Dvöl - 01.05.1937, Qupperneq 41

Dvöl - 01.05.1937, Qupperneq 41
D V ö L 175 að kvöldinu. Það var ekki hægt að bera á móti því. „Auðvitað hefi ég ekki gleymt því, en það var þó é g, sem barði fyrst.“ „Já, en það vorum v i ð , sem hlupum, eins og einn ónefndur væri á eftir okkur. Og eftir allt saman var þetta ekki annað en vesalings beiningamaður, sem bað um aura. En alltaf, þegar þú segir þessa sögu, þá gerirðu það svo sannfærandi, að mér liggur næst að halda, að þú trúir sjálfur lyg- inni úr þér.“ Frú Larsen leit á mann sinn, og hann lét glösin á saumaborðið, hann hafði annars gætt þess gaum- gæfilega allt kvöldið, að enginn setti þangað glas frá sér. Er þetta hún Emma, sem talar svona? hugsaði hann. Hann varð hikandi. Ef hún skyldi nú hafa sagt ein- hverjum, hvemig þetta gekk til í raun og veru. Hann var orðinn syfjaður. Hvers vegna lét hún svona ? ,,Þú vilt kannske beinlínis saka mig um að hafa logið?“ Hann náði það miklu valdi yfir sér, að hann gat spurt gremju- laust. „Já það gerirðu! Það er ekki aðeins þessi saga, heldur svo margt, margt fleira. Umfram allt verður birtan að falla á þig. 1 kvöld varstu hetja, önnur kvöld hefurðu gert góða verzlun, eða vakað heila nótt á skrifstofunni, þótt þú hafir aðeins xmnið f jögra tíma eftirvinnu í þessi átta ár, sem við höfum verið gift. Ég þoli ekki alla þessa lygi.“ „Hvað áttu við?“ Larsen glað- vaknaði. „Skaprauna ég þér með þessum meinlausu sögum mín- um? Þreyti ég þig?“ „Já, bæði þú og allt þetta fólk. Hvers vegna öll þessi lygi? Ég get ekki lifað í þessu andrúmslofti.“ Frú Larsen gekk hvíldarlaust fram og aftur fyrir framan borð- ið, sem í tilefni dagsins var mikið lengra en annars. Larsen stóð orð- laus og einblíndi á hana. Hann hafði þráð að geta háttað snemma. Þá kom allt þetta. Hún ætti þó að minnsta kosti að bera fram af borðinu. Hann vissi ekkert, hvað hann átti að taka til bragðs. Þessu hafði hann sízt af öllu búizt við. Slíkt hafði aldrei komið fyrir áður. Þetta var uppreisn, og það var konan hans, sem stjórnaði henni. Eftir að hafa verið lýtal'aus hús- móðir fyrir gesti sína allt kvöldið. En hann varð auðvitað að gera eitthvað. Og hann valdi auðveld- ustu leiðina. Hann tók gætilega um herðar henni og leiddi hana að hægindastólnum. Hann var laus við alla reiði, og sagði: „Þú ert auðvitað þreytt eftir allt þetta umstang. Þú skalt bara sitja róleg og hvíla þig. Svo skulum við fara að hátta. Þetta hefur verið skemmtilegt kvöld, en það hefur verið á þinn kostnað." „Finnst þér það?“ Hún lét hann r
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Dvöl

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.