Morgunblaðið - 09.04.1988, Blaðsíða 35

Morgunblaðið - 09.04.1988, Blaðsíða 35
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 9. APRÍL 1988 35 Sesselja Gísla- dóttir - Minning Fædd21.ágústl927 Dáin 26. mars 1988 Hvar verð ég þá? Þessi spurning hlýtur að hvarfla að mörgum sem eins er ástatt fyrir og Sillu í síðasta samtali okkar, um vorið og hækkandi sól. Þetta var í eina skiptið sem ég heyrði hana efast og spyrja, hún ætlaði að sigra þennan illkynjaða vágest sem sett- ist að hjá henni fyrir 9 árum — þó fékk hún smáhlé á milli þar til yfir lauk. Sesselja hét hún eftir ömmusyst- ir sinni, hún var yngst 6 systkina en eini bróðir hennar Halldór fékk ekki að lifa nema fáa daga, svo þær systur ólust upp fimm saman á Hofsstöðum í Garðahreppi nú Garðabæ, dætur hjónanna Sigrúnar Sigurðardóttur frá Vífilsstöðum og Gísla Jakobssonar á Hofstöðum. Silla var sannkallað náttúrunnar barn, unni öllum gróðri hvort það voru stofublóm eða kál og kartöfl- ur, um allt var hugsað af sömu natni og að tina ber í brekku eða laut, var hennar yndi að veltast um eins og lamb í liaga. Hún lét byggja fyrir sig lítið hús að Brekkubyggð 1, í Garðabæ, þar sem hún sá heim í-gluggana á Hofsstöðum, þar var hún búin að gróðursetja tré og runna og hleðsl- . an í. brekkunni var úr túngarðinum „heima". Hún átti svo margt eftir að gera í lóðinni, þegar henni væri batnað og svo var það sumarbústað- urinn Ásaból austur í Hrunamanna- hreppi sem þær áttu saman Hall- dóra systir hennar og Kristján mað- ur hennar. Þangað var farið hverja stund sem gafst til að gróðursetja trjá- og kálplöntur, þar er heitt vatn og öll skilyrði sem best verður á kosið fyrir „grænar hendur" sem þær systur hafa. Við Silla þekktumst frá því við mundum fyrst eftir okkur, því móð- ir hennar ogfaðir minn voru uppeld- issystkini. Ég man þegar ég var barn, það að fara suður að Hofs- stöðum var ævintýri líkast, engin rafmagnsljós og að setjast upp á vatnsgeymi og horfa á stjörnurnar með Sillu og Dóru og reyna að þekkja stjörnur með nafni í svart- asta skammdeginu og á sumrin að fara norður fyrir tún í berjamó og svo liðu árin. Við vorum herbergisfélagar ásamt fjórum öðrum í Húsmæðra- skóla Reykjavíkur 1947-'48 sem er mér ógleymanlegur vetur, þar bundumst við fastari tryggðarbönd- um sem aldrei bar skugga á. Silla var tryggðartröll vinur vina sinna en mjög auðsærð og viðkvæm og með aldri og þroska hjúpaði hún sig skel sem fáir komust innfyrir nema sannir vinir. Ég man eftir leyndarmálinu hennar, þegar hún eignaðist fyrsta Saab-bílinn í fyrstu sendingunni sem kom til landsins, hún trúði ekki mörgum fyrir því „brautryðjanda" leyndarmáli og svo kom sá „hvíti" eins og fallegur fák- ur og eftir það eignaðist hún fjóra nýja bfla, aðeins Saab'og annaðist þá og hirti eins og bóndi reiðhestinn Jón Þórðarson - Minningarqrð Fæddur 26. febrúar 1909 Dáinn4.marsl988 Þann 4. mars sl. andaðist vinur minn og félagi, Jón Þórðarson, í Landspítalanum í Reykjavik. Jón fæddist að Reykjum á Skeiðum, þann 26. febrúar 1909 og var því nýlega 79 ára er hann lést. Ætt Jóns, hin merka Reykjaætt, hefur búið að Reykjum í yfir 250 ár. Jón var næstelstur þrettán systkina. Tíu þeirra komust til full- orðinsára og átta þeirra eru enn á lífi. Jón var aðeins 17 ára gamall þegar faðir hans missti heilsuna og gat ekki lengur unnið erfiðisvinnu. En unglingurinn var þrekmikill, sem kom sér vel því heimilinu þurfti að sjá farborða og kom það ekki síst í hlut Jóns þó allir reyndu að hjálpast að. Jón hafði mikið yndi af skepnum, sérlega áttu hestar hug hans og átti hann góða reiðhestá. Á þessum árum var algengt að far- ið væri í verið á vetrum en unnið að bústörfum yfir sumartímann. Jón stundaði sjómennsku bæði frá Vatnsleysuströnd og Njarðvíkum yfir vetrarmánuðina en gekk að bústörfum heimafyrir á sumrin. Árið 1935 fór jón alfarinn að heiman. í veganesti hafði hann barnaskólamenntun en auk þess hafði hann dvalið einn vetur f Haukadal hjá þeim merka manni Sigurði Greipssyni. HeiHadrýgst var þó sú heilbrigða reynsla sem skóli lífsins lagði til samfara góðri eðlis- greind og drenglund. Á þessum árum var atvinnuleysi mikið í landinu, en Jón var alla tíð eftirsótt- ur til vinnu og kynntist því ekki að ganga milli manna í atvinnuleit. Hann vann við lagningu Sogsvegar- ins en réði sig sfðan á bát hjá mági sínumtilvonandi, Pétri Stefánssyni. Jón var hár maður vexti, lagleg- ur og ljós yfirlitum. Hann var söng- maður góður, glaðsinna og skemmtilegur. Mönnum þótti gott að vera f návist hans. Enda þótt Jón gæti verið smástríðinn þá gætti hann þess jafnan og betur en aðrir menn að stríðnin meiddi engan. Glaðværð og góðmennska ein- kenndu glettur hans og allir höfðu gaman af. Jón var einnig rökfastur og fylginn sér ef réttu máli var hallað. Maðurinn var aðgætinn og því eins víst að Jón hefði á réttu að standa sæi hann ástæðu til að fylgja málum eftir. Þann 27. janúar 1937 gekk Jón að eiga frænku mína Laufeyju Stef- ánsdóttur. Þau hófu búskap á Fálkagötu 9, en það hús átti móður- bróðir minn og faðir Laufeyjar, Stefán Árnason. í þessu litla húsi bjuggu að mig minnir þrjár fjöl- skyldur og þættu víst flestum þröngt búið í dag. Samkomulagið var alla tíð gott og þarna ríkti kærleiksandi og friður. Kynni okkar Jóns hófust um 1938. Ég var þá átján ára sveita- drengur, feiminn, uppburðarlítill og kunni.ekkert til verka utan algeng- ustu sveitastarfa. Stefán móður- bróðir réði mig til sín í vinnu og hjá honum bjó ég. í fyrstu gekk allt vel. Ég sló túnbleðla hér og þar með orfi og ljá, verkfærum sem ég kunni með að fara. Síðan átti ég að byggja fjós og hlöðu, en þá fór nú gamanið heldur að kárna, því til þeirra verka kunni ég alls ekki og þótti miður. Undir þessum kring- umstæðum kynntist ég fyrst lipur- mennsku Jóns. Á hverju kvöldi þeg- ar hann kom heim þreyttur úr vinnu aðstoðaði Jón mig við verkið og kenndi hvernig réttast væri að stað- ið. Hjónin Laufey og Jón réðust í að byggja fjölbýlishús við endann á litla fbúðarhúsinu, nú Fálkagötu 9. Þar fæddust þeim átta mannvænleg börn sem samhent og vinnusöm hjónin komu til manns. Erfiðleik- arnir knúðu dyra þegar heilsa Lauf- eyjar fór að gefa sig. Þá fyrst kom í ljós hvern mann Jón hafði að geyma. Að loknu erfiðu dagsverki utan heimilis bætti Jón við sig heim- ilisverkum á stóru heimili. Með sama góða jafnaðargeðinu gekk t Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og jarðarför móður okkar og fósturmóður, MARGRÉTARGUÐMUNDSDÓTTUR, frá Á f Skarðshreppi, Dalasýslu. Jón Bjarnason, Ástvaldur Bjarnason, Trausti Bjarnason, Svanhildur Valdimarsdóttir og fjölskyldur. hann að verki. Glaður og hress raul- aði hann lagstúf að vanda meðan heimilisstörfin voru unnin. Mörg árin barðist Jón við veik- indi. Fyrst konu sinnar og síðar sín eigin. Jón stóð þó ekki einn 'í þeirri baráttu. Mágkoha hans Guðrún, mikið tryggðartröll, var alltaf tilbú- in til hjálpar. Fram á síðustu stundu var hún til taks og minntist Jón oft á það við mig hversu mikil hjálpar- hella Guðrún væri. Sárþjáð af veik- indum lá Guðrún á sjúkrahúsi og gat ekki fylgt mági sínum til grafar. Eftir fjósasmíðina skildu leiðir okkar Jóns um tíma. Við hittumst samt alltaf^ og héldum kunnings- skapnum. Ég lærði húsasmíði og sem sjálfstæður verktaki réðst Jón til mín í vinnu og starfaði hjá mér yfir tuttugu ár. Betri fagmann hef ég ekki haft. Jón var þúsund þjala smiður og öll störf fórust honum jafn vel úr hendi. Hann var smiður, múrari og málari. Samviskusemin "Var hans vöggugjöf og samstarfs- mönnum þótti gott að njóta sam- vistar hans. Jón var viðstaddur þeg- ar fyrsta skóflustungan var tekin að Bændahöllinni. Við byggingu hallarinnar vann hann frá upphafi verksins þar til húsið stóð fullbyggt og var kunnastur öllum hlutum á vinnustað. Fljótlega eftir að Bændahöllin komst í notkun falað- ist byggingarnefndin eftir Jóni til starfa. Fáum starfsmönnum hef ég séð meira eftir að tapa frá mér en Jóni. Tryggð míns elskulega vinar var þó svo mikil að hann lét það í mínar hendur hvort hann tæki boð- inu um húsvarðarstöðu í Bænda- höllinni eða ynni áfram hjá mér. Þarna var um trygga vinnu að ræða og stutt að fara, enda entist húsvarðarstarfið Jóni meðan heilsa hans dugði. Jón Þórðarson vin minn kveð ég með þökk og virðingu. Layfeyju konu hans bið ég algóðan Guð að styrkja í veikindastríði. Fjölskyldu allri og vinum votta ég samúð mína. Guðbjörn Guðmundsson sinn. Síðustu árin fór hún á nám- skeið í tréútskurði og náði góðum tökum á því og átti marga riijög fallega gripi, m.a. klukku og falleg- ar blómamyndir, ásamt gömlum íslenskum mynstrum. Á meðan hún gat ferðaðist hún mikið erlendis, fór til Austurlanda, rétt slapp fyrir Sex daga stríðið, ferðaðist til Norðurlanda og Banda- ríkjanna og átti hún mikið af mynd- um úr þeim ferðum og svo þeysti hún um á bflnum sínum um landið allt. Systur hennar eiga miklar þakk- ir skildar fyrir það, hvað þær reynd- ust Sillu vel, ég held ég særi engan þó ég þakki Siggu systur hennar sérstaklega, hún var líka í næsta nágrenni heima á Hofsstöðum. Hennar lífsgöngu er lokið hér á jörð, friður Guðs fylgi henni. EUa Lögð er að velli elskuleg móður- systir okkar, vinur og félagi, eftir vægðarlausa baráttu við ógnarleg- an sjúkdóm og enginn fékk að gert. Þrek hennar, bjartsýni og baráttu- vilja var ótrúlegur og öllum þeim sem máttvana horfðu á þennan grimma bardaga var það ógleyman- Ieg áminning urn hverju trú og sterkur vilji fær áorkað í baráttunni þegar lífi er ógnað. Silla var yngst barna hjónanna Gísla Jakobssonar bónda á Hofs- stöðum í Garðahreppi og konu hans, Sigrúnar Sigurðardóttur. Önnur börn þeirra hjóna voru: Sigurlaug húsfreyja og uppeldisfræðingur, gift Kristmanni Jónssyni sjómanni, Sigríður húsfreyja og skólastarfs- maður, gift Sveinbirni Jóhannessyni bónda, Gruðrún húsfreyja og hjúkr- unarfræðingur, gift Þórólfi Egils- syni rafvirkja, Halldór sem lést nokkurra vikna gamall, Halldóra húsfreyja og skólastarfsmaður, gift Kristjáni Ebenesersyni húsasmið og Sesselja sem hér er minnst. Foreldrar þeirra, amma okkar og afi, voru nágrannar frá unga aldri, hún fædd og uppalin á Vífilsstððum en hann á Hofsstöðum sem var næsti bær við. Þau hófu búskap að Hofsstöðum árið 1917 og bjuggu þar til ársins 1952, er næsta kyn- slóð tók við. Á Hofsstöðum ólust systurnar upp í sveitinni eins og hún var þá. Silla stofnaði ekki til fjöiskyldu- banda og bjó hún hjá foreldrum og seinna systur sinni á Hofsstöðum fram á fullorðinsár. . Silla átti ekki börn sjálf en hún lét sig skipta velferð og uppeldi okkar systrabarnanna, og var ófeimin að gagnrýna þegar henni þótti þess þurfa og kunni einnig að lofa það sem vel var gert. Minn- ing okkar um Sillu er fyrst og fremst sú hve viljasterk hún var. Þegar hún vildi gera eitthvað þá framkvæmdi hún það, en hún gerði það samt ekki að óhugsuðu máli, allt var vel skipulagt og mikil ná- kvæmni í því sem hún tók sér fyrir hendur. Hún var fljót af stað út í náttúruna til að ganga á fjöll, fara í berjamó og ef eldgos var ein- hverstaðar á landinu þá var hún komin á staðinn, og oft og einatt fengum við systradætur hennar að fara með. Hún hafði líka mjög gam- an af því að ferðast til útlanda og þá sérstaklega heitari landa. Var hún t.d. með í fyrstu ferðahópum sem fóru til Austurlanda nær. Sólin átti vel við hana, miklu betur en kuldinn, en hún gerði sér vel grein fyrir þessu, enda fædd undir merki ljónsins. Á ferðalögum sínum hér heima og utanlands skoðaði hún gjarnan sögulega staði og náttúru landsins. Silla kunni vel að meta góða tónlist og þá sérstaklega óper- ur. Handavinna var Sillu líka mjög " hugleikin, enda báru heimili hennar og önnur heimili vott um það, en útsaumur, tréskurður og prjónaðir dúkar svo eitthvað sé nefnt voru á sínum stað. Ef minnst var á að ull- arsokka eða vettlinga vantaði á börn einhverrar okkar, svo að hún heyrði, þá voru þeir komnir áður en varði. Við minnumst þess líka ' þegar við vorum yngri og sýndum ~~ henni handavinnuna okkar og ef henni þótti verkið vel unnið þá var okkur borgið. Silla hafði einn sérstakan eigin- leika að mati okkar.yngra fólksins, hún var með bfladellu, og svo fljótt sem efnin leyfðu keypti hún sína fyrstu bifreið. Þðtt ótrúlegt kunni að virðast í dag var það með fádæm- um fyrir 30-40 árum að einhleyp konur æddu um á eigin bifreið. Silla fór ekki troðnar slóðir í þeim efnum og var ævinlega vel akandi, og það sannaðist oft að umhyggjusemi hennar gagnvart sínum nánustu voru ekki innantóm orð, því oft var það að Silla bjargaði málunum þeg- ar við síðbúnir skólakrakkarnir urð-' um of sein eða þóttu vegalengdirn- ar miklar. Við kveðjum frænku okkar með virðingu og þökk. Guð geymi hana. Stína, Sigrún Hronn og Heiða. Minning: Guðmundur VaJgeirs- son fv. verkstjóri Fæddur 12. janúar 1928 Dáimil.apríll988 í dag verður til moldar borinn gamall kunningi minn, Guðmundur Valgeirsson fv. verkstjóri. Guð- mundur var fæddur á Hellissandi 12. janúar 1928 og var því rúmlega sextugur er hann lést 1. apríl sl. Ég kynntist Guðmundi 1968, er hann var verkstjóri hjá frystihúsi SÍS á Kirkjusandi. Guðmundur var vel látinn af samstarfsfólki og vann störf sín af alúð og samviskusemi. Hann lét af störfum hjá frystihúsinu 1969 og síðan hefi ég ekki hitt hann oft, en samband við hann hefir aldréi rofnað. Hann lést af völdum hjartasjúkdóms. Guðmundur var ókvæntur, en átti fjölmargt skyldmenna. Frænka hans, Lína Jónsdóttir, var sú er hann hitti síðast í veikindum sínum. Ég þakka Guðmundi góð kynni og votta aðstandendum hans samúð mína. Guðjón Kristinsson -
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.