Morgunblaðið - 23.10.1987, Blaðsíða 41

Morgunblaðið - 23.10.1987, Blaðsíða 41
b MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 23. OKTÓBER 1987 41 I I | íl É Helga Jóhannes- dóttir—Minning Fædd 17. janúar 1912 Dáin 16. október 1987 Elskuleg fullorðin kona hefur kvatt okkur. Við fylgjum henni síðasta spölinn ( dag, lútum höfði og biðjum góðan Guð að varðveita hana um alla eilffð. Helga Jóhannesdóttir var af bændum komin, fædd f Hrfsakoti á Vatnsnesi í Vestur-Húnavatnssýslu 17. janúar 1912. Foreldrar hennar voru Jóhannes Pétur Jónsson og Guðríður Guðrún Gísladóttir. Helga var þriðja í röðinni af 8 systkinum. Átján ára fer hún að heiman í vinnu til Sigurðar Pálmasonar á Hvamms- tanga, en flytur tvítug að aldri til Reykjavíkur, þar sem hún bjó ætfð sfðan. Það var f janúar 1947, sem Helga fluttist í Tjarnargötuna ásamt ungri dóttur sinni, og hóf hún störf við húshjálp hjá frú Ingu Lárusson í Tjarnargötu 45. Þær mægður bjuggu f kjallaranum og ekki leið á löngu þar til heimasæturnar á 44 og 45 voru farnar að leika sér sam- an öllum stundum. Helga giftist ekki, en það var hennar gæfa f lífinu að eignast dóttur, Jóhönnu Guðrúnu Halldórs- dóttur, sem hún lifði fyrir í einu og öllu. Það var áreiðanlega ekki auðveldara að vera einstæð móðir fyrir 40 árum, en líf Helgu ein- kenndist af atorku, dugnaðii og einfaldleika. Kannske það sfðast- nefnda hafi verið hvað vænlegast til ávinnings f harðri lífsbarattu. v Hjá frú Lárusson vann hún í 7 ár, sem sýnir best, hversu störf hennar voru mikils metin. Vinnu- semi hennar og vandvirkni kynntist ég reyndar best, þegar móðir mín fékk Helgu til að hjálpa sér við árlegar hreingerningar. Að öllum ólöstuðum held ég, að eg hafi aldr- ei kynnst öðrum eins dugnaðarfork- um til vinnu, eins og þegar þessar konur unnu saman. Þær munaði ekki um að vippa upp á bflskúr tveimur stærðar gólfteppum, sem latin voru lafa út af brúninni, og ekki voru sparaðir kraftarnir við að banka þau. Ég veit, að Helga var eftirsótt til vinnu á mðrgum heimilum, bæði við tiltektir og einn- ig við að uppvarta f samkvæmum, sem hún gerði mikið af, auk ýmissa annarra starfa, sem til féllu, enda var hún ósérhlífin og samviskusöm með afbrigðum. Milli Helgu og móður minnar tókst góður vinskapur. Þær áttu það sameiginlegt að vera einstæðar mæður og þurfa að leggja hart að sér til að sjá sér og sfnum far- borða, auk þess sem þær lifðu fyrst og fremst fyrir börnin sín. Þvf mið- ur hittust þær lftið seinni árin, enda báðar illa farnar að heilsu, sem má eflauBt rekja að einhverju leyti til of mikils vinnuálags. Og þær kveðja okkur með nokkurra mánaða milli- bili. Það var ekki hátt til lofts eða vftt til veggja i kjallaranum á Tjarn- argötu 45. En það var hlýlegt og heimilislegt og mæðgurnar, Helga og Hanna, undu sér þar vel og það gerði lfka litla frökenin á 44, sem mætti til leiks nánast daglega. Ekki minnist ég þess, að þrengslin hafi háð okkur. Við máttum breiða úr okkur að vild og allir undu glaðir við sitt. Og svo kom Helga blessun- in með mjólk og eina af mfnum upáhalds súkkulaðitertum. Helga vildi búa ein eftir að Hanna giftist. Hún vildi vera sjálfstæð, enda var hún ágætlega greind kona, skapstór og ákaflega glaðvær og skemmtileg, en allir þessir þættir hafa ekki hvað sfst hjálpað henni f baráttunni við brauðstritið. Hún þurfti fyrst og síðast að stóla á sjálfa sig. Þó má geta þess hér, að faðir Hönnu, Halldór Pálsson, studdi þær mæðgur af stakri prýði. Þau Helga stóðu vel saman að vel- ferð dótturinnar, sem margir mættu taka sér til fyrirmyndar. Tengdasonur Helgu, Garðar Steindórsson deildarstjóri, reyndist henni einstaklega vel og ég veit, að hún mat hann mikils. Barnabörn- in eru þrjár stúlkur, Kristfn, Bryndís og Aslaug. Tvær þeirra eru giftar, en sú yngsta býr enn heima. Barna- barnabörnin eru þrjú. Þótt Helga kysi að búa ein, voru það hennar bestu stundir að vera með fjölskyldu sinni á hátíðar- og gleðistundum á heimili Hönnu og Garðars f Hafnar- firði. Hún fylgdist með öllu af lífi og sál og gladdist yfir velgengni og dugnaði barnanna sinna. Sjötíu og flmm ára aldur þykir ekki hár í dag, en eitthvað hlýtur undan að láta, þegar lífsbaráttan er hörð. Helgu hrakaði til heilsunn- ar jafnt og þétt. Síðustu æviárin bjó hún á heimili aldraðra á Dal- braut 27 og undi hag sfnum vel. Mér er Ijúft að minnast hennar með þakklæti fyrir það sem hún gerði fyrir okkur mömmu. Segja má, að engin móðir vinkvenna minna hafl tengst jafnmikið bernsku- og unglingsárum mfnum og Helga. Fyrir það þakka ég allt. Helga var ákaflega létt á fæti. Ég minnist hennar á fleygiferð nið- ur Tjarnargötuna. Ég minnist hennar einnig hin síðari ár sitjandi f hjólastól á góðum stundum með vinunum mfnum f Hafnarflrði, orðin þreytt, en ávallt glöð og ljúf í lund, sem lýsir ef til vill best hennar innsta eðli. Innilegar samúðarkveðjur, Hanna mfn og fjölskylda og aðrir ástvinir. Guð blessi heimkomu Helgu J6- hannesdóttur f Jesú nafni. Unnur Jensdóttir Minning: Dagný Helgason Borgarnesi Fædd 15. september 1907 Dáin 15. október 1987 ó, blessuð stund, er burtu þokan líður, sem blindar þessi dauðleg augu vor, en æðri dagúr, dýrðarskær og blíður, með Drottins ljósi skín á 51! vor spor. (M. Joch.) Hún amma var nýorðin áttræð þegar hún lést fímmtudaginn 15. október sfðastliðinn á Dvalarheim- ili aldraða í Borgarnesi. Hún hét Dagný Helgason, fædd Sörensen, fæddist í Messing í Dan- mörku. Hún var sjöunda í röðinni af ellefu systkinum, en af þeim eru fimm eftir á lffí, öll búsett í Dan- mörku. Hún var vinnukona á mörgum bæjum, og á einum þeirra kynntíst hún manni, sem sfðar varð henni góður lffsförunautur, Hirti Helga- syni, og þau giftust 25. apríl 1930. Þau voru einstök hjón, sérlega samrýnd og kærleikur mikill, það var því sár missir fyrir ömmu þeg- ar afí féll skyndilega frá fyrir tæpum fímm árum. Þau fluttust til íslands 1936. Amma átti ein son áður en hún kynntist afa sem heitir Hans Lar- sen, verelunarmaður í Reykjavik, fæddur 1929, giftur Hðnnu HaU- dórsdóttur og eiga þau 2 syni. Þau eignuðust 3 börn saman, Helgu Margréti sem dó á fyrsta ári úti f Danmðrku, Elvu Björgu, fædd 1931, gift Pétri Júlfussyni, bif- reiðastjóra í Borgarnesi, og eiga þau 4 bðrn, Knud Helgi, fæddur 1936, verkamaður í Borgarnesi, giftur Guðrúnu Arthúrsdóttir og eiga 2 dætur. Barnabörnin eru orðin 8, og barnabarnabörnin 13. Þau bjuggu fyrst á Beigalda og fluttu síðan f Borgarnes, það var mikil fátækt og erfíðleikar hjá þeim fyrsta árið, en dugnaður og harka var aUtaf fyrir hendi. Þau voru vinnuhjú á mörgum bæjum, en eignuðust sfðan húsið f Skalla- grímsgarði og hugsuðu um garð- inn, fyrst saman í tvö ár, eftir það var afi meira og minna umsjónar- maður hans í nokkur ár. Það var þeirra líf og yndi og þeim báðum hugljúft og mikil ánægja að fást við gróður, en höfðu þó ekkert til þess lært, og sérstak- lega hjá afa, því hann naut þess til sfðasta dags. Hún amma var alltaf svo hlýleg, góð og gjafmild og elcki má gleyma hennar sterka vflja. Við vorum oft og mikið hjá ðmmu og afa f húsinu handan við götuna og alltaf feng- um við eitthvað f svanginn, því enginn máttí fara þaðan nema sæll og saddur. Helgi J. Halldórs- son - Kveðjuorð Helgi frændi, en þannig var hann ávallt nefhdur af okkur systrunum, er látinn. Það voru kaldir vetrardagar, vind- urinn stóð'af norðri og það næddi um lágreistu húsin, sem stóðu við Borgartúnið. Þá birtist Helgi frændi, hann kom nefnilega til að hjálpa systur sinni (henni mömmmu) að brjóta spýtur í eldinn. Ég var smá- stelpa þégar þetta atvik átti sér stað. Síðar gerðist það þegar ég var orðinn fulltíða manneskja og átti við van- heilsu að strfða um nokkurn tfma; enginn heimsótti mig þá eins oft og frændi. Hann settist hjá mér, aldrei gleymi ég andlit hans, það var fullt af tryggð og það var svo gott að hafa hann hjá sér. Já, hann frændi kom svo oft til hjálpar og reyndist þá eins og besti faðir. Eftir að móðir mfn var komin á Elliheimilið Grund og átti við erfiðan sjúkdóm að strfða kom frændi þang- að að heimsækja systur sfna, eins og honum var líkt. Já, þannig þekkti ég Helga frænda best, hann var vinur þess sem Iftill var og smár, og á þann hátt var hann málstað sfnum trúr. Þegar mér barst fregnin um and- lát frænda míns varð ég hljóð. Þá vill líka hugurinn oft reika og kannski staldra við það sem minnis- verðast hefur við borið. En eftir lifir minningin um góðan dreng, besta frænda, sem ég hefl eignast. Kæra Guðbjörg, ég bið góðan Guð að blessa og styrkja þig, dætur þfnar, tengdasyni og barnabörn, sem nú sjá á eftir góðum eiginmanni, föður og afa. Þóra Björk Benediktedóttir t Bróðir minn, RAGNAR ÞÓR JÓNSSON, aðurtll hoimilis á Hagamal 32, lést i Danmörku laugardagínn 17. október. Fyrir hönd aðstandenda, Hilmar Jónsson. t SKAPTISKAPTASON frá Prestshúsum f Mýrdal, verður jarðsettur frá Reyniskirkju í Mýrdal laugardaginn 24. október kl. 14.00. Ferö verður fré Umferðarmiöstöðinni kl. 9.00 sama dag. Brandur og Kjartan Skaptasynir. t Eiginmaður minn, taöir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, EYMUNDUR SIGURÐSSON hafnsögumaður, Höfðavegi 6, Höfn, Hornaflrði, verður jarösunginn frá Hafnarkirkju laugardaginn 24. október kl. 14.00. Þeim sem vilja minnast hins lótna er bent á Krabbameins- félag fslands eða Slysavarnadeiidirnar á Höfn. Lukka Ingibjörg Sigurður Eymundsson, Anna M. Eymundsdóttlr, Agnes Eymundsdóttir, Eygió Eymundsdóttir, Albert Eymundsson, Ragnar H. Eymundsson, Brynjar Eymundsson, Benedikt Þ. Eymundsson, Halldóra Eymundsdóttir, Öðinn Eymundsson, barnabörn og barnabarnabarn. Magnúsdóttir, Olga Óla Bjarnadóttir, Guðjón Davíðsson, Grétar G. Guðmundsson, Jakob Ólason, Asta G. Asgelrsdóttir, Rannveig Sverrisdóttir, Guðbjörg Elsa Guðmundsdottir, Rita Henriksen, Camillus B. Rafnsson, Elfsabet Jóhannesdóttir, Hún átti við margvfslega sjúk- dómserfíðleika að stríða f um 40 ár, sem varð henni bæði langvinnt og erfítt og dró smá saman úr lífskraftí hennar, þar tíl yfír lauk. En þrátt fyrir allt var hún jafn kát og léttlynd og gerði að gamni sínu fram á sfðustu stundu. Það var rnikill sðknuður við frá- faU ömmu, þótt sjálf hafi hún nú losnað úr fjötrum þeim, sem á hana voru lagðir. En fyrir okkur öll sem þekktum hana lifir hún áfram f björtum minningum. Bless- uð sé minning þeirra mætu hjóna. Við þðkkum fyrir samfylgdina og biðjum Guð að styrkja okkur öll. Anna Kristfn, Sveinn Haukur, Pétur Helgi og Iljörtur Dagur. t JÓHANNA S. JÓNSDÓTTIR, Suðurgötu 33, Keflavflc, verður jarðsungin frá Keflavíkurkirkju laugardaginn 24. október kl. 14.00. Bjarnl Stefánsson, börn, tengdabörn og barnabörn. t Innilegar þakkir sendum við öllum sem sýndu okkur samúö og hlýhug við andlát og útför móður okkar, BJARGEYJAR PÉTURSDÓTTUR frá Hælavík. Börn, tengdabörn og barnabörn.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.