Skógræktarritið - 15.05.2011, Síða 33

31SKÓGRÆKTARRITIÐ 2011
Vetrarharka
Minnst hefur verið á slæma og góða vetur sem héldu
áfram að mæta okkur á nýju svæði. Einn vetur skar
sig þó úr hvað skóginn varðar. Veturinn 1994 –95
var sá lengsti og harðasti í elstu manna minni. Síð-
asti snjór hvarf ekki af gangstígum í skógræktinni
fyrr en átjánda júlí og áfram var snjór í kvosum og
dældum. Það sem við okkur blasti þá var yfirþyrm-
andi eyðilegging og ég verð að segja eins og var, það
lá við að manni féllust hendur. Við höfðum jú séð
slæm snjóbrot áður en útkoman þá var minnst þrisv-
ar sinnum verri miðað við það sem maður þekkti
áður – allir þessir brotnu toppar og afslitnar greinar.
Hvað var hægt að gera? Hugsandi til Jóhanns vissi
maður það. Það var ekki annað að gera en bíta á
jaxlinn og halda áfram. Öll vinna hófst því seinna
þetta sumar og miklum tíma varið í að hreinsa upp
og fjarlægja verstu skemmdirnar. Var þetta þó að-
eins lítill hluti af því sem þarf að gera. Brú, sem hafði
verið byggð yfir Leyningsá haustið 1994, sigldi svo
nokkrum mánuðum síðar um 100 m leið niður að
neðri mörkum skógargirðingar. Hún var þó óbrotin
og var svo sett niður á nýjum stað og reynslunni
ríkari tókum við hana af ánni fyrir veturinn. Mestu
skemmdirnar urðu á Skarðdalskotssvæðinu þar sem
stærstu trén voru. Vegna mikillar hreinsunarvinnu
og stutts vinnusumars varð lítið sem ekkert um
gróðursetningu sumarið 1995.
Jóhannslundur
Á svæði 3 voru gróðursettar 80 blágreniplöntur sem
voru gjöf frá Skógræktarfélagi Íslands og Skógrækt
ríkisins til Jóhanns Þorvaldssonar í tilefni 80 ára af-
mælis hans þann 16. maí 1989 og mörkuðu þau tré
upphaf Jóhannslundar. Þessi tré vaxa vel og dafna
á þessum stað. Eftir lát Jóhanns var farið að huga
að því að ganga frá lundinum og aðgengi að honum
eins og vert var. Á skógardegi 2000 var fastmælum
bundið að opna Jóhannslund með formlegum hætti
á skógardegi árið eftir. Gert var bílastæði ofan skóg-
ræktarinnar til að auðvelda aðkomu og rudd inn-
gönguleið inn á litla flöt ofan skógarreitsins, sem
hafði verið sléttuð og tyrfð. Á opnunina mættu börn
Jóhanns ásamt fleiri fjölskyldumeðlimum og voru
þau sérstaklega boðin velkomin, en alls voru gestir
um 80 talsins. Við þetta tilefni afhjúpaði elsta barn
Jóhanns, Sigríður Jóhannsdóttir, útskorna brík við
inngang í lundinn, en hún var unnin af mági Jóhanns,
Friðgeiri Jóhannssyni. Eftir ræðuhöld, tónlist og veit-
ingar lauk svo skógardeginum með gróðursetningu á
40 stæðilegum plöntum skammt frá lundinum.
Samantekt
Í meginatriðum ætlum við að vel hafi tekist til við
ræktun og aðrar framkvæmdir á Skarðdalssvæðinu.
Við erum þess vel meðvitandi að staðsetningin er á
mörkum þess mögulega og verðum að laga okkur
að þeim aðstæðum. Það hefur þó sannast að með
seiglu og þolinmæði er skógrækt möguleg hér. Það
er líka margt jákvætt við staðsetninguna. Landslagið
er mjög fjölbreytt; hólar og hæðir, kvosir og dældir,
melar, móar og mýrlendi og ekki skemmir að hafa
Leyningsána syðst með sinn snotra foss sem eins-
konar skrautfjöður. Helsta kost svæðisins verður
að telja fjölbreytileikann í landslaginu, sem trúlega
er óvíða að finna á ekki stærra svæði. Þótt margt
reyndist erfitt eru þó mestu erfiðleikarnir að baki og
auðveldara að halda áfram reynslunni ríkari. Það
þarf enn að bæta ásýnd skógarins og aðgengi með
meiri grisjun og stígagerð, þannig að svæðið nýtist
betur sem útivistarsvæði með öllu því sem til þarf
og það verði enn eftirsóknarverðara að heimsækja
svæðið.
Lýk ég svo þessari umfjöllun um skógrækt í Siglu-
firði með ósk og von um að við munum í framtíðinni
bera gæfu til að halda utan um starfið þar og skila
skóginum farsællega áfram.
Afkomendur Jóhanns ásamt mági hans, Friðgeiri Jóhanns­
syni, við opnun Jóhannslundar.