Morgunblaðið - 14.03.2004, Síða 27

Morgunblaðið - 14.03.2004, Síða 27
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 14. MARS 2004 27 Heimilisarnar eru stórmerkilegtef ekki stórfurðulegt fyrirbæri. Eldurinn er sem kunnugt er ein af allra stærstu uppfinningum mann- kynsins. Það var ekki ónotalegt að geta safnast saman á köldum kvöld- um við bálið, auk þess sem menn komust smám saman upp á lag með að grilla á teini veiðibráð sína og elda sér grauta úr hvers kyns grösum og fræjum sem safnað var saman af ötulum höndum (mig grunar að þar hafi konuhendur verið að verki). Jæja, svo liðu árin, áratugirnir, árhundruðin og árþús- undin. Allt til þess tíma þegar Íslend- ingar komu sér upp hitaveitu og ekki var lengur nein þörf fyrir logandi eld í híbýlum þeirra, nema þá til að minn- ast löngu liðinnar hefðar – að safnast saman við eldinn, allur hópurinn, til að hlýja sér og njóta samvistanna. Ég hef aldrei búið í húsi þar sem er arinn, og stundum hefur mér þótt það leiðinlegt – jafnvel látið mig dreyma um að láta gera arin í stofuna mína. Ég hef hins vegar lengi átt olíuofn. Þegar hitaveitan brást á árum áður og fólk sat norpandi undir ullartepp- um, kappklætt og yljaði sér á hita- pokum og heitu kaffi, þá ákvað ég að fjárfesta í litlum olíuofni til þess að vera viðbúin þegar næsta kuldakast kæmi og hitaveitan brygðist. Slíkt ástand hefur ekki skapast enn svo olíuofninn hefur rykfallið í geymslu allt til dagsins í dag – hefur aldrei verið notaður. Það er þó ekki svo að ég hafi aldrei komist í kynni við heimilisarna, ég hef verið gestkomandi í húsum sem státa af þessu margfræga fyrirbæri, sem svo mjög kemur t.d. við sögu í enskum bókmenntum, enda eru ensk hús afar köld og ekki vanþörf á arni. Eitt sinn kom ég t.d. í hús til fólks sem fest hafði kaup á ágætu húsi sem var með „arni í stofunni“, eins og seg- ir gjarnan í fasteignaauglýsingum. Fólkið var nýflutt og með lítil börn sem aðkallandi var að koma í rúmið svo njóta mætti samfundanna. Húsmóðirin, þreytt og lúin eftir erfiðan dag, en stolt af hinum nýju húsakynnum, bjó sig undir að svæfa börnin en húsbóndinn, íklæddur heimajakka bólstruðum, býður mér sæti í stofunni og segir svo: „Jæja, frú Guðrún, ættum við nú ekki prófa að kveikja upp í arninum.“ „Það væri nú ekki úr vegi,“ svaraði ég og að svo mæltu snaraðist hús- bóndinn og sótti kubb til að kveikja í og einnig uppkveikjuolíu í brúsa. Hann hellti ótæpilega úr brúsanum og bar svo eldspýtu að öllu saman. Ekki er að orðlengja það að upp steig mikið bál. Allt var nýmálað í stofunni og eldurinn lýsti svo fagurlega upp glæsileg híbýlin að unun var á að horfa. Nokkra stund sátum við í náðum og horfðum á eldinn, eins og forfeð- urnir löngu liðnu gerðu víst gjarnan við ýmis tækifæri – samanber ráð- legginguna til þeirra sem líður illa: „Sittu við eld og gakktu með sjó“. En ekki höfðum við lengi setið þeg- ar ljóst var að ekki var allt sem skyldi með arininn. Eldurinn magnaðist sí- fellt og jafnframt tók að leggja svart- an reyk frá eldstæðinu. Reykjar- strókurinn vafði sig upp eftir hvítmáluðum veggjunum og áður en varði voru þeir orðnir gráir og síðan nálguðust þeir óðfluga að verða kol- svartir. Okkur tveimur í stofunni brá mjög. „Nú verður konan ekki ánægð,“ sagði húsbóndinn fljótmæltur, sótti í miklu hasti vatn í könnu og slökkvi- starfið hófst. Þegar eldurinn var slokknaður eft- ir langa mæðu var ljóst að hann hafði valdið miklum skaða. Ég fékk lánaða gúmmíhanska og fötu sem ég fyllti af vatni og sápu og við hófum að þrífa veggina með tusk- um. Ekki gekk það vel, sótið dreifðist um í flekkjum. Þá náðum við í gluggasprey og það gerði hvítar skellur í dökka flekkina. Ég ætla ekki að reyna að lýsa svipnum á hinni stoltu húsmóður sem í þessum svifum kom inn í stofuna eftir að hafa svæft börnin. Síðar kom í ljós að það hafði ekki verið opnað fyrir loftgat í arninum og því fór sem fór. Síðan hef ég mörg kvöldin setið glöð við hitaveituofnana mína og íhugað að losa mig við rykfallna olíu- ofninn við tækifæri – hver veit hvern- ig færi ef kveikt væri á honum. ÞJÓÐLÍFSÞANKAR/ Er svo slæmt að hafa bara hitaveituofnana? Við heimilisarininn eftir Guðrúnu Guðlaugsdóttur Landsvirkjun hefur sett á stofn sjó› til styrktar nemendum á fram- haldsstigi háskólanáms (meistara- og doktorsnám) sem eru a› vinna a› lokaverkefnum sínum og ver›a styrkir veittir úr sjó›num árlega. Ákve›i› hefur veri› a› verja samtals 3 milljónum króna í námsstyrki á flessu ári og ver›ur fyrstu styrkjunum úthluta› í maí næstkomandi. Hver styrkur ver›ur a› lágmarki 400 flúsund krónur. Markmi› me› námsstyrkjunum er a› efla menntun og hvetja til rannsókna á hinum margvíslegu svi›um sem tengjast starfsemi Landsvirkjunar. Umsækjendur eru sérstaklega hvattir til a› kynna sér hina fjölbreyttu starfsemi Landsvirkjunar á vefsí›u fyrirtækisins. Styrkjunum er ætla› a› standa undir hluta af kostna›i vi› lokaverkefni sem hafi› er e›a mun hefjast á flessu ári. Umsækjendur flurfa a› leggja fram l‡singu á verkefninu, me›mæli lei›beinanda og rökstu›ning fyrir flví a› verkefni› tengist starfsemi Landsvirkjunar. Umsóknum ásamt fylgigögnum skal skila á skrifstofu Landsvirkjunar, Háaleitisbraut 68, 103 Reykjavík, merktum: „NÁMSSTYRKIR LANDSVIRKJUNAR 2004“. Umsóknarey›ublö› og nánari uppl‡singar um styrkveitinguna og starf- semi Landsvirkjunar er a› finna á vefsí›u Landsvirkjunar, www.lv.is. Einnig veitir Ólöf Nordal upplýsingar í síma 515 9000 og olof@lv.is. Umsóknarfrestur er til 5. apríl 2004. Öllum umsóknum ver›ur svara› og fari› me› flær sem trúna›armál. Styrkir til nema á framhaldsstigi háskólanáms Landsvirkjun er í hópi stærstu fyrir- tækja landsins. Tilgangur fyrirtækisins er a› stunda starfsemi á orkusvi›i ásamt annarri vi›skipta- og fjármála- starfsemi. Hjá Landsvirkjun starfa um 330 starfsmenn me› mjög fjölbreytta menntun. Forgangsverkefni fyrirtækisins eru m.a. a› taka flátt í fyrirhugu›um breyt- ingum á skipulagi orkumála til a› tryggja stö›u Landsvirkjunar á orku- marka›i og efla gæ›a- og umhverfis- stjórnun. Mikil áhersla er lög› á nú- tíma mannau›sstjórnun me› áherslu á flekkingarstjórnun, fjölskylduvænt starfsumhverfi, jafnrétti og tækifæri til starfsflróunar. L a n d s v i r k j u n a u g l ‡ s i r e f t i r u m s ó k n u m u m s t y r k i v e g n a m e i s t a r a - e › a d o k t o r s v e r k e f n a RAFMAGN Á ÍSLANDI 1904–2004 N O N N I O G M A N N I I Y D D A • 0 1 4 1 4 • s ia .i s N O N N I O G M A N N I I Y D D A • N M 1 1 5 5 0 • sia .is Flug og m ynd á næ stu le igu Skafmiði fylgir hverri mynd 100 stórborgarferðir! 100.000 vinningar!

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.