Morgunblaðið - 01.04.2004, Side 47

MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 1. APRÍL 2004 47
✝ Páll Melstedfæddist á Vatn-
eyri við Patreks-
fjörð 13. desember
1914. Hann lést á
dvalar- og hjúkrun-
arheimilinu Grund
25. mars síðastlið-
inn. Foreldrar hans
voru Halldór Mel-
sted, f. 20. febrúar
1870, d. 11. desem-
ber 1954 og Ólína
Melsted, f. 10. ágúst
1877, d. 26. febrúar
1963. Systkini Páls
eru: Elías (látinn),
Birna (látin), Lilja (látin) og Gunn-
ar.
Hinn 14. desember 1940 kvænt-
ist Páll, Elsu S. Melsted húsmóður,
f. 22. nóvember 1920 í Reykjavík,
d. 11. september 2003. Foreldrar
hennar voru Victor Strange, f. 2.
september 1896, d. 4. ágúst 1975
og Hansína Strange, f. 8. júní
1900, d. 1. maí 1986. Páll og Elsa
eignuðust sjö börn, átján barna-
börn og tólf barnabarnabörn.
Börn þeirra eru: 1) Victor renni-
smiður, f. 19. apríl 1941, kvæntur
Rannveigu Árnadóttur húsmóður,
f. 5. júlí 1942. Dætur þeirra eru:
Stefán Örn, dætur Kristínar og
stjúpdætur Stefáns eru Aðalheið-
ur og Ragnheiður Ásgrímsdætur.
Maki Aðalheiðar er Hreinn Jak-
obsson, synir þeirra eru Tryggvi
Páll og Egill Már. Börn Ragnheið-
ar eru Kristín og Helgi. 5) Páll
skrúðgarðyrkjumeistari, f. 16.
desember 1954, kvæntur Guð-
laugu Elíasdóttur lyfjatækni, f. 26.
nóvember 1953. Börn þeirra eru
Þormar, Gunnhildur og Helgi
Páll. 6) Ruth lyfjatæknir, f. 23.
október 1959, var gift Kristjáni
Einari Einarssyni ljósmyndara, f.
29. apríl 1958. Synir þeirra eru
Hjalti og Bjarki. 7) Ólafur lands-
lagsarkitekt, f. 2. desember 1965,
kvæntur Valgerði Ástu Sveins-
dóttur innanhússarkitekt, f. 16.
apríl 1965. Börn þeirra eru Sveinn
Ólafur og Ásta Dagmar.
Páll ólst upp á Patreksfirði og í
Reykjavík. Hann gekk í Miðbæj-
arskólann og Iðnskólann í Reyka-
vík. Hann lauk sveinsprófi í múr-
iðn 1949 og starfaði við þá iðn þar
til hann lét af störfum. Páll var fé-
lagi í Múrarafélagi Reykjavíkur
frá 1949. Hann stundaði hesta-
mennsku frá unga aldri og var fé-
lagi í Hestamannafélaginu Fáki.
Páll og Elsa bjuggu lengst af á
Sólbakka við Nesveg en síðustu
þrjú ár á dvalar- og hjúkrunar-
heimilinu Minni-Grund.
Útför Páls verður gerð frá Nes-
kirkju í dag og hefst athöfnin
klukkan 13.30.
Hildur, sambýlismað-
ur Jón Bjarnason,
Birna, í sambúð með
Hjörvari Hjörleifs-
syni, þau eiga soninn
Victor, og Guðbjörg,
sambýlismaður Almar
Danelíusson. 2) Hall-
dór módelsmiður, f. 9.
júlí 1946, kvæntur
Þórunni Kristinsdótt-
ur húsmóður, f. 30.
júní 1946. Börn þeirra
eru: Unnur, maki
Benedikt Sveinsson,
þau eiga soninn
Björn, Páll sambýlis-
kona Hulda Karlsdóttir, Helga er
dóttir þeirra, fyrir á Páll dótt-
urina Þórdísi, og Kristinn, í sam-
búð með Bryndísi Axelsdóttur,
dóttir þeirra er Kara Lind. 3)
Hansína bankastarfsmaður, f. 20.
júlí 1949, gift Ævari Sigurðssyni
bílamálarameistara, f. 30. maí
1944. Dætur þeirra eru: Elsa,
maki Árni Alvar Arason, Ævar og
Edda eru börn þeirra, Inga, maki
Örn Sigurgeirsson, dóttir þeirra
er Rakel. 4) Stefán lögfræðingur,
f. 9. ágúst 1952, kvæntur Kristínu
Árnadóttur bankastarfsmanni, f.
5. ágúst 1949, sonur þeirra er
Elsku tengdafaðir minn er látinn.
Það er erfitt að hugsa um framtíð-
ina án Páls því að hann var afar sterk-
ur persónuleiki. Hann lagði áherslu á
að gefast ekki upp heldur að klára þau
verk sem vinna þurfti. Tilfinningar
sínar bar hann ekki á torg en vænt-
umþykja hans í garð Elsu eiginkonu
sinnar og barnanna þeirra duldist
engum. Einnig var hann ánægður
með tengdabörnin, afabörnin og lang-
afabörnin. Það að fólkinu hans liði vel
skipti hann miklu máli. Þegar við Óli
keyptum okkar fyrstu íbúð bauð hann
aðstoð sína við múrverk. Þar kynntist
ég ósérhlífni hans og hlýju ásamt
vönduðum vinnubrögðum.
Þegar ég kom inn í fjölskylduna var
Páll sjötugur að aldri og bar þá og alla
tíð aldurinn mjög vel. Hann var
heilsuhraustur, var alltaf í góðu jafn-
vægi og gætti hófsemi í hvívetna.
Hann gat verið fastur fyrir í skoðun-
um en hafði samt umburðarlyndi
gagnvart skoðunum annarra. Páll var
vel lesinn og naut þess að hafa meiri
tíma til að sinna lestri góðra bóka eftir
að hann lét af störfum.
Heimili þeirra Elsu á Sólbakka
verður ávallt björt minning. Það var
notalegt að koma í heimsókn til
tengdaforeldra minna. Öllu var hag-
anlega komið fyrir í litla húsinu þeirra
og snyrtimennska í hávegum höfð.
Eftir að þau fluttu í Bakkavör og síðar
á dvalar- og hjúkrunarheimilið Grund
var sama fallega yfirbragðið á heimili
þeirra.
Hálfu ári eftir fráfall tengdamóður
minnar er tengdafaðir minn allur.
Eftir 63 ára hjónaband varð aðskiln-
aður þeirra ekki lengri. Tengdafaðir
minn annaðist eiginkonu sína vel í
veikindum hennar síðustu æviár
hennar. Ætíð stóð hann sem klettur
við hlið hennar. Aldrei heyrði ég hann
kvarta yfir neinu heldur tók því sem
að höndum bar.
Nú er komið að kveðjustund.
Blessuð sé minning elsku Páls
tengdaföður míns.
Valgerður.
Það getur verið erfitt að sætta sig
við lífið og tilveruna á stundum sem
nú, þegar kær tengdafaðir minn hefur
kvatt þetta tilverustig. Ekki er nema
hálft ár frá því tengdamóðir mín
elskuleg kvaddi og var það okkur erf-
iður tími.
Tengdaforeldra mína hafði ég
þekkt í tæplega 47 ár en þó ekki allan
þann tíma sem tengdaforeldra því ég
kynntist þeim fyrst sem vinkona eldri
dóttur þeirra þegar við byrjuðum í
skóla, þá 7 ára gamlar. Mér er þá sér-
staklega minnisstætt að við húsið
þeirra sem hét Sólbakki var hesthús,
sem ekki var algengt í þá daga hér í
miðri höfuðborginni.
Páll tengdafaðir minn var mikill
hestamaður og faðir hans líka svo
ekki var það svo undarlegt þótt þeir
hefðu hesthús á hlaðinu enda húsið
gamalt og frá þeim tíma að þessi bæj-
arhluti taldist jafnvel sveit. Páll var
ekki maður margra orða en traustur
og áreiðanlegur og stóð þétt með sínu
fólki, hann gat hinsvegar verið léttur
og skemmtilegur í viðræðum og hafði
gaman af sögum af kynlegum kvist-
um mannlífsins.
Hans aðaláhugamál voru hestarnir
enda átti hann marga góða reiðhesta í
gegnum tíðina og dáði þá mjög. Hann
fór venjulega um hverja helgi og reið
út og ekki fór minni tími í að kemba,
gefa og strjúka blessuðum klárunum.
Eftir að hann hætti að vinna fór hann
á hverjum degi í hvaða veðri sem var í
hesthúsið sem hann átti í Víðidal. Páll
tók aldrei bílpróf og fór því allra sinna
ferða á reiðhjóli hér áður fyrr en í
seinni tíð með strætisvagni, svo þær
voru langar ferðirnar í hesthúsið.
Fjölskyldan skipti Pál miklu máli,
ekki síst barnabörnin og barnabarna-
börnin. Hann hafði alltaf gaman af að
fá þau í heimsókn og ekki var verra ef
þeir voru hæfilega baldnir drengirnir.
Það var nánast um hverja helgi sem
við hittumst öll, börn, tengdabörn og
barnabörn á „Bakkanum“ og þáðum
kaffi og meðlæti sem tengdamóðir
mín var snillingur í að bera fram.
Enginn bakaði betri pönnukökur en
hún enda passaði hún að hafa alltaf
nóg af þeim. Það var á þeim stundum
sem Páll naut sín vel, hló oft hressi-
lega að góðum sögum og sagði sjálfur
oft góðar því hann þekkti marga og
var víðlesinn og stálminnugur.
Páll var múrari að mennt og vann
við það lengst af. Hann hefur eflaust
oft verið þreyttur eftir langan vinnu-
dag, en þá átti hann gott athvarf hjá
konu sinni Elsu, sem var stórkostleg
kona, gædd öllum þeim hæfileikum
sem prýða mega góða konu. Ég veit
að Páll kunni vel að meta alla hennar
góðu kosti. Það verður tómlegt hjá
okkur núna þegar þeirra hjóna nýtur
ekki lengur við en þau áttu langt og
gott líf, mannvænleg börn sem öll
komust upp – hvers er hægt að óska
sér frekar og ég veit að þau voru
þakklát fyrir það.
Systkinin og fjölskyldur þeirra eiga
alla mína samúð. Guð blessi ykkur öll.
Kæri tengdafaðir, far þú í friði og
njóttu Guðs blessunar.
Þín tengdadóttir
Kristín.
Fyrir hálfu ári þegar við kvöddum
ömmu Elsu þá héldum við að þú
myndir ekki fara svona fljótt frá okk-
ur, elsku afi. Við munum sakna þín
mikið, elsku afi, þú varst alltaf svo
glaður að sjá okkur þegar við komum
til þín.
Við vitum að amma á eftir að taka á
móti þér og hún verður örugglega
glöð að sjá þig og þið getið verið sam-
an á ný.
Við munum geyma minninguna um
þig í hjarta okkar um ókomna tíð.
Hvíl í friði, elsku afi.
Sveinn Ólafur og Ásta Dagmar.
Elskulegur afi okkar hefur kvatt
okkur og er nú horfinn á braut úr
þessari tilvist.
Við berum í huga okkar mynd af
sterkum manni sem hafði gömul gildi
í heiðri og hélt reisn alla sína ævi og
aðdáunarverð var þrautseigju hans
og ósérhlífni. Heiðarleiki og skyldu-
rækni einkenndu hans persónu ásamt
mikilli ábyrgðartilfinningu. Afi Páll
var ekki allra, en þeir sem voru hans
gátu treyst á hann.
Hann var hæglátur maður og fá-
máll, það þurfti ekki að hafa orð um
allt en þögnin með honum var ekki
þrúgandi. Í hraða nútímans var nota-
legt að koma og finna þess ró.
Afi var náttúrubarn og hesta-
mennska var hans yndi. Hann undi
sér vel í samvistum við dýrin og í um-
hirðunni og útiverunni sem sú ástund-
un kallaði á. Það var gott að vita að
eftir langa starfsævi gat afi snúið sér
að þessu hugðarefni sínu og átt góða
daga þar til yfir lauk.
Þakklæti er okkur efst í huga á
þessari stundu og við biðjum góðan
Guð að blessa minningu afa okkar.
Bjarki og Hjalti.
Í dag kveð ég elskulegan afa minn,
Pál Melsted, í síðasta sinn. Ég minn-
ist kærleikans í augum hans á kveðju-
stundum. Ekki síst við síendurteknar
kveðjur okkar á námsárum mínum í
útlöndum. Þegar hann kvaddi mig
ljómuðu augu hans. Það er gott að
hafa kynnst slíkri væntumþykju.
Minningar um afa og ömmu á Sól-
bakka eru margar. Allt í föstum
skorðum. Amma alltaf til staðar og
jafn öruggt að afi kom heim úr múr-
verkinu á tilsettum tíma, þvoði sér og
skráði vinnustundirnar síðan sam-
viskusamlega í dagbókina sína.
Leyndardómsfullur skápurinn þar
sem dagbókin var geymd. Afi opnaði
hann stundum og gaukaði að manni
peningaseðli. Hann átti alltaf seðla í
skápnum sínum. En fór vel með aur-
ana, enda fyrir stórri fjölskyldu að
sjá. Vildi ekki vera upp á neinn kom-
inn, skuldaði engum neitt.
Afi sá vel fyrir sínu fólki með vinnu
sinni en amma stýrði heimilinu. Þegar
amma veiktist skiptu þau á vissan
hátt um hlutverk. Afi tók ekki aðeins
að sér umönnun hennar, heldur var
hann líkt og amma áður með allt á
hreinu í sambandi við fjölskylduna,
mundi til dæmis alla afmælisdaga. Og
hélt auðvitað áfram að stinga seðlum
að smáfólkinu.
Þrátt fyrir erfiðisvinnu alla tíð var
afi afskaplega vel á sig kominn, lík-
amlega og andlega. Tiðar sundferðir,
mikill bókalestur og gríðarlegur
áhugi á hestamennsku áttu örugglega
sinn þátt í því. Eftir andlát ömmu á
síðasta ári virtist þó draga af honum.
Það er fallegt að hugsa sér að þau séu
nú saman á ný.
Þegar ég heimsótti afa fyrir örfáum
dögum vissi ég ekki að ég væri að
kveðja hann fyrir fullt og allt. Eins og
alltaf fylgdi hlýtt augnaráð hans mér
eftir ganginum. Nú mun það fylgja
mér áfram um lífsins veg. Um
ókomna tíð mun ég minnast þín afi
minn með þakklæti, virðingu og kær-
leika.
Elsa Ævarsdóttir.
Í dag kveð ég elskulegan afa minn í
hinsta sinn. Við fréttina af andláti
hans varð ég einhvern veginn öll dofin
og ég finn fyrir ákaflega miklum tóm-
leika og söknuði. Það er ekki nema
rúmlega hálft ár síðan amma mín
Elsa Melsted kvaddi þennan heim.
Allt í einu stend ég á tímamótum sem
ég hef alltaf kviðið; þessar tvær
manneskjur sem hafa skipt mig svo
miklu máli í lífinu og mér þykir svo
vænt um eru látnar. Mér finnst ég
vera ákaflega lánsöm og er mjög
þakklát fyrir það að þau hafi verið
amma mín og afi.
Elsku afi og amma. Takk fyrir alla
ykkar visku og umhyggju. Minningin
um ykkur mun ylja mér um ókomna
tíð.
Inga Ævarsdóttir.
PÁLL
MELSTED
Elskuleg eiginkona mín, móðir okkar, tengda-
móðir, amma, langamma, mágkona, föður-
systir og uppeldissystir,
JÓHANNA GUÐRÍÐUR SIGURBERGSDÓTTIR
sjúkraliði og nuddari,
Vatnsholti 10,
Reykjavík,
andaðist á Landspítalanum Fossvogi þriðju-
daginn 23. mars sl.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey.
Okkar innilegustu þakkir til allra, sem hafa sýnt okkur samúð og hlýhug.
Halldór Helgason,
Valgarð S. Halldórsson,
Unnur Halldórsdóttir, Jökull Höjgaard Sigurjónsson,
Kristjana Halldórsdóttir, Svanur Aðalsteinsson,
Ólöf Brynjúlfsdóttir,
Brynjar Halldór Sæmundsson, Birna Guðrún Konráðsdóttir,
Sigurbergur D. Pálsson, Ólöf Sesselja Sumarliðadóttir,
Ásbjörn Kjartan Pálsson, Helga Jóhannsdóttir,
Ólafur Pálsson, Hafdís Brynja Guðmundsdóttir,
Valgerður Solveig Pálsdóttir,
Halldóra Ágústa Pálsdóttir,
Guðríður Ásta Björnsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Bróðir okkar,
BALDUR SKARPHÉÐINSSON
frá Dagverðarnesi,
andaðist mánudaginn 29. mars.
Útförin fer fram frá Hvanneyrarkirkju laugar-
daginn 3. apríl kl. 14.00.
Sigríður Skarphéðinsdóttir,
Þuríður Skarphéðinsdóttir.
Elskulegur bróðir okkar,
ÞÓRÐUR ÞORKELSSON,
elli- og hjúkrunarheimlinu Grund.
áður Þórufelli 8,
Reykjavík,
lést sunnudaginn 21. mars.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey.
Anna Birna Þorkelsdóttir,
Ingólfur A. Þorkelsson,
Soffía S. Þorkelsdótttir,
Margrét Þorkelsdóttir
og aðrir ættingjar.
MORGUNBLAÐIÐ birtir afmælis- og minningargreinar endurgjalds-
laust alla daga vikunnar. Greinunum má skila í tölvupósti (netfangið er
minning@mbl.is - svar er sent sjálfvirkt um leið og grein hefur borist)
eða á disklingi og þarf útprentun þá að fylgja. Nauðsynlegt er að til-
greina símanúmer höfundar og/eða sendanda (vinnusíma og heima-
síma). Tekið er á móti afmælis- og minningargreinum á 1. hæð í húsi
Morgunblaðsins, Kringlunni 1 í Reykjavík, og á skrifstofu Morgun-
blaðsins Kaupvangsstræti 1 á Akureyri. Ekki er tekið við handskrif-
uðum greinum.
Minningargreinum þarf að fylgja formáli með upplýsingum um hvar
og hvenær sá sem fjallað er um er fæddur, hvar og hvenær dáinn, um
foreldra hans, systkini, maka og börn og loks hvaðan útförin verður gerð
og klukkan hvað á hvaða degi.
Birting afmælis- og
minningargreina