Kylfingur - 01.05.2004, Blaðsíða 71
að hirða golfvelli. Vinna mín eykst með hveiju árinu og eitt árið,
ég held að það hafi verið 1975 eða eitthvað um það leyti þá tók
ég að mér rekstur klúbbsins auk þess að sjá um skálann og völl-
in. Eiginkona mín, Ema Sampsted, var með mér í þessu og sá um
hreingemingar og veitingar. Þetta var nú eiginlega of mikið af
því góða. Þetta sumar var ég var mættur 6 á morgnana og kom-
in heim á miðnætti.
Þegar ég hætti með reksturinn og skálann dró ég úr starfi mínu
fyrir klúbbinn, en var þó alltaf eitthvað viðloðinn hirðingu og
vinnu á vellinum sjálfum. Ég réði mig sem næturvörð í Hagkaup
í Skeifunni og gegndi því starfi í nokkur ár. Þar á eftir réð Olaf-
ur Skúlason í Laxalóni mig til að sjá um golfvöllinn í Hvamms-
vík, sem hann var búinn að gera af miklum myndarskap, var ég
þar í þijú ár. Þaðan lá leið mín í Laxalón þar sem ég vann hjá Ola
við fiskeldið. Þá var því miður farið að halla undan fæti í fiskeld-
inu í Laxalóni og ég sá ekki mikla framtíð í að vinna þar.
í millitíðinni hafði það gerst að Svan Friðgeirsson er ráðinn
vallarstjóri í fullt starf. Það er svo dag einn í maí árið 1990 að ég
hitti Svan Friðgeirsson, sem þá hafði í nokkur ár verið vallar-
stjóri. Hann spyr frétta af mér og ég segi sem er að framtíðarhorf-
ur séu ekki glæsilegar í fiskeldinu í Laxalóni. Hann gerir sér þá
lítið fyrir og býður mér starf, boð sem ég þáði og mætti strax í
vinnu daginn eftir. Þegar svo við vorum búnir að vinna saman í
einar þijár vikur þá segir kallinn allt í einu: „Nú er ég hættur og
þú tekur við“. Þannig varð ég starfandi vallarstjórí. Þegar svo
staðan var auglýst sótti ég um og fékk hana. Ég er svo vallarstjóri
þar til Margeir Vilhjálmsson er ráðinn. Þetta var um sama leyti
og framkvæmdir eru að hefjast á Korpúlfsstaðavelli. Það verður
síðan að samkomulagi milli mín og Garðars Eyland, sem þá var
formaður, að ég fari eingöngu í viðhald og hirðingu á vélum og
hef ég verið í því starfi síðan.“
Hauki er tíðrætt um vélamar sem eru af mörgum stærðum og
gerðum.
Vélaeign GR í dag er mikil enda nær starfsemin með vélamar
langt út fyrir vellina sem em í eigu GR. Við sjáum um slátt á öll-
um knattspymuvöllum í Reykjavík og slátt og hirðingu á öllum
flötum sem em fyrir eldri borgara, einnig aðstoðum við á Hellu
þegar á þarf að halda. Þessi mikla notkun gerir það að verkum að
það þarf að endumýja vélamar reglulega, annars verður við-
haldskostnaðurinn of mikill auk þess sem tækninni fer alltaf
fram. Kröfumar em einnig orðnar þannig að kylfingar vilja að
vellimir séu í sams konar ásigkomulagi og bestu vellir sem þeir
leika í Evrópu.
Vetumir em síðan notaðir í að fara yfir vélamar og gera þær
klárar fyrir næsta sumar. Það er mikið í húfi að þær séu gangfær-
Haukur hefur unnið mörg verðlaun á löngum golfferli. Hér hann ásamt
Hans lsebam að taka á móti verðlaunum í meistaramóti GR. „Eg man
ekkert hvenœr þetta var, en ég veit að Hansi vann flokkinn og ég var í
öðru sœti. “
ar allt sumarið. Við höfum verið tveir í þessu viðhaldi í vetur, ég
og Sváfnir Hreiðarsson. Ég hef að vísu aðallega verið við skerp-
ingar á blöðum í sláttuvélar. Það vill nefnilega svo til að eina vél-
in á landinu sem skerpir valsa og blöð á sláttuvélum er í eigu GR.
Þegar sú vél var keypt þá lærði ég á hana og er enn sá eini sem
kann á þá vél. Þegar svo farið er að taka við sláttuvélum frá öðr-
um klúbbum sem þess óska þá má segja að ég sé meira og minna
að skerpa allan veturinn.
Teigarnir eru vandamálið
Haukur telur að helsta vandamálið á Grafarholtsvellinum sé
ekki að halda flötunum góðum, vandamálið em teigamir.
Því miður em langflestir teigamir í Grafarholtinu allt of litlir.
Það er gífurlegt álag á teigunum og þeir einfaldlega þola ekki
svona mikið álag. Það hefur verið unnið að mikilli skynsemi við
að gera flatimar góðar og það hefur tekist. Þrátt fyrir mikið álag
á sumrin þá þola þær álagið. Það þarf aftur á móti að endumýja
marga teiga. Nýi teigurinn á 6. braut er dæmi um teig sem er
gerður af mikilli skynsemi með tilliti til álagsins. Fleiri slíkir
teigar þurfa að koma í Grafarholtið.
Það er nú samt svo að þó við séum í vandræðum með teigana
þá hafa orðið gífurlegar framfarir á golfvöllum frá því ég hóf að
spila golf. Það er mikill metnaður í þeim sem stjóma GR um að
hafa vellina í sem bestu ásigkomulagi á sumrin og ekkert til þess
sparað að svo geti orðið. Svo er það félaganna í klúbbnum að
meta það sem gert er fyrir þá, virða
umgengnisreglur og bera virðingu fyr-
ir völlunum.
-HK
Veiði og golffer ekki vel saman að margra
mati. Það fór þó vel saman í Bamda-
glímunni árið 1995. Þá var silungum
sleppt f tjömina á 15. braut og allir kepp-
endur fengu eitt tœkifœri til að veiða sil-
unginn. Haukur Guðmundsson stjómaði
veiðinni. Með honum á myndinni eru
kunnir kylfingar, Hans Isebarn, Jóhann
Steinsson, Hinrik Gunnar Hilmarsson og
vallarstarfsmaðurinn Bjami Sigurðsson.
Litli drengurinn í íslensku lopapeysunni er
Snorri Páll Olafsson, einn efnilegasti
kylfingur landsins í dag.
KYLFINGUR 69