Ársritið Gestur Vestfirðingur - 01.01.1855, Side 92

92
Guö náíji nú hvab gengur tregt, 2 vers (pr.).
Herra Jesú mín hjálp ertú, iOvers, eptir nafni hans (pr.).
Ilvah verhur fegra fundih, 4 vers, til GuSríhar Stefáns-
dóttur þá hún svúr (pr.).
Hverfa happs tímar, 6 vers (pr.).
*Hver græhir hjartans kvíba, 3 vers (pr.).
Hætta er stúr í heimi, 5. vers (pr.).
Hæsta lof af hjartans grunni, 10 vers, eptir nafni hans
(prentafej.
Hljúmi raustin barna bezt, 16 vers (pr.).
Hjartaí), þánkar, hugur, minni, 22 vers.
I upphafi fyrir sitt eilíft orh, 7 vers (pr.).
*I þínu nafni uppvaknabur, barnabæn í samstæbum (pr.).
Kominn er veturinn kaldi, 8 vers (pr.).
Lfknsami Guö og herra hár, 12 vers (pr.).
Letó mig minn Gub og lát mig ei, 4 vers (pr.).
Málshátt haffei’ eg í minni einn, 4 vers (pr.).
Mér er af hjarta minnisstætt, 12 vers (pr.).
Mun Guí) marga til dúmsins kalla? er bergmál eitt (pr.).
*Nú vil eg enn í nafni þínu. Bæn í samstæbum (pr.).
Ohú! hver vill mig verja, 12 vers, finnst meh 16 vers-
um (pr.).
Svo sem gler sýnist mér, 9 vers, til Torfa Erlendssonar
(prenta&ur).
Sælar þær sálir eru, 11 vers, eptir nafni dúttur hans (pr.).
Seg þú lof Drottni sála mín, 9 vers, orktur 1663 ah af-
stafeinni sútt (pr.).
Til alls er tífe, 7 vers (pr.).
Vetrar tíí), víst er umlibin nú, 4 vers, orktur 1657 (pr.).
Viljir þú Gufei gebjast vel, 3 vers (pr.).
þrátt mig nú þyrstir, 20 vers, er þúrunn Hallgrímsdúttir
upphaf versanna.
Nokkur kvæbi og vísur hans.
Afgenginn libsljúfi, eptir Björn Gíslason í Bæ.