Réttur


Réttur - 01.01.1957, Side 104

Réttur - 01.01.1957, Side 104
104 RETTUR ungversk alþýða hefði átt einhuga marxiskan flokk, sem var vandanum vaxinn, hefði ekki eingöngu verið treyst á fámenna lögreglu og herlið, heldur hefði verkalýðurinn þegar í upphafi verið kvaddur til vopna með skipulögðum hætti. Það mundi hafa tekizt, að ráða niðurlögum afturhaldsins án erlendrar aðstoðar. Eftir að Nagy tók við stjórnartaumunum, var ríkisstjórnin eins og rekald og flokkurinn í raun og veru ekki til lengur. Það var eins og hann leystist upp í frumeindir. Frá því hefur verið skýrt, að í byrjun uppreisnarinnar, þegar sýnt var hvert stefndi, hafi miðstjórn Verkalýðsflokksins ákveðið að vopna skyldi verkamenn til þess að vernda verksmiðjur sínar. En sú ákvörðun kom aldrei til framkvæmda. Sjaldan hefur sannazt jafn áþreifanlega, hvílík höfuðnauðsyn það er verkalýðsstéttinni að eiga sér forustuflokk, sem er hlut- verki sínu vaxinn þegar mest á reynir, flokk af þeirri gerð, sem tryggir einhug í athöfnum og hefur þann þroska til að bera, sem veitir mest hugsanlegt öryggi fyrir því að teknar séu réttar ákvarð- anir á sögulegum úrslitastundum. Flokk, sem hefur sterkt mið- stjórnar- og framkvæmdarvald, vaxið upp úr lýðræðislegu starfi almennings í flokknum og hefur allan styrk sinn og traust frá því. Flokk, sem er tengdur alþýðunni ótal þráðum. Það er þessi gerð flokksins, sem skiptir öllu máli, en ekki stærðin ein. Það er háskalegt að gera ekki greinarmun á flokki og samfylkingar- samtökum. Þegar Kadarstjórnin var mynduð var bersýnilega svo komið, að aðeins var um tvo kosti að velja: Sigur fasismans eða aðstoð sovéthersins til þess að kveða hann niður og binda endi á ógnir stjórnleysisins. Hvað hefði leitt af afskiptaleysi sovéthersins og sigri fasismans? Kjarni hins sósíaliska verkalýðs hefði verið brytj- aður niður. Um það efast enginn, sem fylgdist með atburðunum í Ungverjalandi síðustu daga uppreisnarinnar og man aðfarir Horty-einræðisins eftir byltinguna 1919 og síðan í aldarfjórðung. Árangur alþýðubyltingarinnar hefði smátt og smátt verið að engu
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168

x

Réttur

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.