Kylfingur - 01.05.2004, Blaðsíða 51

Kylfingur - 01.05.2004, Blaðsíða 51
A góðrí stundu með framkvœmdastjóra CR, Margeirí Vilhjálmssyni og Herði Þorsteinssyni framkvœmdastjóra Golfsambands Islands. sumarsólhvörf. Vaktavinnukarlar nota tækifærið og fara út á völl á meðan aðrir sofa.“ - Erum viðfarin að ganga afvöllunum dauðum, efsvo má segja? „Auðvitað væri æskilegt að draga úr álaginu yfir hásumarið. Við erum á mörk- unum hvað þetta snertir. En við viljum gera allt sem í okkar valdi stendur til að sem flestir geti spilað sem mest við bestu aðstæðumar hér á landi. Við rekum vell- ina með það að markmiði að veita sem flestum ánægjuna af því að spila. Það sem hefur gerst á síðustu ámm er að fjöldi iðkenda hefur ekki aðeins aukist heldur hefur veðurfarið líka batnað til muna frá því sem verið hefur. Það þykir ekki lengur fáránlegt að spila golf á Is- landi allt árið um kring. Ég þekki til karla sem spiluðu yfir 300 daga eitt árið. Það var fært til bókar sem þeir gáfu klúbbn- um. Það má auðvitað hafa sig út í hvaða veður sem er, ef nóg er af áhuga, tíma og heilsu. Fyrir utan einstaka vetrartíð síðustu ára hafa sumrin verið einstaklega hagstæð okkur. Ég nefni síðasta sumar sem dæmi. Þá vora flatimar í Grafarholtinu opnar frá 26. apríl til 27. október, eða í 6 mánuði og einn dag. Á venjulegu sumri hafa þetta verið svona rúmlega fjórir mánuðir. Þetta er engin smá breyting. Hér munar líka um bætta verkkunnáttu vallarstarfsmanna og æ betri tæki til að halda völlunum við. Við eram orðin góðu vön í þessum efnum og menn segja við mig; hvað gerist þegar kalda vorið kem- ur? Þá er hætt við að mörgum kylfmgnum bregði.“ Fjöldatakmarkanir? - Gestur er inntur eftir því hvort ein- hverskonar fjöldatakmarkanir komi til greina á mesta álagstímanum? „Golfvellir era í eðli sínu takmarkandi. Þetta er sama regla og í bíó. Þú hleypir ekki fleiram inn þegar setið er í öllum sætum. Við getum ræst út 24 til 28 kylf- inga á klukkutíma á hvorum velli. Fleiri komast einfaldlega ekki að. Til þess að mæta álaginu og hlífa völlunum er gripið til alls kyns ráða; við reynum að stýra gönguleiðum, við reynum að stækka teig- ana og flatimar og nú síðast eram við að þreifa okkur áfram með því að setja gervi- gras á hluta teiganna til þess að hlífa nátt- úrulega grasinu á viðkvæmasta tíma. Það er því nánast allt gert til að mæta álaginu hverju sinni. Eftir sem áður er það lykil- atriði í umhirðu vallanna að kylfmgamir sjálfir gangi vel um þá og fari nákvæm- lega að settum reglum; setji torfusnepilinn á sinn stað eftir höggið, lagi boltafarið á flötinni og gæti þess að skilja aldrei eftir sig rasl á vellinum..“ - Kemur til greina að loka félagaskrá klúbbsins? „Fjöldi félaga er nú þegar í hámarki. Við eram þeirrar skoðunar að ef við fjölg- um enn frekar í klúbbnum verði aðgengi á völlinn yfir háannatímann ekki viðunandi fyrir félagsmenn. Þegar við verðum búnir að bæta níu holum við Korpuna og ljúka við glæsilega æfingaaðstöðu okkar í Graf- arholti, sem er á við það besta sem þekk- ist í Evrópu, má búast við að hægt verði að fjölga félagsmönnum í 2500 til 2800. Þar með teljum við komið að endimörk- um þess fjölda sem getur verið skráður í klúbbnum.“ - Þarfað bindaforgjöfþeirra sem fá að spila á völlum félagsins við ákveðið mark? „Á ákveðnum tíma dags grípum við til þessa ráðs, já. Það er til þess að halda góðum leikhraða. Ég tel ekki, enn sem komið er, ástæðu til að herða enn frekar á þessum reglum. Eitt stærsta vandamál við reksmr golf- valla þar sem ásóknin er mikil er að tryggja eðlilegan leikhraða. Átján holu hringur á helst ekki að taka meira en 4 tíma. Það er gríðarlega mikið hagsmuna- mál kylfmga að allir leikmenn venji sig við að halda ákveðnum leikhraða - og virði í einu og öllu vallarreglur. Golf- hringurinn er ekkert einkamál manna því þeir sem fylgja í kjölfarið komast ekki hraðar en þeir sem á undan fara.“ - Skaðar það ímynd GR að geta ekki tekið viðfleiri félagsmönnum og vera að því leyti lokaður kúbbur? „Við lítum ekki svo á að GR sé lokaður klúbbur. Hann er í eðli sínu opinn öllum. Það gildir það sama um alla sem vilja ganga í GR; þeir þurfa að skila inn um- sókn og fá þá númer sem sýnir þeim hvar þeir era í röðinni eftir því að komast að. Eins og ég gat um áðan era nú um 500 á biðlistanum og það er hætt við því að hann lengist á næstu áram. Núna er tveggja til þriggja ára bið eftir því að komast inn í félagið og ég tel mig vita að það er ósköp langur tími fyrir óþreyju- fulla kylfmga.“ Þak á biðlistann? - Kemur til greina að setja þak á biðlistann ? „Nei, það finnst mér ekki. Auðvitað má samt segja að mönnum sé kannski lítill greiði gerður að lengja biðlistann úr hófi fram. Sumsstaðar í löndunum í kringum okkur hefur verið farin sú leið að láta menn borga fyrir númer á biðlistunum. Það er væntanlega gert til að draga úr fjölda fólks á biðlistunum. Við höfum ekki hugleitt slfkt.“ - Dugar að þekkja vel til innan klúbbs- ins til að komastfyrr inn en aðrir? „Það dugar ekki.“ -Hvað með styrkglaða kaupahéðna? „Þeir fara í röðina eins og hinir. Fulltrú- ar styrktaraðila okkar fá rétt til að spila vellina okkar eftir ákveðnu kerfi, en þeir fara ekki fram fyrir í biðröðinni. Það era einungis makar félagsmanna sem hafa forgang í biðröðinni.“ - Það hlýtur samt að vera tuðað í þín eyru á þeim tíma árs þegar vorsólin hcekkar? „Ég neita því ekki. Símtölin eru æði mörg. Menn era að reyna að koma sjálf- um sér, vinum sínum og bömum að en ég segi þeim einfaldlega að sama reglan gildi fyrir alla.“ - Og hvað reyna menn þá? „Stöku menn reyna að tuða enn frekar. KYUINC.UK 40
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Kylfingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kylfingur
https://timarit.is/publication/669

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.