Morgunblaðið - 01.04.2004, Blaðsíða 31

SUÐURNES
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 1. APRÍL 2004 31
ÍBÚUM bæjanna á Suðurnesjum
sem næst liggja höfuðborgarsvæð-
inu hefur fjölgað umtalsvert á síð-
ustu árum. Fólk
virðist líta á bú-
setu þar sem val-
kost þótt áfram
sé unnið á höfuð-
borgarsvæðinu.
Mikið hefur
verið byggt í
sveitarfélögunum
fimm á Suður-
nesjum, ekki síst
Vogum, Grinda-
vík og Garði. Á
síðasta ári fjölgaði íbúum í þessum
bæjum en fækkaði heldur í Reykja-
nesbæ og Sandgerði.
Íbúðaverð er mun lægra á Suð-
urnesjum en á höfuðborgarsvæðinu
og laðar það marga að. Jónas Hólm-
geirsson hjá fasteignasölunni Ási í
Hafnarfirði segist hafa selt margar
íbúðir í Grindavík á undanförnum
árum. Telur hann að fólk sé fyrst og
fremst að sækja í ódýrara húsnæði.
Fasteignaverð hafi þó verið að
hækka í Grindavík. Nefnir Jónas að
menn geti keypt sér einbýlishús í
Grindavík á nítján milljónir en slík
hús á höfuðborgarsvæðinu séu föl á
27 til 28 milljónir kr. Verðmunurinn
hafi verið enn meiri áður. Þá segir
hann að mikið hafi verið selt og úr-
valið ekki eins gott og oft áður.
Jónas segir að flestir sem kaupi í
Grindavík séu af höfuðborgarsvæð-
inu þótt eitthvað sé um að menn
flytji sig um set innanbæjar. Menn
leggi það á sig að keyra á milli,
hugsi sem svo að þeir þurfi hvort
sem er að keyra í vinnuna og ekki
muni öllu hvort ekið sé úr Graf-
arvogi eða Grindavík. Hann telur að
fólk sé ánægt. Þetta sé góður og
vaxandi bær með einsetnum skóla
og öflugu íþróttastarfi.
Sækir í lægra fasteignaverð
Hilmar Þór Bryde hjá fasteigna-
sölunni Hraunhamri í Hafnarfirði
hefur sömu sögu að segja um Vog-
ana og Jónas um Grindavík en hann
hefur selt mörg hús þar. Fólk sé
fyrst og fremst að sækja í lægra
fasteignaverð enda muni 20 til 30%
á eignum þar og á höfuðborgar-
svæðinu. Fólk hafi getað selt blokk-
aríbúð í Reykjavík og keypt sér ein-
býlishús í Vogum. Þá henti mörgum
að búa í litlu en vaxandi þorpi.
Flestir nýir íbúar í Vogum á
Vatnsleysuströnd koma frá Hafnar-
firði eða Reykjavík, segir Snæbjörn
Reynisson, skólastjóri Stóru-Voga-
skóla, grunnskóla þorpsins, en hann
hefur í starfi sínu fundið mjög fyrir
þeirri öru fólksfjölgun sem verið
hefur í Vogum síðustu ár.
Hreppsnefnd Vatnsleysustrand-
arhrepps skipulagði ný íbúðarhverfi
og markaðssetti Vogana fyrir
nokkrum árum. Lóðir voru boðnar á
lægra verði en fólk á almennt kost
á. Þetta framtak skilaði sér í örrri
fjölgun íbúa og er nú flutt í flest
húsin. Skólinn sprengdi utan af sér
húsnæðið þótt byggt væri við og það
stöðvaði frekari þróun í bili. Nú hef-
ur hreppsnefndin ákveðið að blása
til nýrrar sóknar, stækka skólann
og skipuleggja ný hverfi enda hefur
eftirspurn eftir lóðum haldist.
Stefnt er að fjölga um 200 íbúa til
viðbótar.
Snæbjörn skólastjóri segir að fólk
hafi getað komið sér upp húsnæði í
Vogunum á mun ódýari hátt en á
höfuðborgarsvæðinu. Telur hann
það helstu ástæðu þess að fólkið
hefur flykkst í Vogana. Þannig hafi
fólk getað byggt gott einbýlishús
fyrir vel innan við tuttugu milljónir
kr.
Algengast er að fólkið halda
áfram að vinna á höfuðborgarsvæð-
inu. Hann segist þó verða var við að
annað foreldrið vilji gjarnan vera
nær börnunum og talsvert sé spurt
um ýmis störf í skólanum.
Ekki segist Snæbjörn verða var
við annað en að nýju fólki gangi vel
að samlagast íbúunum sem fyrir
eru. Fólk kynnist í gegnum börnin,
til dæmis í foreldrastarfi í skólanum
eða íþróttunum og hann segist
verða var við eldra fólkið í kórstarfi
og öðru félagsstarfi.
Helstu vaxtarverkirnir eru í skól-
anum. Það skapar ákveðið umrót
þegar alltaf eru að koma nýir nem-
endur og segir Snæbjörn að það
þekki menn svo sem í öllum nýjum
hverfum í stærri bæjum.
Nýtt hverfi í Reykjanesbæ
Fram undan er enn meira fram-
boð lóða í sveitarfélögunum á Suð-
urnesjum. Mest munar um nýtt
hverfi í Innri-Njarðvík, Tjarna-
hverfi, sem búið er að skipuleggja,
gatnagerð að byrja og byrjað verður
að úthluta lóðum á næstunni. Lóða-
skortur hefur verið í Reykjanesbæ
og kann það að vera ástæðan fyrir
því að það sveitarfélag hefur ekki
verið með í slagnum um fólkið sem
velur sér búsetu utan mesta skark-
ala höfuðborgarsvæðisins. Upp-
bygging Tjarnahverfis ræðst af eft-
irspurn og ef eftirspurn eftir lóðum
verður mikil getur risið þar fjöl-
mennt hverfi á stuttum tíma.
Fjölgun í
þorpunum næst
höfuðborginni
Morgunblaðið/Helgi Bjarnason
Fjölgun: Merki fólksfjölgunar birtast stöðugt með nýjum andlitum í Stóru-Vogaskóla.
Snæbjörn
Reynisson
Keflavík | Ljóðatónleikar
verða í Duushúsum í dag,
fimmtudag, klukkan 20. Hall-
veig Rúnarsdóttir sópransöng-
kona og Árni
Heimir Ing-
ólfsson koma
fram.
Á efnis-
skránni eru
sönglög eftir
Franz Schu-
bert, Edvard
Grieg, Kurt
Weill, Pál Ís-
ólfsson, Jór-
unni Viðar,
Karl O. Run-
ólfsson, Jón
Nordal og
Hjálmar H.
Ragnarsson.
Meðal annars
munu Hallveig
og Árni Heim-
ir flytja ljóða-
flokkinn
Haugtussa eft-
ir Grieg, sem
er eitt af meistaraverkum
sönglagsins á 19. öld og mark-
aði tímamót í norrænni söng-
lagagerð. Fluttu þau flokkinn í
Sigurjónssafni síðastliðið haust
og hlutu einróma lof fyrir, segir
í fréttatilkynningu frá menn-
ingarfulltrúa Reykjanesbæjar.
Tónleikar þessir eru í röð
landsbyggðartónleika á vegum
Félags íslenskra tónlistar-
manna sem styrktir eru af
menntamálaráðuneytinu en
Tónlistarskóli Reykjanesbæjar
og menningarfulltrúi eru sam-
starfsaðilar í Reykjanesbæ.
Tónleikarnir eru öllum opnir og
kostar miðinn kr. 1.000 en nem-
endur Tónlistarskóla Reykja-
nesbæjar og gestir undir 18 ára
aldri fá frítt inn og eldriborg-
arar fá helmingsafslátt.
Ljóðatón-
leikar í
Duushús-
um
Hallveig
Rúnarsdóttir
Árni Heimir
Ingólfsson
„OKKUR líður einstaklega vel hér. Það er
eins og við höfum búið hér í fjölda ára,“ segir
Linda Jónsdóttir, einn þeirra fjölmörgu nýju
Grindvíkinga sem að undanförnu hafa flutt
þangað af höfuðborgarsvæðinu.
Linda og maður hennar, Ottó Helgi Ver-
mundsson, fluttu frá Ísafirði til Hafnarfjarðar
fyrir átta árum. Þar bjuggu þau í þriggja her-
bergja íbúð með þremur börnum sínum en
þau eru á aldrinum frá fjögurra til ellefu ára
gömul. Jón Símon er elstur, þá Guðrún og
yngst er Helena Björk. Þau vildu stækka við
sig húsnæði og óaði við verðinu á höfuðborg-
arsvæðinu. „Ég var ekki reiðubúin að fara aft-
ur vestur. Hér fundum við ágætt húsnæði í
raðhúsi, nærri tvöfalt stærra en við vorum í,
og þurftum aðeins að bæta við 700 þúsund kr.
Við þekkjum það líka hve gott er að vera með
börn á svona stað. Enda hefur það komið á
daginn að þau fara bara út til að leika sér og
maður þarf ekki að hafa neinar áhyggjur af
umferðinni eða öðru,“ segir Linda.
Hún bætir því við að gott félagsstarf sé fyr-
ir börn í Grindavík og mikið íþróttalíf. Guð-
rún sé til dæmis byrjuð í fótbolta og körfu-
bolta og vel hafi verið tekið á móti þeim í
skólanum. Þá hafi engir biðlistar verið á leik-
skólanum og yngsti fjölskyldumeðlimurinn
gengið beint þangað inn. Linda segir að vissu-
lega fylgi því rót að flytja á milli bæjarfélaga
á skólatíma og hafi það ruglað námið eitt-
hvað.
Linda bar nokkurn ugg í brjósti varðandi
vinnu því hún hafði heyrt talað um atvinnu-
leysið á Suðurnesjum. Hún segist hins vegar
hafa verið heppin að komast strax í vinnu,
farið að vinna við saltfiskverkun.
Ottó Helgi heldur áfram í vinnu sinni hjá
Furu í Hafnarfirði enda segir hann að gott sé
að vera þar. „Ég kveið því svolítið að þurfa að
keyra á milli en það fór strax af. Þetta tekur
bara hálftíma. Einn vinnufélagi minn býr hér í
Grindavík og annar sem á heima í Keflavík
hefur keyrt á milli í tíu ár. Ég hlýt að geta
gert það eins og þeir,“ segir hann.
Þau eru nýflutt til Grindavíkur en Linda
segir að þeim gangi vel að samlagast. Hún
segist kynnast fólki í vinnunni og sé aðeins
byrjuð að kynnast nágrönnum. „Maður tekur
enn eftir því að það er horft á mann, menn sjá
nýtt andlit í bænum,“ segir Ómar en Linda
bætir því við að það sé fljótt að breytast. „Það
stoppaði kona mig á götu og spurði mig
hreint út hvort ég væri ekki mamma hans
Jóns Símonar og heilsaði mér. Börnin eru enn
fljótari að laga sig að nýjum aðstæðum en
við,“ segir Linda.
Eins og við höfum búið hér í fjölda ára
Á nýjum stað: Linda Jónsdóttir og Ottó Helgi
Vermundsson ásamt Guðrúnu 10 ára og Helenu
Björk sem er á fimmta ári. Heimilishundurinn
fékk að vera með á myndinni.
„ÉG sagði þeim það í vinnunni að ég
þyrfti að taka skrefið yfir höf-
uðborgarsvæðið,“ segir Ómar Pét-
ursson sem flutti með fjölskyldu
sinni frá Dalvík til Grindavíkur í
haust. Hann vinnur í Hafnarfirði og
setur keyrsluna ekki fyrir sig.
Það var tilviljun að Grindavík
varð fyrir valinu hjá Ómari. Hann
segist hafa viljað skipta um vinnu en
ekki verið um auðugan garð að
gresja fyrir norðan og hafi hann því
ákveðið að þiggja vinnu sem bauðst
hjá heildsölufyrirtækinu Ísfelli í
Hafnarfirði. „Sigrún var heilan vet-
ur fyrir norðan með krakkana, okk-
ur fannst nóg rót þótt við færum
ekki að færa þau milli skóla á þeim
tíma,“ segir Ómar.
Þau voru að skoða íbúðir í Hafn-
arfirði á síðasta ári þegar það barst í
tal í heimsókn til bróður Ómars í
Grindavík að gott hús væri þar á
lausu, hús sem tengdaforeldrar hans
hefðu ætlað að selja. Úr varð að þau
keyptu það.
Fleira en eitt réði þeirri ákvörðun
Ómars og Sigrúnar Ingibjargar
Guðmundsdóttur að flytjast til
Grindavíkur. Hann er frá Bakkafirði
en hún frá Akureyri og kunna þau
betur við sig á minni stöðum en
stærri og telja það einnig betra fyrir
börnin þrjú að alast upp í þannig
umhverfi. „Hér fær maður líka
meira fyrir peningana,“ segir Ómar
og vísar til þess að þau hefðu fengið
125 fermetra einbýlishús með bíl-
skúr fyrir sama verð og 100 fer-
metra blokkaríbúð í Hafnarfirði.
Á móti lægra húsnæðisverði kem-
ur kostnaður við að aka til og frá
vinnu í Hafnarfirði, um 80 kílómetr-
ar á dag. „Sumir í vinnunni skildu
ari í vinnuna en ég.“ Ómar bætir því
við varðandi kostnaðinn við að aka á
milli að það sé hægt að aka nokkuð
langt fyrir þær tíu milljónir sem
hann sparaði við húsakaupin.
Ómari og fjölskyldu hans líður vel
í Grindavík. Hann talar um að gott
sé að vera laus við bæjarstressið.
Þau eiga þrjú börn, Ingibjörgu
sem er að verða tíu ára, Friðmar
Örn sjö ára og Sigríði Erlu sem er að
verða 10 mánaða. Sigrún Ingibjörg
er leikskólakennari í barneign-
arorlofi. Hún hefur fengið vinnu í
leikskóla í Grindavík þegar því lýk-
ur.
„Grindavík er heldur stærra bæj-
arfélag en Dalvík en bæjarandinn er
svipaður. Eldri stelpan er byrjuð í
barnakór og körfubolta og við höf-
um aðeins kynnst öðrum foreldrum í
gegnum það. Svo hjálpar það okkur
að komast inn í samfélagið að bróðir
minn býr hér,“ segir Ómar.
Hann segist mest sakna þess að
geta ekki fengið útrás fyrir veiði-
delluna, með sama hætti og fyrir
norðan. Eins sé lengra að heimsækja
nánasta skyldfólk þeirra sem búi
fyrir norðan og austan.
Tók skrefið yfir
höfuðborgarsvæðið
Morgunmatur: Sigríður Erla hafði
meiri áhuga á að fylgjast með
óvæntum gesti en föður sínum, Óm-
ari Péturssyni, sem var að hjálpa
henni að matast.
ekkert í því að ég væri að þvælast
alla þessa leið í vinnuna. Þegar mál-
ið er skoðað aðeins nánar má segja
að fjarlægðin sé afstæð því þeir sem
búa uppi í Grafarvogi eru ekki fljót-