Morgunblaðið - 29.11.1998, Síða 39

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
SUNNUDAGUR 29. NÓVEMBER 1998 39
gerði svo oft enda var hann mikill
útivistarmaður. Ekki óraði mig fyr-
ir því að ég svifí þarna um í fanginu
á tilvonandi tengdafoður mínum,
því seinna giftist ég syni hans,
Gunnari.
Sérstaklega minnist ég allra
góðu áranna á Þórsgötu 10. Þar
var nú oft glatt á hjalla og mikið
sungið enda bjó þar ein stór fjöl-
skylda, þeir bræður Guðmundur og
Sigurgeir ásamt börnum sínum og
þar bjuggu einnig foreldrar Eyju,
þau Þorkell og Guðrán. Á Þórsgöt-
unni var ávallt tekið vel á móti öll-
um, með opnum örmum, við Gunn-
ar og börnin áttum þar margar
gleðistundir hjá Eyju og Mumma.
Tengdafaðir minn var ljúflyndur
að eðlisfari og hrókur alls fagnaðar
enda þekktur fyrir einstaka kímni-
gáfu. Mummi hafði yndi af tónlist
og var hann þá í essinu sínu.
Einnig sleppti hann ekki góðri bók
meðan hann enn gat notið þeirra.
Hvfldin er góð, þegar getan til að
tjá sig er orðin skert og ævin löng
en ég mun sakna brossins og gleð-
innar sem skein úr augunum þegar
ég kom í heimsókn til þín. Síðustu
fjögur ár var Guðmundur á hjúkr-
unarheimilinu Skjóli og vill fjöl-
skyldan þakka starfsfólki 5. hæðar
fyrir góða umönnun.
Nú kveð ég þig, vinur. Þú hafðir
alltaf jákvæðni að leiðarljósi og
umhyggja og góðvild í garð ann-
arra var þér eðlislæg.
Megi Guð og góðir englar vera
með þér.
Thelma Sigurgeirsdóttir.
Það var ein stór fjölskylda sem
bjó í tveggja hæða húsi með risi á
Þórsgötu 10. Guðrán langamma og
afabróðir okkar Sigurgeir bjuggu
uppi, amma Þórey og afí á miðhæð-
inni, en á jarðhæðinni bjó Sigga
frænka. Fyrir lítil böm var þetta
fyrirkomulag afar hentugt og
skemmtilegt. Þarna var veröld út
af fyrir sig og í henni vom töfrar
og ævintýr sem mótað hafa ljúfar
æskuminningar og fjölskylduhefð-
ir. Þetta var íslensk æskuhöll eins
og margir þekkja. Staður þar sem
einnig minnisstætt hversu annt
honum var um velferð okkar
bræðranna, bæði í námi, íþróttum
og starfí. Spurðist gjarnan fyrir
um okkur og hvernig gengi.
Ég heimsótti Idda frænda fyrir
stuttu á sjúkrahús, þaðan sem
hann átti ekki aftui-kvæmt, en
hann hafði fyrir mörgum árum
veikst af kransæðasjúkdómi, sem
leiddi hann til dauða. Ég sá þá að
mikið var af honum dregið. Þrátt
fyrir erfiða ævi var samt stutt í
glettnina og hlýjuna, sem ég fann
alltaf fyrir. Við ræddum þar m.a.
um gamla tíma á Isafírði, en hann
var hafsjór af fróðleik um ýmis efni
sem tengdust staðnum. Iddi frændi
vissi þá hvað framundan var og gat
rætt það af hreinskilni. Hann bar
engan ótta gagnvart dauðanum og
maður fann að hann var sáttur við
lífið og tilveruna.
Nú er hann Iddi frændi minn all-
ur. Ég kveð hann með söknuði og
trega. Ég vil fyrir hönd okkar
Stellu, Guðmundar, Gunnars Narfa
og bræðra minna, Björns og Guð-
mundar Þórðar, senda þeim
Guggu, Gylfa, Þórarni og fjölskyld-
um þeirra okkar innilegustu sam-
úðarkveðjur.
Blessuð sé minning hans Idda
frænda míns.
Gunnar Helgi Guðmundsson.
Elsku afi minn. Hér sem ég sit
og reyni að koma reglu á hugsanir
mínar og fá orðin til að koma úr
pennanum, hrannast minningarnar
upp og ég stend mig að því að
brosa. Þær eru ófáar góðu minning-
arnar um þig.
Þú varst einn sterkasti maður
Isem ég þekki, hafðir ákveðnar
skoðanir og stóðst fastur á þeim.
Okkur tengja sterk bönd sem
verða aldrei rofin. Meðal annars af
því að ég heiti í höfuðið á ömmu
þrjár kynslóðir komu saman á há-
tíðum og björtum sumardögum til
að gleðjast saman.
Á jólum var snætt hangikjöt við
langborð og mennirnir reyktu
vindla sér til hátíðarbrigða. Pabbi
og amma, sem var mjög tónviss
kona, skiptust á um að spila á pí-
anóið meðan fólkið söng og dansaði
í kringum jólatréð. Þessar gleði-
stundir og minningabrot verða að
eilífu greypt inn í vitund okkar
vegna þess að það ríkti bæði kær-
leikur og gleði í þessu húsi.
Eins og allir vissu sem þekktu til
afa þá var hann mjög brosmildur
og glaðvær maður. Það var reynd-
ar til þess tekið á dvalarheimilinu
Skjóli þar sem afí bjó síðustu árin
hvað hann var geðgóður og síbros-
andi, syngjandi og trallandi þrátt
fyrir að heilsan væri farin að gefa
sig. Þegar hugsað er um afa
klæddan í kjólföt á leið niður í Odd-
fellow eða að renna sér á skíðum
með okkur niður brekkurnar í
Hveradölum þá er hann ætíð með
bros á vör. En það var einmitt
brosið og þá sérstaklega hlýjan
bak við það sem einkenndi þennan
lífsglaða og myndarlega mann. Afí
elskaði lífið og það var gott við
hann. Blessuð sé minning þín.
Gunnarsbörn.
Elsku hjartans afi langi. Þú
fylltir líf mitt gleði og hlýju, þú
hélst alltaf þinni léttu lund. Fyrstu
ár ævi minnar bjó ég í risíbúð á
Þórsgötunni. Þessi risíbúð var í
húsinu þínu. Samskipti okkar voru
nokkuð mikil og alltaf skemmtileg.
Ein af mínum fyrstu minningum
er frá því að ég veiktist af eyrna-
bólgu að nóttu til. Þú vafðir mig í
rauðköflótt uliarteppi og lagðir
mig í aftursætið á gula bílnum þín-
um, svo mamma og pabbi gætu
farið með mig á spítalann. En
þetta ullarteppi jafnaðist ekkert á
við þá hlýju sem skein úr þínu fal-
lega brosi. Elsku afi langi, ég
þakka þér fyrir alla þá hlýju og
vinsemd sem þú sýndir mér í
gegnum árin. Mér þótti líka yndis-
legt að synir mínir, Isak og Dagur,
Ólöfu, sem þú misstir úr veikindum
og af því að ég var mikið hjá ykkur
ömmu Dollu þegar ég var lítil. Ég
var afastelpan þín, eins og þú sagð-
ir alltaf.
Þú kenndir mér mikið um alvöru
lífsins en líka að njóta þess sem lífið
hefur upp á að bjóða. Þegar ég var
lítil fórum við oft niður að tjörn að
gefa öndunum _ brauð og sungum
mikið saman. Ég er sannfærð um
að sönggleðina hef ég erft frá þér.
Eftir því sem árin liðu breyttust
tjarnarferðirnar í samræður við
eldhúsborðið.
Ég gleymi aldrei þegar við fjöl-
skyldan bjuggum í Bangladesh og
mamma sagði mér að þú ættir að
fara í stóra hjartaaðgerð og að ykk-
ur ömmu fyndist gott ef ég gæti
komið til Islands til að létta undir.
Mér, ellefu ára, fansnt ég rosalega
fuflorðin og mjög merkilegt að vera
falin þessi ábyrgð.
Tíminn hefur liðið hratt og skipst
hafa á skin og skúrir í lífi okkar.
Það veittist okkur erfitt og þá sér-
staklega þér að takast á við andlát
ömmu Dollu sumarið 1995, lífsfóru-
nautar þíns í tæp 38 ár. Þegar þú
þurftir líka að takast á við veikindi
dró úr lifsþrótti þínum til muna.
Ég er búin að vera mikið á ferð
og flugi síðan amma Dolla dó og
með hverri heimsókninni sá ég
hvernig þér hrakaði. Engin orð fá
lýst hversu erfitt það var. Þú sagðir
mér að þú værir sáttur við lífið og
við Guð og menn og tilbúinn til að
kveðja.
Ég græt yfir sársaukanum að
missa þig en gleðst um leið yfir að
þú hafir loksins fengið að sofna, al-
veg eins og þú varst búinn að þrá
svo lengi.
Takk fyrir allt sem þú hefur gert
fyrir mig og gefið. Guð geymi þig
og gefi þér frið.
Þín afastelpa,
Ólöf.
fengu að kynnast þér áður en þú
kvaddir okkur.
Hin langa þraut er liðin,
nú loksins hlaustu friðinn,
og allt er orðið rótt,
nú sæll er sigur Unninn
og sólin björt upp runnin
á bak við dimma dauðans nótt.
Kær kveðja,
(V. Briem)
Ruth.
Elsku afi minn hefur kvatt okk-
ur, en eins og sjö ára sonur minn
sagði og klappaði mér á öxlina: En
mamma, hann langafi er kominn til
Guðs og er orðinn ungur og honum
líður miklu betur. Eins og segir í
lok 23. Davíðssálms: „í húsi Drott-
ins bý ég langa ævi.“
Minningabrotin hlaðast upp í
huga mínum og ég veit varla hvar
ég á að bera niður en eitt er þó víst
að hann afi minn var alltaf hrókur
alls fagnaðar. Þegar við krakkarn-
ir vorum orðin ísköld í skíðaferð-
um eða á skautum þá nægði
hjartahlýja hans afa til að verma
okkur eins og heitt kakó. Afi hafði
góða kímnigáfu og sá oftast það
spaugilega í öllu og honum fannst
gott að hafa fólk nálægt sér og
þegar söngur og gleði var annars-
vegar, þá var hann enginn eftir-
bátur og endaði þá gjarnan söng-
inn með því að klappa saman lóf-
unum og segja „ólei“. Það var sem
hann afi hefði tekið bókstaflega
ritningarstaðinn í Filippíbréfinu
4,4: „Verið ávallt glaðir í drottni.
Ég segi aftur: Verið glaðir."
Á Þórsgötunni var alltaf gott og
gaman að vera hjá afa og ömmu
Þóreyju sem brosti svo fallega.
Elsku afi, ég veit að þú ert far-
inn heim og ég bið góðan Guð að
vefja þig sínum stóru örmum.
Mitt líf og sál og líkam minn
ég legg í náðarfadminn þinn.
Mér unn af hjarta’ að elska þig.
I Jesú nafni bænheyr mig.
(Stefán Thorarensen.)
Sigurlaug Guðrún, Jónas
og synir.
1
ÚTFARARSTOFA
HAFNARFJARÐAR
Stapahrauni 5, Hafnarfirði, sími 565 5892
Persónuleg,
alhliða útfararþjónusta.
Svem'r Olsen, Sverrir Einarsson,
útfararstjóri útfararstjóri
Útfararstofa íslands
Suðurhlíð 35 ♦ Sími 581 3300
+
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
BJARNI KRISTINN BJARNASON
fyrrv. hæstaréttardómari,
Einimel 18,
Reykjavík,
sem lést á Sjúkrahúsi Reykjavíkur sunnu-
daginn 22. nóvember, verður jarðsunginn frá
Dómkirkjunni miðvikudaginn 2. desember
kl. 13.30.
Ólöf Pálsdóttir,
Laufey Bjarnadóttir, Torfi Magnússon,
Auður Bjarnadóttir, Hákon Leifsson,
Ragnhildur Bjarnadóttir, Bjarni Þór Bjarnason,
Tinna Laufey Ásgeirsdóttir, Einar Scheving,
Magnús Þór Torfason, Bjarni Kristinn Torfason,
Ólafur Páll Torfason, Hlynur Helgi Hallgrímsson,
Inga Huld Hákonardóttir.

+
SÆVAR PÁLSSON,
Háteigsvegi 6,
Reykjavík,
áður til heimilis á Suðureyri
við Súgandafjörð,
verður jarðsunginn frá Bústaðakirkju þriðju-
daginn 1. desember kl. 13.30.
Þeim, sem vilja minnast hans, er bent á
Styrktarfélag vangefinna og Suðureyrarkirkju.
Svanhvít Ólafsdóttir,
Gylfi Pálsson,
Gunnar Pálsson, Hafdís Pálmadóttir,
Friðbert Pálsson, Margrét Theodórsdóttir,
Leó Pálsson, Ingunn M. Þorleifsdóttir.

+
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
GUÐJÓN Ó. HANSSON,
Skúlagötu 40a,
Reykjavík,
verður jarðsunginn frá Hailgrímskirkju þriðju-
daginn 1. desember kl. 13.30.
Kristbjörg Birna Guðjónsdóttir,
Brynjólfur Guðjónsson, Valgerður Jónsdóttir,
Birgir Guðjónsson, Hanna Ólafsdóttir,
Gunnar Rafn Guðjónsson, Ellen Gísiadóttir,
barnabörn og barnabarnabarn.
+
Innilegar þakkir til allra, sem sýndu okkur vinsemd og samúð vegna
fráfalls
JÓNS ÓSKARS
rithöfundar,
og heiðruðu minningu hans.
Einnig þökkum við Kjartani Magnússyni, lækni, starfsfólki heima-
hlynningar Krabbameinsfélagsins og starfsfólki á Landspítala og Sjúkra-
húsi Reykjavíkur fyrir ómetanlegan stuðning.
Kristín Jónsdóttir,
Una Margrét Jónsdóttir, Hólmsteinn Eiður Hólmsteinsson.
*
+
Þökkum af alhug samúð og hlýjar kveðjur við andlát og útför
MAGNÚSAR TORFA ÓLAFSSONAR
fyrrverandi ráðherra.
Hinrika Kristjánsdóttir,
Ingimundur T. Magnússon, Nína C.M. Blumenstein,
Halldóra G. Torfadóttir,
Sveinn E. Magnússon, Bridget Ýr McEvoy
og barnabörn.
Allan sólarhringinn. www.utfararstofa.ehf.is/