Árbók Landsbókasafns Íslands - 01.01.1966, Síða 131

Árbók Landsbókasafns Íslands - 01.01.1966, Síða 131
BJÖRGVIN GUÐMUNDSSON TÓNSKÁLD 131 fegins hendi tilboði, sem honum barst síðla vetrar 1931, um að flytjast til íslands og takast á hendur söngkennslu við Menntaskólann og barnaskólann á Akureyri. En ekki varð heimkoman honum að öllu leyti til ánægju. Hér var margt breytt frá því sem verið hafði, er hann fór vestur, og ekki allt til hins betra að hans dómi. Honum fannst hann vera afskekktur á Akureyri og eins og hálfgert olnbogabarn. Líklega er of mikið sagt, að hann hafi verið haldinn óyndi, og segist hann þó hafa „að líkindum haft meira af óyndi að segja en almennt gerist.“ Mun það einkum eiga við fyrstu árin vestra og námsdvölina í Lundúnum. En í því sambandi er þess að gæta, að Björgvin vænti sér jafnan mikils af hverju, sem í vændum var. „Ég hlakkaði bókstaflega til alls,“ segir hann um sjálfan sig barn, „til vetrarins á sumrum og til sumarsins á vetrum, til að sofna á kvöldin og til að vakna á morgnana, í stuttu máli til alls.“ Og líklega hefir þetta loðað við hann lengst af. En tilhlökkunin hýður von- brigðunum heim, og vonbrigði Björgvins um ævina urðu mörg, svo sem ljóst hefir orðið hér að framan, og sum býsna sár. Afdrifaríkast varð þó, að námsdvölin í Lund- únum varð honum ekki til þeirrar uppbyggingar, sem hann hafði vænzt, atvinnuvonir hans við tónlistarstörf í Winnipeg að henni lokinni brugðust einnig að mestu, og eftir heimkomuna til Islands þótti honum tómlæti íslendinga meira og aðstæður sínar hér aðrar og lakari en hann hafði búizt við. Enn bættist það við, að heimsókn hans í íslendingabyggðir vestra í boði Vestur-íslendinga eftir meira en 20 ára fjarveru varð honum ekki heldur að öllu leyti til þeirrar gleði, sem hann hafði vonað. Allt þetta olli því, að hann varð beiskur nokkuð með aldrinum og taldi sig og störf sín vanmetin. Og þegar svo stóð á, gat hann orðið býsna orðhvass og illskeyttur, jafnvel fremur en honum sjálfum þótti gott, er frá leið. Eftir heimkomuna samdi Björgvin engin ný stórverk, en á fyrstu árunum á Akur- eyri (1932-34) hreinritaði hann og gekk til fullnustu frá eldri verkunum, Streng- leikum, Orlagagátunni og Friði á jörðu. Mikinn fjölda smærri verka samdi hann á þeim 30 árum, sem hann var þar búsettur, sumt af því upp úr eldri drögum. Þá stofn- aði hann og stýrði um árabil Kantötukór Akureyrar, sem frumflutti mörg verk hans. Enn samdi hann (1939) leikritið Skráðsbónclann, sem tvívegis hefir verið sýnt á Akureyri, og loks Minningar sínar (lokið í janúar 1950). Björgvin var nokkuð hag- mæltur og orti sjálfur texta við sum af lögum sínum, auk söngva í leikritinu. Hann var að eðlisfari mikill eljumaður og féll ógjarnan verk úr hendi, meðan heilsa og kraftar entust. Jafnframt því sem hann vann að hreinritun og frágangi eigin verka sinna, gaf hann út, valdi og raddsetti safn af kórlögum, sem kom út fjölritað undir nafninu Söngva-Borga (Ak. 1939), svo og Sjötíu og sjö söngva handa barna- og kvennakórum (Ak. 1945) og Söngvasajn L. B. K. (Landssambands blandaðra kóra), 55 alþýðleg kórlög (Ak. 1948). Af frumsömdum verkum hans er mér kunnugt um, að þessi hafa komið út: Serenade (Chicago 1924), Kvöldbœn (Rvk 1928), íslands þúsund ár, hátíðarkantata (fjölr., Winnipeg 1930), Vögguvísa Höllu (Sofðu unga ástin mín, Rvk 1932), Dauðsmanns- sundið (Ak. 1932), / dalnum (Ak. 1932), allt einsöngslög nema hátíðarkantatan,
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156

x

Árbók Landsbókasafns Íslands

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Árbók Landsbókasafns Íslands
https://timarit.is/publication/279

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.