Morgunblaðið - 02.11.2001, Blaðsíða 67

FÓLK Í FRÉTTUM
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 2. NÓVEMBER 2001 67
Vesturgötu 2, sími 551 8900
í kvöld
LAUGAVEGI, S. 511 1717KRINGLUNNI, S. 568 9017
Langur
laugardagur
Tilboð
Dömur
DIESEL gallabuxur 5.990,-
NICEGIRL peysur 2.990,-
MIA kápur 10.990,-
URBAN gallapils 2.990,-
ASSURE dragtir 9.800,-
Herra
DIESEL gallabuxur 5.990,-
4YOU peysur 2.990,-
PARKS skyrtur 2.990,-
PARKS jakkaföt 16.900,-
Skór
BRONX mokkasíur 2.990,-
TREEND stígvél 3.990,-
DONE stígvél 4.990,-
eva
LAUGAVEGI 91
s. 562 0625
GERARD DAREL - DKNY - NICOLE FARHI - JOSEPH - PAUL ET JOE - TARA JARMON - CUSTO - BZR - SELLER - FRANSI
Langur laugardagur
20% afsláttur af glæsilegum fatnaði frá
CUSTO og BZR
10% afsláttur af Nicole Farhi
MEÐ Logandi ljósi binda Sálar-
verjar enda á sögu í tveimur bind-
um sem hófst með plötunni Annar
máni en hún kom út fyrir síðustu
jól. Það vekur óneitanlega athygli
þegar „dægurtónlistarsveit“, sem
hefur aðallega ver-
ið þekkt fyrir gríp-
andi stuðlög og
söngvænar ballöð-
ur, ræðst í gerð
plötubálks, sem of-
inn er saman með
einni heildarhugmynd.
Logandi ljós er á heildina litið
betur heppnað lagasafn en það sem
á undan kom og bara nokkuð hag-
lega samsett poppplata. Við endur-
hlustun kemur í ljós að Annar máni
hefur ekki elst tiltölulega vel en
þessi plata hér er til muna jafnari
og rennsli betra. Eitt, tvö lög
standa ekki áberandi upp úr heldur
eru gæði laga svipuð og góðu heilli
eru flest þeirra bara prýðilegustu
popplög. Hljómur allur og hljóð-
færaleikur er ennfremur til fyrir-
myndar. Platan byrjar vel með
„Ekki trúa á það versta“ og
„Flæði“; „Logandi ljós“ er vel
heppnað millispil; „Betri en ekki
neinn“ er útsjónarsöm og metnað-
arfull smíð og rokkarinn „Hinn eini
sanni“ svínvirkar. Lokalögin tvö
eru þó hiklaust þau bestu hér. „Á
nýjum stað“ er frábært lag, mel-
ódískt og hrífandi, og „Að lokum“
bindur smekklegan lokahnút á plöt-
una.
Brotlendingar er samt að finna.
„Nú liggur á“ er líklega slappasta
lag plötunnar og einnig er „Ég var
þar“ heldur klén smíð, þá sérstak-
lega viðlagið. „Um svala nátt“ er
líka óttalegt miðjumoð.
Platan líður þægilega áfram sem
heild þótt stundum hætti værðinni
til að vera fullmikil. Það sem dregur
báðar þessar plötur þó hvað mest
niður er þetta daður Sálarinnar við
„heildarhugmynd og -form“ sem
kemur niður á innbyggðum frísk-
leika þeirra og melódísku næmi.
Útkoman er vissulega heildstæðar
plötur og áferðarlík lög en það er á
kostnað áðurgreinds, sem er miður.
Það er því eins og „alvarleikinn“
sem fylgir sögunni passi sveitinni á
stundum illa. Til dæmis er umslags-
hönnunin hér og á fyrirrennaranum
skelfileg. Ofurstíliseraðar myndir
Ara Magg og þessi „leyndardóms-
fullu“ textabrot inni í bæklingi fara
langt yfir strikið í tilgerðinni.
Undirliggjandi þema þessara
platna, þ.e. heildarhugmyndin, þyk-
ir mér því í raun vera nokkuð mis-
heppnað. Dularfullar tilvísanir og
sértæk setningabrot verða einfald-
lega pirrandi til
lengdar, og vegna
þessa nær maður
aldrei almenni-
legri tengingu við
textana/söguna.
Notast er við góða
og gilda íslensku
hér og Stefán er
skýrmæltur mjög
og er það hið
besta mál. Þess er
vel gætt að textar
séu rímaðir, oft
reyndar of vel.
Stundum hefur
maður á tilfinn-
ingunni að Stefán
standi yfir hausa-
mótunum á
manni, mælandi
orðin styrkri ákveðinni röddu beint
inn í eyrað á manni, svo maður nái
nú alveg örugglega hverju og einu
orði. (Dæmi úr „Betri en ekki
neinn“: frá, stjörnugrá, tá, þrá;
stráð, áð, hetjudáð, skráð.) Þessi
rímnagnótt er í völdum tilfellum
einfaldlega asnaleg.
Ég kveð þessa tvennu með eilít-
inn söknuð í huga verð ég að við-
urkenna. Sálin má, þrátt fyrir allt,
eiga það að hafa vakið fjölmargar
spurningar með þessum pakka sem
hefur verið spennandi að velta sér
upp úr.
Vinur minn sagði mér að með
þessum tveimur plötum væri Sálin
búin að finna sína hillu. Ég get ekki
tekið undir það. Það er meira eins
og þeir hafi fundið nýja, dálítið
skrýtna hillu og ákveðið að bregða
sér á hana, svona til að prófa. Það
er ekkert út á það að setja í sjálfu
sér þótt maður klóri sér dálítið í
hausnum yfir öllu saman. Í raun eru
þessar tvær plötur nokkuð furðu-
legar, eins og þær geti ekki al-
mennilega ákveðið hvað þær eiga að
vera.
Þótt útkoma þessara þreifinga
Sálarinnar sé um margt vafasöm
hafa þær þó getið af sér ágæt popp-
lög sem eru þess virði að leggja sig
eftir. Á Logandi ljósi er meira um
slíkt en ekki og það er kostur henn-
ar, umfram allt.
Eigum við ekki bara að segja að
eins og í sögunni af Sól og Mána
hafi ævintýri Sálarinnar byrjað illa
en endað vel.
Tónlist
Sér á
parti
Sálin hans Jóns míns
Logandi ljós
Skífan/Spor
Logandi ljós, seinni hluti sagnaflokksins
um Sól og Mána, sem hófst með plötunni
Annar máni. Sálin hans Jóns míns leikur
en hana skipa Guðmundur Jónsson (gít-
ar, söngur, bakraddir, píanó, forritun,
hljóðsarpur, hljómborð, píanóstrengir),
Stefán Hilmarsson (söngur, bakraddir,
flaut), Jens Hansson (hljómborð, rafsax,
saxófónn, hljóðsarpur, forritun), Friðrik
Sturluson (bassi, bandalaus bassi, bak-
raddir) og Jóhann Hjörleifsson (trommur,
slagverk, víbrafónn, klukkuspil, mar-
imba, bakraddir, djembe-trommur). Einn-
ig leikur Bergur Geirsson á flygilhorn.
Textar eru eftir Friðrik Sturluson og 31.
febrúar. Upptökustjórn var í höndum Guð-
mundar Jónssonar og um strengjaútsetn-
ingar sá Samúel J. Samúelsson.
Strengjasveitin var skipuð þeim Margréti
Kristjándóttur (fiðla), Dóru Björgvins-
dóttur (fiðla), Þórunni Marínósdóttur
(víóla) og Ásdísi Arnardóttur (selló).
44,49 mínútur.
Arnar Eggert Thoroddsen
Ljósmynd/Kjartan Már
Sálin hans Jóns míns: Með Logandi ljósi binda Sál-
arverjar enda á sögu í tveimur bindum sem hófst
með plötunni Annar máni.