Morgunblaðið - 23.10.1987, Blaðsíða 36

Morgunblaðið - 23.10.1987, Blaðsíða 36
36 ,., , m%M ' ' TO/V3 rr'i'M if.-t.f-ír,'.,-.-í, MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 23. OKTÓBER 1987 LANDSBANKINN r I GRINDAMK I NYJU OG GLÆSILEGU HIJSNÆÐI Starfsemi Landsbanka íslands í Gríndavfk er flutt í rúmgott, glæsilegt hús að Víkurbraut 56. Aðstaða fyrir viðskiptavini og starfsfólk er nú öll önnur og betrí. Við bjóðum viðskiptavini velkomna í nýja húsið með ósk um góð samskipti í framtíðinni. Vekjum einnig athygli á nýju símanúmeri: 92-68799 Bestu kveðjur L Landsbanki íslands Banki allra landsmanna Að fengnum dómi Yfirlýsing frá Þorgeiri Þorgeirssyni rithöfundi 21. október 1987. í Morgunblaðinu í dag les ég frétt af því að Hæstiréttur við Lindargötu hafi staðfest dóm Pét- urs Guðgeirssonar sakadómara þess efnis að ummæli mín í grein-> arkorni (í því sama Morgunblaði) fyrir fjórum árum tæpum hafi verið ærumeiðandi fyrir gjörvalt lögreglulið Reykjavíkurborgar. Nú er þetta niðurstaða tveggja dómstóla og þarmeð ekkert til að þrátta um lengur — nema málinu verði skotið áfram til Strasbourg vegna gáleysis sjálfs réttarkerfis- ins í meðferð þess. Vitaskuld er það heldur ekki í mínum verkahring að biðja Reykjavíkurlögregluna afsökunar á þessum dómi. Og það gerir trú- lega enginn. Þvímiður. En vegna þess að Gaukur Jör- undsson mintist loks á stjórnar- skrá og ritfrelsi — einn dómenda — í þessu samhengi get ég ekki orða bundist til varnar lögregl- unni. Ég hlýt að benda á það að með þessum dómi er lögregluliðinu í Reykjavík greitt fjarskalega 6m- aklegt högg. Ummæli mín um lögregluliðið í Reykjavík eru semsé ekki dæmd ómerk og dauð heldur er notast við það ákvæði 108. greinar hegningarlaganna sem tel- ur meiðandi ummæli saknæm þó sönn séu. Enda hefi ég þegar þurft að lesa þau ummæli í bandarísku tímariti að „Þorgeir Þoreirsson njóti nú þeirra friðinda að hafa verið dæmdur fyrir að segja sann- leikann". En það er bara ekki öldungis rétt, hvorki með dóm Péturs né dóm þeirra fjórmenninganna við Lindargötuna. Hvorutveggja dóm- urinn er bygður á útúrsnúningi orða minna. Útúrsnúningi sem aukinheldur brýtur í bága við gild- andi höfundarlög í landinu. Með því að slíta einstakar setningar og jafnvel setningarhluta úr sam- hengi og gefa sér þá forsendu að hver þeirra eigi við alla lögreglu- menn í umdæmi Reykjavíkur. Þetta er ekki fallegur hugsunar- háttur né farsæll. Nú situr lögreglan uppi með þau ummæli þeirra Lindargötumanna að ég (eða kanski lögmaðurinn sem málið rak í óleyfi) þurfi að borga hálf árslaun mín (eða viku- Þorgeir Þorgeirsson laun hans) fyrir þau forréttindi mín að fá að segja frá því að lög- reglumenn séu undantekningar- laust hin mestu fól. Sem ég þó aldrei hefi sagt, enda held ég að slíkt sé varla álit nokkurs manns utan Sakadóms og Hæstaréttar. Nú er því ekki að leyna að bæði Pétri og þeim Lindargötu- mönnum var þráfaldlega bent á að lesa greinina sjálfa í von um að þeir kæmust þá að því, sem rétt var, að þar var sagður kostur og löstur á lögreglumönnum hér í bæ og þess getið að barsmíðafól væru þar í minnihluta en göfug- menni fjölmörg. Það er einsog Gauki Jörunds- syni einum hafi komið þetta ráð til hugar, enda reynir hann að bjarga því sem bjargað verður og bendir á að það sé ekki nema grundvallarréttur minn og annarra að segja kost og löst á heilli stétt manna í blaðagrein. Nú hefur þetta óhrjálega hefnd- arflaustur dómkerfisins orðið til að fella óréttmætar grunsemdir á hvern þann sem gengur í einkenn- isbúningi lögreglunnar hér um göturnar. Það þykir mér miður úrþvi ég nú er, sem aldrei fyrr, sannfærður um þaðsem einmitt sagði mjög skorinort í þeim hluta greinar- kornsins tvídæmda sem aldrei fékk náð fyrir augum dómaranna: „Margt gott hefi ég séð til lög- reglunnar hér í bæ og margan fyrirmyndarmanninn hefi ég þar hitt." Úrþví sem komið er finst mér nauðsyn að ítreka þetta, þó ekki væri nema til að vega uppámóti tilfinningu þeirra sárafáu lög- reglumanna sem fagna þessum dómi yfir mér á þeirri forsendu að nú muni aftur vera hægt að berja og limlesta fólk í skjóli þess að enginn hafi ráð á því að segja frá. Með þökk fyrir birtinguna. Þorgeir Þorgeirsson Foreldrasamtökin í Reykjavík: Málsmeðf erð tillögu um átak í dagvistar- málum hneykslanleg ST.IÓRN foreldraaamtakanna í Reykjavfk lýsir hneykslun sinni á málsmeðferð þeirri sem til- laga minnihlutans i borgar- stjórn, um átak í dagvistarmal- um, hlaut á fundi borgarstjórn- ar fyrir skömmu. Tillðgunni var hafnað án mál- efnalegrar umræðu, segir í fréttat- ilkynningu frá samtókunum og eirinig: Frávísunartillaga Davíðs Oddssonar, borgarstjóra, var lesin af Önnu K. Jónsdóttur, formanni stjórnar Dagvistar barna, og það sem í tillögunni var sagt var með ólíkindum. Meðal annars var sagt eitthvað á þá leið að minnihlutinn hefði nú skriðið út úr myrkum músarholum svartsýninnar en fengið ofbirtu í augun og víðáttu- brjálæði. Tillagan væri út í hött og gerræðisleg og fleira i þeim dúr. Málflutningur af þessu tagi, um svo veigamikil mál, verður að telj- ast óábyrgur og flutningsmönnum til minnkunar. Auk þess er hann móðgun við börn og minnihluta borgarstjórnar. A aðalfundi samtakanna, þann 12. mars sl., var Kristinn H. Þor- steinsson kosinn formaður sam- takanna, Viðar Ágústsson varaformaður, Sigríður Péturs- dóttir gjaldkeri, Hrönn Þormóðs- dóttir ritari og Elínborg Jónsdóttir meðstjórnandi.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.