Breiðfirðingur - 01.04.1946, Blaðsíða 46

36
BREIÐFIRÐINGUR
ur sómi væri að. Hann hefur um langa æfi smiðað
marga fallega fleytu og man enn svo vel hið breið-
firzka bátslag, að þar mundi i engu skeika frá þvi sem
bezt hefði verið gert á því sviði. Rögnvaldur er nú
76 ára og að mestu hættur smíðum, en þó hygg ég, að
hann væri fáanlegur til að smíða einn lítinn „Breið-
firðing“, væri hann beðinn þess meðan hann heldur
þeim starfskröftum sem hann nú hefur.
Bátur með seglum og' öllum öðrum útbúnaði yrði
auðvitað þungamiðja og höfuðprýði byggðasafns
Breiðafjarðar, og þess vegna verður að vanda til lians
svo vel sem kostur er á.
3.
Ég slæ svo botninn i þetta spjall, enda mun rúm
Breiðfirðingsins ekki leyfa meira, því ég heyri sagt,
að þar sé þétt setinn bekkurinn. — Eftir er m. a. að
minnast á, hvar í Breiðafirði byggja eigi yfir safnið.
Til að benda á stað til þess — og deila um liann —
munu verða nógu margir, þó ekki sé hafizt handa um
það hér. Þessi grein er aðeins rituð til að hreyfa mál-
inu og minna á, hve brýn þörf er á að safnið verði
stofnað sem allra fyrst.
En í nánu sambandi við það, sem að framan er
sagt, og þó einkum í sambandi við samfærslu og eyð-
ingu byggðarinnar, væri hin mesta þörf á því, að ör-
nefnaskráning' færi fram í landareignum þeirra jarða,
sem i eyði fara. Örnefni gleymast fljótt, þegar jarðir
fara í eyði, og verði þau ekki skrásett meðan að fólk
er á þeim, verður það aldrei gert og nöfnin eru að ei-
lífu glötuð.
Ekki færi illa á því, að Breiðfirðingafélagið og önn-
ur átthagafélög í Reykjavík, sem að nokkru eru skip-
uð Breiðfirðingum, s. s. Barðstrendingafélagið og Snæ-
fellingafélagið, beittu sér fyrir þessu máli ásamt bún-
aðarfélögum, kvenfélögum og ungmennafélögum heima