Ársritið Gestur Vestfirðingur - 01.01.1855, Qupperneq 78

78
þab eptir en áfeur. Svara&i hún þá karli, aö tilvinnandi
væri þab, ef hann brynni þá meb; og sannafcist her hib
fornkvefena: „Engi veit á hverri stundu mælir,“ því
hina sömu nútt brann Saurbær allur; komst Gubrfóur heil
úr eldinum, en Olafur karl brann inni. Telja þab og ann-
álaritarar, ab förukarl brynni þar inni, og mundi þab
víst Olafur þessi. Varb þetta mikill skabi Hallgrími presti;
en fyrir því, ab hann var svo vel látinn af súknarfúlki
sínu og mörgum öÖrum, sökum gáfna sinna mikilla — því
margir vitrir menn virbu hann fyrir þær — þá gafst honum
svo, aí) honum bættist skafeinn, svo staburinn varb upp-
byggbur þab sama haust. Varb þetta árib 1662.
Nú hafbi Hallgrímur prestur kve&ib passíusálma sína;
en margar eru getur á, hvab lengi hann hafi verib ab
verki því. þab ætla sumir, au alllengi væri hann meb
þá, og þú hann vandabi þá sem mest, mun þaí> úvíst ab
geta á, hvab lengi ab hann starfabi afe þeim, og munu
þab flestir sanna, ab tekizt hafi honum mei) yfirburbum,
einkum hvab andríki vibvíkur. En víst þykja líkindi á,
aö fyrri orkti hann Samúelssálma; er sagt í yfirriti
þeirra, ab orktir se 1656, og tæki hann ei þaö efni fyrir eptir
þab hann hefbi byrjaÖ passíusálmana, og heldur Vigfús
prúfastur, afe eigi mundi hann þú lengur meb hiÖ ágæta
verk þetta, en 4 eba 5 ár, og víst hefbi hann lokit) þeim
1660, og sýnir þaö formálijJúns prúfasts á Melum, Júns-
sonar prests og pínslarvotts í Vestmannaeyjum, þorsteins-
sonar, sem þetta ár er ritaöur á öskudaginn eba 7. marz;
þab sýnir og tileinkan Hallgríms prests sjálfs til þeirra
mágkvenna, Kristínar Júnsdúttur í Einarsnesi og Helgu
Arnadúttur í Hítardal, ritub 5. maí þá um vorib; og svo
meb eigin handarriti í marz þenna vetur, er hann meb
lítilli tileinkun gaf og sendi þá Ragnhildi Arnadúttur á
KaldaÖarnesi mei) formála Júns prúfasts, og svo sama ár
tileinkun hans sálmanna Ragneiöi Brynjúlfs dúttur hiskups.
þab ritar Vigfús prúfastur, ab ser sagt hafi verib af ei