Listin að lifa - 01.10.2002, Blaðsíða 40

Þjóbsaga þessi frá Vestmannaeyjum er tengd fyrsta
landnámsmanninum þar og heitinu á Herjólfsdal.
Herjólfur & Vilborg
Sagan segir að í fyrndinni hafi maður nokkur að nafni Herjólfur búið í þeim dal á Vest-
mannaeyjum sem síðan er nefndur Herjólfsdalur. Er daiur sá á þrjá vegu umkringdur
háum fjöllum, og veit mót haflandssuðri, vestan til á Heimaeyjunni sem svo er kölluð.
Bær Herjólfs stóð í dalnum vestanverðum undir háu og snarbröttu hamrafjalli. Hann var
sá eini af eyjabúum er hafði gott vatnsból nærri bæ sínum, og komu því margir þangað
til að beiðast vatns, en hann vildi engum una vatns nema við verði.
Sagt er að Herjólfur hafi átt dóttur
eina er Vilborg hét, og var hún að
skapferli ólík föður sínum og þótti
henni hann harðdrægur, er hann
seldi nábúum sínum vatnið. Stalst
hún því til þess oft á nóttum, þegar
karl vissi eigi af, að gefa mönnum
vatn.
Einhverju sinni bar svo við, að
Vilborg sat úti nálægt bænum og
var að gjöra sér
skó. Kom þá
hrafn til henn-
ar og tók
annan skóinn og fór burt með hann.
Henni þótti fyrir að missa skóinn,
stóð því upp og fór á eftir hrafnin-
um. En er hún var kornin spölkorn
frá bænum, féll skriða undramikil
úr fjallinu og yfir bæ Herjólfs sem
þá var í bænum og varð undir skrið-
unni. Vilborg átti hrafninum líf sitt
að þakka, en hún hafði margsinnis
vikið að hrafninum góðu og var
hann því orðinn
henni handgenginn.
Síðan segir sagan
að Vilborg hafi reist bæ þar sem nú
heitir á Vilborgarstöðum, og mælt
svo fyrir að tjörn ein, sem nú er
suður undan bænum, skyldi Vilpa
heita, og skyldi engum verða meint
af vatni úr Vilpu, þó það væri ekki
sem fallegast útlits, og er hún al-
mennt vatnsból frá bæjum þeim er
næst liggja. Það er og sögn manna
að vestan til í Vilborgarstaðatúni sé
Vilborg grafin, og er það í daglegu
tali kallað Borguleiði.
(Eftir séra Brynjólfi
Jónssyni í Vestmanna-
eyjum - Jón Ámason:
Þjóðsögur II, 81)
Vilborgarstaðir
fóru undir hraun í
eldgosinu 1973.
Nokkrum árum
áður hafði barn
drukknað í tjöminni
Vilpu og hún því
ræst fram og fyllt
upp, enda löngu
hætt að gegna því
hlutverki að sjá ná-
grönnum sínum fyrir
neysluvatni.
9.%
40