Heimsmynd - 01.06.1987, Qupperneq 23

Hannes Hafstein ráðuneytisstjóri og sendiherra:
Opinberir starfsmenn gjalda fyrir starfstrygging-
una með lægra kaupi.
bórir Einarsson prófessor: Æviráðningar í stjórn-
sýslu geta haft kosti þar sem er mikill pólitískur
óstöðugleiki.
Hannes H. Gissurarson lektor: Það er tvennt sem
neldur mönnum gangandi, gulrótin og vöndur-
!nn. Heyrir til undantekninga að menn vinni af
innri þörf.
nin, en núna vilja menn gera ráð fyrir því
að þeir hafi metnað í starfi sínu og vilji
spreyta sig.“
KÖLLUN ÚT FRÁ TEORÍU
En vinna embættismenn af köllun?
HEIMSMYND lagði spurninguna fyrir
þá nafnana Hannes Hafstein ráðuneyt-
isstjóra og Hannes Hólmstein, helsta
talsmann frjálshyggjunnar hér á landi.
„Heldurðu ekki að menn séu frekar að
vinna fyrir kaupinu sínu?“ sagði Hannes
Hafstein. „Við viljum auðvitað að menn
vinni fyrir köllun en það er ekki hægt að
svara því nema útfrá teoríu ... Mér hefur
samt fundist ég hafa einhverja köllun í
mínu starfi ef við viljum nota það orð yfir
það.“
„Það eru til menn sem vinna af innri
þörf en það heyrir til undantekninga og
venjulega fólkið getur ekki skákað í því
að benda á undantekningarnar," sagði
Hannes H. Gissurarson. „Það er tvennt
sem knýr menn áfram, - gulrótin og
vöndurinn. Vonin um að verða umbunað
og hræðslan við að verða refsað. Þetta
þarf hvort tveggja að vera til staðar.
Menn þurfa að hafa bæði neikvætt og
jákvætt afturkast. Sá sem er æviráðinn
hættir oft á tíðum að vinna. Það myndi til
dæmis breyta miklu í Háskólanum ef þeir
sem þar eru þyrftu á fimm ára fresti að
skila skýrslu og sanna fyrir einhverri
nefnd að þeir hefðu staðið sig. Ég veit
ekki hvað þyrfti til að reka háskólakenn-
ara eins og kerfið er í dag. Það yrði aldrei
neinn rekinn fyrir það eitt að vera duglít-
ill. - Við sjáum hvað gerist þegar Sverrir
Hermannsson rekur Sturlu Kristjánsson
sem hafði tvímælalaust óhlýðnast í starfi.
Það verður allt vitlaust."
HÁVAÐAMÁL!
Af heimildum HEIMSMYNDAR
meðal lækna, presta, diplómata og há-
skólakennara virðist ljóst að fullyrðing
Hannesar Hólmsteins um duglitla há-
skólakennara á við um allar þessar stétt-
ir. Að vonum er allur þorri þessara
stétta, sem annarra, ágætisstarfskraftar
sem engan langar til að hrófla við. En
það er heldur ekkert hægt að gera til að
tína undantekningarnar út. Þó svo að
þau tvö hávaðamál, sem urðu þegar
Sverrir Hermannsson vék yfirmönnum
stofnana úr embætti, verði frekar rakin
til þess að viðkomandi hafi óhlýðnast en
að þeir hafi verið duglitlir eru ekki líkur á
Helga Jónsdóttir aðstoðarmaður forsætisráð-
herra: Stjórnsýslan þarf að virka hvetjandi og
menn í henni að vera ferskir (hugsun.
Sigmundur Guðbjarnason háskólarektor: Fer aldrei
vel á að æviráða í stjórnunarstöður.
Gunnar Karlsson prófessor: Hlynntur afnámi ævi-
ráðninga en verður þá að ganga yfir allar ráðning-
ar hins opinbera. Og hver á að taka ákvörðun um
að endurráða eða endurráða ekki!
HEIMSMYND 23