Vera - 01.02.2004, Blaðsíða 26

Vera - 01.02.2004, Blaðsíða 26
Líðan fólks hefur áhrif á heilsu þess rætt við Margréti Hákonardóttur hjúkrunarfræðing » Niðurskurður á framlagi ríkisstjórnarinnar til heilbrigðismála hefur komið víða við og er skemmst að minnast þess að kvennahreyfingin mótmælti harðlega fyrir- hugaðri skerðingu á starfsemi Neyðarmóttöku vegna nauðgana. Mörg önnur al- varleg dæmi um niðurskurð hafa komið fram og virðist sem þjónusta muni víða minnka, einkum sú sem er óáþreifanleg og byggist ekki á lyfjagjöf eða aðgerðum heldur þáttum sem hafa áhrif á andlega líðan. Starf Margrétar Hákonardóttur hjúkrunarfræðings var lagt niður í kjölfar niðurskurðarins en starfið sem hún hef- ur þróað í 11 ár er dæmigert fyrir hin mjúku gildi. Það felst í því að leiða fólk í djúpslökun á ýmsum deildum spítalans en sú aðferð þykir hafa góð áhrif á líðan fólks og hefur Margrét fundið mælanlegan árangur í aukinni vellíðan og minni kvíða hjá sjúklingum. ELÍSABET ÞORGEIRSDÓTTIR Margrét hefur unnið við hjúkrun frá því hún lauk námi við Hjúkrun- arskóla íslands 1978 og segir að áhugi sinn hafi alltaf beinst að and- Iegri líðan manneskjunnar. Að loknu námi vann hún á barnageð- deild og barnadeildinni við Hring- braut. Hún prófaði að vinna á slysa- deild en vann síðan á Kleppi í fimm ár, bæði á móttökudeild og endur- hæfingardeild. „Þá var ég búin að eignast tvö börn og fékk pláss fyrir þau á barna- heimilinu við Kleppsspítala sem ég var mjög ánægð með,” segir hún. Síðan tók ævintýramennskan við og Margrét flutti með fjölskylduna í eitt ár til Salzburg í Austurríki þar sem hún vann á hjúkrunardeild. Það var árin 1989 og 1990, einmitt þegar hræringarnar voru hvað mestar í Austur-Evrópu og Berlín- armúrinn féll. Þegar heim kom hóf hún störf á nýrri deild, 11E, sem er krabbameins- og blóðsjúkdóma- deild á Landspítalanum og árið 1993 bætti hún við sig námi í geð- hjúkrun við Háskóla íslands. Að komast í tengsl við kjarna sinn Þegar Margrét er beðin að segja frá þróun starfsins sem nú hefur verið ákveðið að leggja niður, rifjar hún upp að haustið 1991 hafi henni boð- ist að vera í hópi hjúkrunarfræð- inga, lækna og annars fagfólks sem lærði klíníska dáleiðslu hjá Jakobi Jónassyni geðlækni í þrjá vetur. „Jakob kenndi okkur slökunarað- ferð sem við gátum notað í starfi okkar til þess að bæta líðan sjúk- linga. Hún byggist á því að hjálpa fólki að slaka á líkamanum, virkja ímyndunaraflið á jákvæðan hátt og gefa mikið af jákvæðum sefjunum. Þessi aðferð opnaði mér nýjar dyr því hún tengist áhuga mínum á líð- an manneskjunnar. Mér fannst að í djúpslökuninni kæmist ég í beint samband við Guð en ég trúi því að í kjarna hverrar manneskju búi kraft- ur sem mikilvægt er að komast í tengsl við. Það var einmitt það sem mér fannst gerast með þessari að- ferð. Ég fékk strax mjög góð við- brögð frá sjúklingunum sem fannst að þeim liði betur og það hvatti mig áfram. Sumarið 1993 talaði ég inn á slökunarspólu sem margir tóku feg- inshendi eftir að hafa verið í slökun hjá mér. Fimm árum síðar bjó ég svo til aðra spólu og nota þar bæn- ina svolítið en það finnst mörgum gott. Frá 1993 hef ég líka kynnt að- ferðina með fyrirlestrum og verk- legri kennslu við hjúkrunarfræði- deild HÍ.“ Margrét byrjaði að nota aðferð- ina með krabbameinssjúklingum og aðstandendunr þeirra þegar hún vann á 11E og fékk leyfi til að leiða líka hópslökun á taugalækninga- deild. Síðan bættist hjartaskurð- deildin við og haustið 1996 hafði slökunarmeðferðin spurst svo vel út að hún var ráðin til að sinna henni í fullu starfi, fyrst með tímabundinni ráðningu þar til hún fékk framtíðar- ráðningu vorið 1998. Eftir það hefur hún sinnt fleiri deildum - sjúkling- um, aðstandendum og starfsfólki, með einstaklingsmeðferð við rúm sjúklinga eða hópmeðferð. í tvö ár vann hún með svokölluðum verkja- hópi sem í voru konur með langvar- andi verki þar sem blandast saman veikindi af líkamlegum, andlegum og tilfinningalegum toga. Eftir með- ferðina töluðu konurnar um betri almenna líðan, sérstaklega tilfinn- ingalega. Hún stuðlaði líka að því, ásamt tveimur öðrum hjúkrunar- fræðingum, að tónlistarrás var komið inn í hljóðkerfi Landspítal- ans við Hringbraut. Þar geta sjúk- lingar hlustað á rólega tónlist og Ijórum sinnum á sólarhring eru leiknar slökunarspólur, m.a. hennar spóla. Margrét hefur alltaf verið trúuð og bænin verið henni eiginleg. Hún 26/ 1. tbl. / 2004 / vera
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.