Skógræktarritið - 15.10.2010, Qupperneq 75

SKÓGRÆKTARRITIÐ 201074
Hvað varðar útvegun lands til skógræktar eru mál
mun erfiðari í Færeyjum en hérlendis. Nær allt land
er annaðhvort í einkaeigu eða konungsjarðir (gamlar
kirkjujarðir) með búsetu og almannaréttur enginn.
Erfðaréttur hefur ýtt undir að jarðir skiptust áður
í smáparta og hin sterka hefð sauðfjárhalds, ásamt
takmörkuðu landssvæði eyjanna, hefur þýtt að erfitt
er að fá land til skógræktar.
Í Færeyjum eins og hér gildir þó að viðhorfin breyt-
ast smátt og smátt með nýjum kynslóðum. Skógar-
reitirnir við bæina eru vinsælir til útivistar og yngsta
kynslóðin, alin upp við að fara í skógarreitina sér til
skemmtunar, er mun áhugasamari og meðvitaðri um
að stækka og fjölga skógarreitum. Búið er að gera
marga reitina vel úr garði til útivistar, með góðum
stígum, borðum, bekkjum og annarri aðstöðu og
greinilega vel um þá hugsað.
Þótt loftslag í Færeyjum setji, eins og hér á landi,
takmörk á hvaða tegundir og kvæmi er hægt að
rækta með góðu móti þarf ekki að skoða skógar-
reiti og garða í Færeyjum lengi til að sjá að þar er
fyllilega hægt að koma upp hinum skemmtilegasta
skógi, ef notaðar eru réttar tegundir. Vaxtartími þar
er að jafnaði lengri en hér, þar sem síður frystir, og
úrkoma öllu meiri. Helst er það vindur og salt sem
setur mark sitt á þau tré sem í Færeyjum vaxa, ásamt
takmarkaðri þykkt jarðvegsins. Skógar í Færeyjum
hafa inn á milli orðið fyrir áföllum, til dæmis gerði
mikið óveður í desember 1988 sem felldi um koll
töluvert af eldri trjám í mörgum reitum. Sú hætta
minnkar þó væntanlega eftir því sem prófanir leiða
í ljós hentugustu tegundirnar fyrir aðstæður í Fær-
eyjum.
Ferðasaga
Ferðin hófst mánudaginn 30. ágúst, en þá var flogið
síðdegis frá Reykjavíkurflugvelli og lent á flugvell-
inum í Vágar um áttaleytið. Þennan fyrsta dag var
því lítið annað gert en að koma ferðalöngunum fyrir
á hóteli í Þórshöfn.
Þriðjudagur 31. ágúst
Farið var um norðurhluta Straumeyjar, Austurey og
Norðureyjar. Með okkur þennan dag voru Dánjal
Petur Höjgaard, sem situr í Skógfriðingarnevndinni
og Hans Hjalti Skaale, garðyrkjustjóri Klakksvíkur.
Dagurinn hófst á ferð til Kunoy og heimsókn í
viðarlundinn þar, eins og skógarreitirnir kallast í
Færeyjum. Þar var fyrst gróðursett árið 1914, en
engin tré eru á lífi frá þeim tíma. Í lundinum féll
mikið af trjám í óveðrinu 1988 og var því töluvert
gróðursett í hann eftir það. Meðal annarra hafa
Færeyjar eru vel grænar yfir að líta, en gróðurfarið verður seint talið mjög fjölbreytt. Hér má sjá Litla-Dímon.