Skógræktarritið - 15.10.2010, Blaðsíða 33

SKÓGRÆKTARRITIÐ 201032
vel sem nokkurs konar „samkeppnisaðila“ við aðra
landnýtingu. S.l. vetur mátti lesa viðtal í Bænda-
blaðinu við merkan ræktunarmann. Hann vildi vara
við að taka land til skógræktar sem fremur mætti
nýta til ræktunar korns og annarra nytjaplantna.
Spyrja má hvort skógur geti ekki verið einnig til
nytja! Sjálfsagt er að líta á að skógrækt þarf alls ekki
að keppa um landnýtingu við aðra landnotkun, öðru
nær. Ræktun skóga byggist á allt öðrum forsendum.
Oft eru hentugustu spildurnar til skógræktar, t.d.
neðsti hluti fjallshlíða, mjög óhentugar til túnræktar
og þaðan af síður til kornræktar. Fjallshlíðar hafa
verið nýttar sem beitarhagar. En er skógræktin að
þrengja að slíkri landnotkun nema tímabundið?
Þegar skógurinn er kominn vel á legg, þá ætti hófleg
beit að vera eðlilegur þáttur í landnýtingu.
Skógur getur orðið annarri landnýtingu til mjög
mikils gagns. Þekkt er að skjólbelti bæta mjög land-
gæði, auka frjósemi gróðursins með skjóli og nokk-
uð hækkuðu hitastigi sem flýtir vexti og þroska. Þá
bætir skóglendi vatnsheldni jarðvegsins.
Klemens Kristjánsson kornræktarfrömuður á
Sámsstöðum kannaði sérstaklega áhrif skjólbelta á
þroska og þunga korns og ritaði a.m.k. tvær greinar
í Ársrit Skógræktarfélags Íslands, þá fyrri 1955
um tilraunir með skjólbelti í þágu kornræktar og
aftur 1976 merka grein um árangur í kornrækt af
skógarskjóli 26.
Um innflutning dýra, fólks og gróðurs
til Íslands
Í meira en 1100 ár hefur verið umtalsverður
flutningur dýra, fólks og gróðurs af ýmsum uppruna
til landsins. Margt hefur ílenst hér, aðlagast og
dafnað vel og æymsar tegundir eru fyrir löngu viður-
kenndir „þegnar“ landsins. En innfluttar trjátegund-
ir og þá fyrst og fremst barrtré hafa verið tekin með
tortryggni. Hverju má þetta sæta? Af hverju er ekki
eins mikil umræða um hvort takmarka eða jafnvel
banna eigi innflutning á ýmsum dýrategundum sem
kunna að vera varhugaverðar og jafnvel hættulegar
bæði mönnum og öðrum skepnum? Þannig er lítið
eða jafnvel ekkert amast við grimmum hundateg-
undum sem glefsa, bíta og meiða, ef eigandi þeirra
reynist vanhæfur til að hafa gott eftirlit með þeim.
Þúsundir fólks hafa flust til Íslands á liðnum árum
Frá útsýnisstað við Hrafnagjá: Þingvallaskógur í haustskrúða. Kjölur til vinstri ásamt Búrfelli hulið þoku.