Skógræktarritið - 15.10.2010, Qupperneq 13

SKÓGRÆKTARRITIÐ 201012
Íslensku skógræktarmenn
Þorsteinn Pálsson
„Hér hefur steinninn mannamál
og moldin sál.“
Þannig skynjaði þjóðskáldið Davíð Stefánsson Þing-
velli, þennan stað, sem kynslóðir Íslendinga hafa
gert að helgum reit hjartans; og við, hvert fyrir sig og
öll saman, virðum umfram aðra á þeirri móðurjörð
sem fóstrar okkur í blíðu og stríðu.
Þennan helga stað, þar sem við nú stöndum, völdu
þeir framsýnu og þjóðhollu landar okkar sem höfðu
forgöngu um stofnun Skógræktarfélags Íslands fyrir
átta tugum ára.
Það var vel hugsað. Hitt er þó ekki minna um vert
að þann dag var hugsað stórt. Þann dag var sjónum
beint til langrar framtíðar.
Þetta var á öðrum degi þeirrar miklu hátíðar þegar
þjóðin fagnaði tíu alda sögu Alþingis Íslendinga.
Heimildir herma að margur hafi vaknað með hroll
nokkurn í tjaldi sínu hér á völlunum föstudagsmorg-
uninn 27. júní 1930.
En þegar menn gægðust út var komið blíðuveður
eftir hretið kvöldið áður.
„Heil sjá in fjölnýta fold.“ voru ávarpsorð Bene-
dikts Sveinssonar forseta neðri deildar Alþingis þeg-
ar hann mælti fyrir minni Íslands á Lögbergi þennan
morgun.
Í þessum ávarpsorðum fólst ekki einasta skírskot-
un til fornra bókmennta þjóðarinnar.
Þau táknuðu umfram allt annað virðingu fyrir
feðrastorðinni, landinu, gögnum þess og gæðum.
En ef til vill voru þau einnig áminning um þá miklu
og fjölþættu nytsemi sem við höfum af landinu og
skyldur okkar við það.
Þær skyldur eru ævarandi og hvíla á herðum sér-
hvers manns sem hér lifir og starfar.
Það var ræktarsemin við þær skyldur sem kallaði
menn saman hér við Furulundinn að kveldi þessa
dags til að stofna félagsskap til sóknar og varnar
fyrir skógrækt á Íslandi.
Hér höfðu danskir frumkvöðlar meir en þremur
áratugum áður stungið niður fyrstu vísum að barr-
trjám í landinu.
Hér voru íslensk lög sögð fram í fyrsta sinn. Hér
tóku Íslendingar við kristnum sið. Hér hófst íslensk
skógrækt. Hver þessara þriggja meiða í íslenskri
sögu hefur sitt gildi.
Mönnum kann ef til vill að finnast að einn meiður
sé meiri en annar. Og það má rétt vera. Hitt er engin
tilviljun að þeir eiga allir rætur hér á þessum stað.
Þegar menn höfðu stofnað Skógræktarfélag Ís-
lands hófst hið fjörugasta þjóðlíf á hátíðarsvæðinu.
Samtímafrásagnir segja að Íslendingar hafi þá verið
þjóð sem var að skemmta sér, þjóð á hátíð, þjóð án
ágreiningsmála, sátt og samlynd, glöð og reif.
Þessi þjóð hefur að sönnu átt margar stundir í sátt
og samlyndi og án ágreiningsmála. Þeir tímar hafa
líka komið að samlyndið hefur verið grátt og ágrein-
ingsmálin mörg.
Síðustu misseri hafa verið tími sundurlyndis, tor-
tryggni og upplausnar í samfélagi okkar Íslendinga.
Þar á sýnist ekki vera neitt lát.
Einmitt þegar svo stendur á er gott að eiga félög
skógræktarmanna um land allt og Skógræktarfélag
Íslands.