Úrval - 01.02.1955, Síða 101

Úrval - 01.02.1955, Síða 101
VETURSETA Á SVALBARÐA 99 ur aftur að vörmu spori og set- ur fötuna niður við fætur mér með djúpri hneigingu. Þannig líða þokudagarnir. Karlmennirnir hafa alltaf eitt- hvað fyrir stafni og ég æfi mig í að matbúla selinn. Ég er ann- ars orðin leið á honum fyrir löngu, kjötið er biksvart og allt- af eins á bragðið, hvort sem ég sýð það eða steiki. En karlmönnunum þykir það gott, og nú þegar ég hef séð hve mikið má afla af kjöti með einu skoti, hef ég miklu minni áhyggjur af fjörefnunum. * Ég hef séð Svalbarða í fyrsta sinni. Það var komið fram í ágúst. Ég vaknaði snemma — ég veit ekki hvers- vegna. Ef til vill var það vegna ferska, hreina loftsins, sem er eins og töfradrykkur. Þegar mér varð litið út um opnar dyrnar, sá ég í fyrsta skipti blátt, sól- glitað hafið. Hvílík fegurð! Við lifum í dásamlega fögru landi. Fyrir framan okkur breiðir stórfengilegur flói faðminn móti norðri og handan við hann gnæfa dimmblá, tindótt fjöll með breiðum skriðjökulstung- um, sem ná niður að sjónum. I suðri er röð af einkennileg- um, keilulaga tindum, sem eru vafðir dimmum, rauðum bjarma Þeir taka á sig öll litbrigði, og litirnir eru svo djúpir, að slíkt sézt aldrei heima. Það er ein- kennileg birta yfir öllu í kyrrð- inni. Tveir máfar fljúga lágt og hljóðlaust yfir fjörðinn, og það slær ljósrauðum bjarma á breiða vængina. Ég get ekki sofnað þegar ég fer aftur upp í rúmið. Mér finnst sem ég hafi skyggnzt inn í annan heim. Ég fer á fætur klukkan fimm, enda þótt karlmennirnir séu enn í fasta svefni. I dag þvæ ég mér undir beru lofti. Sólin er þegar komin hátt á loft, og það er hlýtt bak við kofann, þar sem sólargeislarnir hafa skinið á tjörupappann á veggnum. Ég fylli ker með hreinu vatni og sæki sjó í könnu. Síðan get ég fengið mér ágætis bað og steypt yfir mið saltvatni á eftir. Aldrei á ævi minni hefur mér fundizt ég vera jafn fersk og hrein eins og eftir þetta bað í heimskautssólinni og ísköldum sjónum. Bráðlega fara karlmennirnir á stjá. Þeir eru nýrakaðir og í hreinum samfestingum. Við erum öll í bezta skapi. Við fögn- um sólskininu með því að fá okkur skeið af hunangi með kaffinu og selkjötinu. # Hann stendur uppi á ösku- haugnum og er að róta í tóm- um dósum í mestu makindum. Feldur hans er snjóhvítur og silkimjúkur, eins og loðskinnin, sem glæsikonur hafa um háls- inn. Það er mikill viðburður fyrir veiðimennina þegar heimskauts-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.