Goðasteinn - 01.03.1965, Side 52

Þegar í kirkjuna kom, kveikti Jón ljós á kerti, er stóð á
koparstjaka á altarinu, íletti upp í ,,Bjarnabókinni“ við lagið
,,! fornöld á jörðu“ og bað mig að spila. Orgelið var svipað
að gerð og æfingaorgel mitt á Höfðabrekku. Ég klambraði lagið
af. Jón þagði og fylgdist með, lét mig endurtaka og söng þá
með. Aldrei hafði ég heyrt þvílíka rödd að magni og hljómi.
Ég hafði einu sinni heyrt Jón syngja úti með öðrum, en þarna
naut röddin sín betur, innan fjögurra veggja og ótrufluð af
hjáróma skrækjum, eins og vera vill, þar sem hver syngur með
sínu nefi. Jón lét okkur strákana skiptast á um að spila til að
bera saman hvor betur kynni. Var hann furðu naskur að velja
þau Jög, sem við réðum bezt við. Annað slagið söng hann með.
Að lckum sagði Jón: „Það eru tvö lög, sem ég hef sérstakar
mætur á og langar til að biðja ykkur að spila fyrir mig. Annað
er nokkuð erfitt fyrir byrjendur. Þetta eru lögin: „Lofið guð,
ó, lýðir göfgið hann“ og „Hve gott og fagurt og indælt er“.
Ekki Jeizt mér á þetta. Sigurður féllst á að spila fyrra lagið
en aftók það síðara, sem hann sagðist aldrei hafa æft. Hann
var heldur hlédrægur, prúðmenni í gerð. Sigurður spilaði fyrra
lagið og Jón söng með. Ég tók svo til við síðara lagið, en þá
tókst nú ekki betur til en svo, að ég fór út af laginu. Jón kvað
það ekki gera til og sagði mér að byrja aftur. Tókst þá betur,
og Jón klappaði á öxl mér og sagði: „Þú ert bara duglegur,
nafni minn“. Þótti mér það góð og uppörfandi viðurkenning.
Jón bað mig þá að spila hitt lagið sitt. Ég gerði það og lagði
mig allan fram, sem nærri má geta. Jón söng með, og meðan
ég Jifi, man ég þann söng, þrunginn þrótti mikilmennis og til-
finningum góðmennis, eftir því sem við átti og hið fagra lag
gaf efni til. Þessi stund í kirkjunni á Þykkvabæjarklaustri er mér
dýrmæt minning.
Daginn eftir var breytt veður, frostlaust, austankaldi og skýj-
að loft. Jón Brynjólfsson kvað úrkomuvon, er kæmi fram á
daginn, og varð sannspár, þvi um kl. 3 fór að rigna, hægt í
fyrstu en varð að úrfelli, er hélzt fram undir morgun daginn
eftir. Snerist áttin þá á ný til norðurs með léttviðri og frosti.
Jón lét Árna vinnumann sinn fylgja mér á hestum austur yfir
50
Goðasteinn