þáttur Guðmundar Thoroddsens þar
stærstur, enda hafa flestir núverandi skurðlæknar landsins ver-
ið nemendur hans.
Ég minnist Guðmundar Thoroddsens fyrst sem kennara míns,
síðar sem yfirmanns og samstarfsmanns og sem góðs vinar.
Sem kennari var Guðmundur mjög eftirminnilegur. Hann hafði
ágætt vaid á efninu, framsetning skýr, blæbrigðarík, á stund-
um full kimni en alltaf hógvær. Hin augljósa hæfni hans sem
skurðlæknis og kennara, kímnigáfa, ljúfmennska hans og lát-
leysi, gerði það að verkum, að hann var eftirlæti allra stúd-
enta. Munu mörg þau vináttutengsl milli kennara og nemenda
hafa haldizt æ síðan.
Sem yfirlæknir handlæknisdeildar Landspítalans er Guð-
mundur mér einnig minnisstæður. Betri yfirmann hefði ég vart
getað kosið. Hann var mjög fær skurðlæknir og farsæll í starfi.
Góð þekking, róleg íhugun og dirfska að vandlega athuguðu