Heimsmynd - 01.06.1987, Qupperneq 51

átta til tíu tímum og margir fara tvisvar
eða þrisvar á ári.“
Pað er Reynir Arnórsson vörubílstjóri,
sjómaður og þríburapabbi sem hefur orð-
ið. Hann er heimamaður, fæddur og upp-
alinn á staðnum, og hefur trú á að Djúpi-
vogur vaxi!
„Við verðum að vera bjartsýn. Annars
horfum við á að landsbyggðarfólk sæki
skuggalega hratt til Reykjavíkur. Skóla-
málin koma líka inn í þetta. Þegar þessi
börn klára níunda bekk og ef þau ætla þá
að menntast eitthvað hljótum við að
fylgja á eftir. Þó er möguleiki að þau fari
í skóla á Egilsstöðum eða Hornafirði og
þá geta þau komið heim um helgar.“
Þau hjón Reynir og Guðmunda Brynj-
ólfsdóttir áttu þrjú börn þegar þau
ákváðu að bæta einu við fyrir rúmum
fjórum árum. Útkoman varð sex börn
því þeim hjónum fæddust þríburar, sem
kannski var aðeins meira en til stóð. En
þau eru öll heilbrigð og stálhraust og þess
vegna er þetta „alveg svakalega gaman“.
Guðmunda er ekki sú eina af jafnöldrum
sínum sem á svo stóran hóp - að minnsta
kosti ein önnur á sex börn og margar
yngri konur í plássinu eiga þrjú, fjögur
og fimm börn. Meðaltalið er líklega í
kringum þrjú börn á fjölskyldu, sem er
talsvert yfir landsmeðaltali.
„Það er þetta sem festir okkur á svona
stað, okkur sem höfum aldrei viljað fara
neitt annað. Það er uppeldisgildið. Losna
við allan hraðann og stressið. Það er sú
tilvera sem menn hérna geta ekki verið
án. Hér er landslagið og sveitin ...“ —
Már Karlsson útibússtjóri Hornafjarðar-
verslunarinnar, föðurbróðir Reynis og
yngstur fjórtán systkina sem öll ólust upp
á Djúpavogi. Faðir hans var Karl Stein-
grímsson, sem fór út rétt fyrir aldamót
með norskum reknetaveiðara og lét svo
ekki heyra orð frá sér í tíu ár. Kom þá til
baka, löngu talinn af, með norskum línu-
veiðara og flutti sósíalismann fyrstur
manna með sér til Austfjarða.
SÉRSTAKT FÓLK
En talandi um pólitík þá sigraði í síð-
ustu sveitarstjórnarkosningum listi þar
sem alþýðubandalagsmaður skipaði
fyrsta sætið, framsókn annað og líklega
sjálfstæðismaður í þriðja sæti. „Enda ríf-
ast menn aldrei um pólitík hérna,“ sagði
sóknarpresturinn, Siguður Ægisson frá
Siglufirði. „Alveg sérstakt fólk!“
Aftur fór bærinn að sofa — það þótt
væri aðfaranótt sunnudags. Póstmeist-
arinn sagði okkur að kröfurnar væru
óvenju fáar fyrir þessa helgi og þess
vegna engra tíðinda að vænta. Við brun-
Uðum því suður í gegnum kjarri vaxnar
sveitir þar sem rómverskir skipbrots-
menn týndu peningunum sínum fyrir
langa löngu og norskir flóttamenn áttu
sína fyrstu viðkomu fyrir meira en ellefu
hundruð árum.
Leiklistargyðjunni Thalíu
bœttist liðsauki að lokinni
frumsýningu Nemendaleik-
hússins á finnska leikritinu
Rúnar og Kyllikki. Þetta var
síðasta frumsýning leikhúss-
ins á leikárinu og jafnframt
útskriftarverkefni þeirra níu
nemenda sem það kvöld
fengu starfsheitið leikarar, að
loknu fjögurra vetra námi.
Árni Pétur Guðjónsson,
Halldór Björnsson, Hjálmar
Hjálmarsson, Ingrid Jóns-
dóttir, Ólafía Hrönn Jóns-
dóttir, Stefán Sturla Sigur-
jónsson, Valgeir Skagfjörð,
Þórarinn Eyfjörð og Þórdís
Arnljótsdóttir gengu prúð-
búin í salinn þegar áhorf-
endur — sumir hverjir —
höfðu náð að þurrka tárin og
koma andlitinu í samt lag
eftir hrífandi en átakanlega
leiksýningu. Mátti sjá að þau
voru bœði full gleði og trega
yfir að kveðja Leiklistarskóla
íslands sem átt hefur í þeim
hvert bein í fjögur ár. Helga
Hjörvar skólastjóri gaf hinum
ungu leikurum góð ráð í
veganesti, en sagði að nám-
inu vœri í raun alls ekki
lokið þó leiðir skildi. Að
lokinni athöfninni skáluðu
allir viðstaddir og hamingju-
óskunum rigndi yfir leikar-
ana en HEIMSMYND notar
tœkifœrið og óskar þeim
velfarnaðar í þjónustu listar-
innar.
KRISTÍN JÓNSDÖTTIR/JIM SMART
Forseti islands, frú Vigdís Finnbogadóttir, skálar við leik-
arana nýbökuðu.
Arnór Benónýsson, formaður Bandalags íslenskra leik-
ara, konan hans Súsanna Svavarsdóttir blaðamaður og
Andrés Sigurvinsson leikari ræða um leikhúslífið.
Flelga Jónsdóttir leikkona ásamt stöllu sinni Sigurveigu
Jónsdóttur, en Sigurveig er gestaleikari f sýningu Nem-
endaleikhússins á Rúnari og Kyllikki.